علیرضا مظاهری، پیشکسوت بوکس ایران، در گفتوگو با رادیو ایران تصویری واقعبینانه از وضعیت تیم ملی در آستانه بازیهای آسیایی ناگویا ترسیم کرد؛ تصویری که هم از حسرت طولانی مدالآوری حکایت دارد و هم از سطح بسیار بالای رقبای سنتی قاره.
او تأکید کرد که بوکس ایران برای پایان دادن به ناکامیهای اخیر، علاوه بر تمرین و برنامهریزی دقیق، به قرعه مناسب در جدول مسابقات نیز نیاز مبرم دارد؛ عاملی که شاید در نگاه اول حاشیهای به نظر برسد اما در تورنمنتی با حضور قدرتهای جهان، کاملاً سرنوشتساز است.
حسرت طولانی؛ از طلای ۲۰۰۷ تا سکوی ۲۰۱۴
مظاهری با یادآوری عملکرد سالهای گذشته گفت: «متأسفانه بوکس ایران در دو دوره قبلی بازیهای آسیایی دست خالی بازگشته و این اتفاق برای رشتهای با چنین عقبهای، خوشایند نبوده است.»
به گفته او، آخرین مدال طلای بوکس ایران در بازیهای آسیایی به سال ۲۰۰۷ بازمیگردد و آخرین باری که تیم ملی موفق به کسب مدال در این رقابتها شد، بازیهای اینچئون ۲۰۱۴ بود؛ دورهای که حاصل کار کاروان بوکس کشور دو مدال نقره و یک مدال برنز بود. پس از آن، بوکس ایران در دو دوره متوالی ۲۰۱۸ جاکارتا و ۲۰۲۲ هانگژو بدون مدال ماند؛ ناکامیای که به گفته کارشناسان، زنگ هشداری جدی برای این رشته المپیکی به شمار میرود.
این پیشکسوت بوکس معتقد است همین فاصله ۱۱ ساله از آخرین سکو، فشار روانی و انتظارات را بر دوش ملیپوشان اعزامی به ناگویا سنگینتر کرده است.
دیوار بلند ازبکستان و قزاقستان
بخش مهم صحبتهای مظاهری به تحلیل سطح فنی بازیهای آسیایی ناگویا اختصاص داشت. او تصریح کرد: «کار بسیار سختی داریم. شکست دادن قدرتهایی مانند ازبکستان و قزاقستان آسان نیست.»
اشاره او به دو قطب اصلی بوکس آماتور جهان است؛ کشورهایی که همواره در المپیک و قهرمانی جهان مدعیاند و ستارگانشان با پشتوانه دهها مبارزه بینالمللی وارد شیاپچای آسیایی میشوند. به گفته مظاهری، بسیاری از بوکسورهای این کشورها سابقه حضور در مسابقات جهانی و المپیک را در کارنامه دارند و از نظر تجربه، حجم مبارزه و پشتوانه فنی، یک سر و گردن بالاتر از میانگین قاره قرار میگیرند.
او توضیح داد که تفاوت سطح در اوزان مختلف محسوس است و همین موضوع، هر مسابقه را برای نمایندگان ایران به یک آزمون بسیار دشوار تبدیل میکند. به اعتقاد این کارشناس، بوکس آسیا در سالهای اخیر به شکل چشمگیری حرفهایتر، علمیتر و نزدیک به استانداردهای جهانی شده و دیگر نمیتوان با اتکا به انگیزه صرف، از سد حریفان عنواندار گذشت.
امید به قرعه؛ فرمول واقعگرایانه برای صعود
مظاهری با اشاره به آنالیزی که از تیمهای حاضر در ناگویا انجام داده، گفت: «امیدوارم ملیپوشان ایران در قرعهکشی با حریفان قدرتمند در مراحل ابتدایی روبهرو نشوند و بتوانند با قرعه مناسب، شانس خود را برای رسیدن به مدال افزایش دهند.»
او در پاسخ به این پرسش که آیا تکیه بر قرعه نشانه ضعف نیست، توضیحی صادقانه ارائه داد. به گفته مظاهری، طبیعتاً یک ورزشکار در سطح بینالمللی باید آنقدر آماده و قدرتمند باشد که برابر هر حریفی توان رقابت داشته باشد، اما واقعیت بوکس آسیا چیز دیگری است: «سطح رقابتها بسیار بالاست و فاصله قدرتها قابل توجه است. در چنین شرایطی، مسیر جدول میتواند تا حد زیادی سرنوشت مدال را تعیین کند.»
در سیستم حذفی بوکس، برخورد زودهنگام با بخت نخست قهرمانی میتواند حتی آمادهترین بوکسور را از دور مدال خارج کند، در حالی که قرعهای متعادلتر، فرصت اوجگیری تدریجی، کسب اعتمادبهنفس و رسیدن به مراحل نیمهنهایی را فراهم میآورد.
ترکیب جوانی و تجربه در تیم ملی
پیشکسوت بوکس ایران در بخش دیگری از صحبتهایش به ترکیب فعلی تیم ملی اشاره کرد و آن را ترکیبی از انگیزه جوانی و اتکای تجربه توصیف کرد.
به گفته او، چند بوکسور جوان که از رده امید به تیم بزرگسالان راه یافتهاند، آیندهدار هستند و میتوان در سالهای آینده حساب ویژهای روی آنها باز کرد. در کنار این نفرات، بوکسورهای باتجربهای نیز در اردو حضور دارند که در صورت حفظ آمادگی بدنی، تمرکز تاکتیکی و انضباط مسابقه، قادر به رقم زدن نتایج خوبی خواهند بود.
مظاهری تأکید کرد که این تلفیق، در صورت مدیریت درست کادر فنی و ایجاد فرصت کافی برای حضور در تورنمنتهای تدارکاتی بینالمللی، میتواند نقطه قوت ایران در ناگویا باشد، هرچند برای تبدیل شدن به مدال، به حمایت، برنامه و ثبات بیشتری نیاز است.
ارزش طلا در ناگویا؛ مسیری که آسان نیست
مظاهری در پایان با اشاره به جایگاه مدال طلای بازیهای آسیایی خاطرنشان کرد: «مدال طلای بازیهای آسیایی برای کشورها ارزش بسیار زیادی دارد و رسیدن به آن کار سادهای نیست.»
او معتقد است بوکس ایران برای بازگشت به مسیر مدالآوری، باید با برنامهای دقیقتر، تدارکاتی هدفمند و آمادگی جسمانی و روانی بالاتری وارد ناگویا شود. به باور او، دوران اتکا به تکستارهها گذشته و اکنون موفقیت در گرو کار تیمی، آنالیز دقیق رقبا، حضور مستمر در اردوهای مشترک با قدرتهای آسیا و جهان و البته کمی خوششانسی در روز قرعهکشی است.
بازیهای آسیایی ناگویا که به میزبانی ژاپن برگزار خواهد شد، آزمونی تعیینکننده برای سنجش عیار نسل جدید بوکس ایران خواهد بود؛ نسلی که میخواهد طلسم بیش از یک دهه بیمدالی را بشکند و نام بوکس ایران را دوباره در میان مدالآوران قاره قرار دهد.
نظرات (0)