راهروهای کاخ ملل در ژنو این روزها میزبان رنگها، خورشیدها و خانههای کودکانهای است که از دل آوار به مرکز دیپلماسی جهان رسیدهاند. نمایشگاه نقاشی کودکان میناب با عنوان «کودکان هنوز خورشید را نقاشی میکنند» از روز سهشنبه ۲۴ شهریور در مقر سازمان ملل متحد در ژنو گشایش یافته و به مدت یک هفته ادامه خواهد داشت.
این نمایشگاه به همت نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران نزد دفتر سازمان ملل در ژنو برپا شده و تلاشی است برای روایت مظلومیت کودکان ایرانی در جریان تجاوز اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشور؛ کودکانی که جهان ساده و رنگارنگشان ناگهان زیر سایه حملات موشکی قرار گرفت.
آثاری که از زیر آوار بیرون آمدند
بر اساس اعلام برگزارکنندگان، بخش عمده آثار به نمایش درآمده متعلق به دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب است؛ مدرسهای که در جریان حملات، دانشآموزان آن شهید یا مجروح شدند. نکته تکاندهنده این مجموعه آن است که شماری از نقاشیها نه در کلاس درس، بلکه مستقیما از میان آوار بیرون کشیده شدهاند.
کاغذهای مچاله، لبههای سوخته و رنگهای نیمهپاکشده، خود به بخشی از روایت تبدیل شدهاند؛ روایتی که بدون نیاز به توضیح، مخاطب بینالمللی را در برابر این پرسش قرار میدهد که جنگ با دنیای کودکان چه میکند. در هر تابلو، خورشیدی همچنان میدرخشد، خانهای هنوز پابرجاست و دوستیهایی که قرار بود در حیاط مدرسه آغاز شود، بر کاغذ جاودانه شده است.
به مناسبت روز جهانی حفاظت از آموزش در برابر حمله
زمان برگزاری نمایشگاه نیز معنادار انتخاب شده است. این رویداد به مناسبت روز جهانی حفاظت از آموزش در برابر حمله برپا شده است؛ روزی که از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای جلب توجه جهانی به ضرورت مصون ماندن مدارس، دانشگاهها و دانشآموزان از درگیریهای مسلحانه نامگذاری شده است.
برگزارکنندگان با همین هدف، زبان بیواسطه کودک را به عنوان تأثیرگذارترین رسانه برگزیدهاند. در متن معرفی نمایشگاه آمده است: «مدرسه برای کودک فقط یک ساختمان نیست؛ جایی است که رؤیاها شکل میگیرند، دوستیها آغاز میشوند و آینده نخستین گامهای خود را برمیدارد. حمله به مدرسه، حمله به همین آینده است.»
پیامی که از میناب به جهان مخابره شد
عنوان نمایشگاه، «کودکان هنوز خورشید را نقاشی میکنند»، خود حامل پیامی دوگانه است؛ از یک سو پایداری امید و خیال کودکانه حتی در میان ویرانی، و از سوی دیگر یادآوری مسئولیتی جهانی. در توضیح این عنوان آمده است که یاد کودکان مظلوم ایرانی در میان رنگها و طرحهای شادشان زنده خواهد ماند و تاریخ آنچه بر آنان گذشت را فراموش نخواهد کرد.
قرار گرفتن این آثار در معرض دید دیپلماتها، کارکنان سازمان ملل و بازدیدکنندگان بینالمللی در ژنو، فرصتی است تا موضوع حفاظت از حق آموزش نه در قالب بیانیههای رسمی، بلکه از نگاه صاحبان اصلی آن یعنی کودکان دیده شود. کودکانی که به جای شنیدن صدای زنگ مدرسه، صدای انفجار را تجربه کردند و با این حال، مداد رنگی را رها نکردند.
نمایندگی ایران در ژنو اعلام کرده است که این نمایشگاه در طول یک هفته برپایی خود، با استقبال هیئتهای دیپلماتیک و نهادهای مرتبط با حقوق کودک و آموزش روبهرو شده و گفتوگوهایی درباره لزوم پاسخگو کردن ناقضان حقوق کودکان در مخاصمات مسلحانه در حاشیه آن شکل گرفته است. هرچند قابهای به نمایش درآمده کوچک و کودکانهاند، اما پرسشی بزرگ را در сердце نظام بینالملل مطرح میکنند: چگونه میتوان از کلاس درس به عنوان خط قرمز صلح پاسداری کرد؟
نظرات (0)