محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، در نامهای مفصل و تفصیلی خطاب به حسین شریعتمداری، مدیرمسؤل روزنامه کیهان، به تشریح دیدگاه خود درباره ماهیت مذاکرات با طرفهای خارجی پرداخت. این نامه در پاسخ به نقد و دغدغهمندیهای شریعتمداری درباره رویکرد تیم مذاکرهکننده نوشته شده است.
قدردانی از تذکر برادرانه
قالیباف در ابتدای نامه خود با قدردانی از «خیرخواهی، دغدغهمندی و تذکر برادرانه» شریعتمداری، وی را از فرماندهان جنگ نرم و پیشتازان دفاع از انقلاب اسلامی معرفی کرد. او با استناد به آیه قرآنی «وَذَکِّرْ فَإِنَّ الذِّکْرَى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِینَ» تأکید کرد که تذکر مؤمنانه نه مایه رنجش، بلکه نشانه برادری است.
رئیس مجلس در ادامه نوشت: «این جانب خود را سربازی کوچک از خیل مجاهدان انقلاب میدانم؛ کسی که سرمایه اصلیاش را نه در مناصب و عناوین، بلکه در عهدی میجوید که با امام راحل، امام شهید و رهبر معظم انقلاب، مردم مؤمن ایران و خون پاک شهیدان بسته است.»
مذاکره: نه تابو و نه ارزش ذاتی
یکی از محورهای اصلی نامه قالیباف، تبیین نگاه او به مذاکره است. به گفته وی، مذاکره «نه ارزش ذاتی دارد و نه تابو است؛ نه مطلقاً خیر است و نه مطلقاً شر.» قالیباف توضیح داد که مذاکره تنها زمانی معنا مییابد که ابزار پیشبرد منافع ملی، احقاق حقوق ملت، رفع ظلم و تثبیت دستاوردهای مقاومت باشد.
قالیباف با اشاره به سالها حضور خود در سپاه، نوشت که آیه شریفه «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّة» روی قلبش هک شده و با چنین منطقی، گفتوگو اگر لازم باشد «همان میدان مبارزه و مقاومت است؛ نه جایگزین آن و نه نشانه عقبنشینی از آن.»
خط امام و تعامل عقلانی
قالیباف در بخش دیگری از نامه به تأکیدات امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری درباره تعامل با دنیا اشاره کرد. به گفته او، امام کبیر «اداره کشور و حفظ مصالح اسلام و مسلمین را در چارچوب عقلانیت، تدبیر و تشخیص مسئولان متعهد میدیدند» و معیار، «حفظ اسلام، استقلال کشور، عزت مردم و نفی سلطه بیگانگان» بود.
او همچنین به امام شهید (آیتالله خامنهای) اشاره کرد که بارها بر این حقیقت تأکید کردهاند که «تعامل با دنیا با وابستگی و تسلیم تفاوتی بنیادین دارد» و مذاکره باید «از موضع قدرت، با حفظ عزت، حکمت و مصلحت» دنبال شود.
هشدار درباره سوءاستفاده دشمن از اختلافات
قالیباف در نامه خود هشدار داد که «دشمن همواره میکوشد میان نیروهای انقلاب سوءتفاهم و اختلاف ایجاد کند و سرمایه همدلی آنان را فرسوده سازد.» او با استناد به آیه شریفه «وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ» تأکید کرد که نقد خیرخواهانه و هوشیاری انقلابی لازم است، اما نباید اجازه داد تفسیرهای شتابزده و فضاسازیهای سیاسی باعث تضعیف سربازان مرز و بوم در مذاکره مجاهدانه شود.
او در ادامه نوشت: «در این مقطع زمانی شانه از زیر بار مسئولیت مذاکره با دشمن خالی کردن و به کمین نشستن تا هر دستاورد تیم مذاکرهکننده را خیانت نامیدن، عین عافیتطلبی دانستم.» به گفته قالیباف، باید «شانه زیر بار مسئولیت داد» و از ابزارهای قدرت حراست کرد تا بتوان دستاوردهای جنگ را تثبیت و کشور را از بلایای خطیر عبور داد.
عقلانیت انقلابی؛ نقطه گمشده
قالیباف در بخش پایانی نامه، خود را متعهد به مرزبندی روشن با «غربگرایی، انحراف و فتنهگری» دانست و در عین حال تأکید کرد که با «تندروی، بیانضباطی در گفتار و عمل، عدم رعایت تقوای سیاسی و خالصسازی از مردم» نیز مرز دارد. او «عقلانیت انقلابی» را نقطه گمشده انقلابیگری خواند و آن را مبتنی بر باور به «توأمان بودن عدالت و معنویت و عقلانیت» توصیف کرد.
رئیس مجلس در پایان تأکید کرد که «ولایتپذیری، انتخاب گزارههای دلخواه از سخنان ولی فقیه نیست؛ بلکه التزام عملی به منظومه رهنمودهای ایشان» است. او کشور را امروز در معرض مسائل بزرگ و پیچیده و دشمنی آشکار و چندلایه دانست و تأکید کرد وظیفه مسئولان «پاسخگویی به همه برداشتها و داوریهای غیردقیق» نیست، بلکه باید توان و وقت را صرف حل مسائل مردم، افزایش اقتدار ایران و پاسداری از دستاوردهای مقاومت کرد.
نظرات (0)