تیم ملی کشتی فرنگی ایران با ترکیبی متفاوت از آنچه در ابتدای چرخه انتخابی تصور میشد، راهی بازیهای آسیایی ناگویا خواهد شد؛ ترکیبی که زیر سایه مصدومیت، پروندههای دوپینگ و تغییر تقویم اتحادیه جهانی کشتی شکل گرفته است.
به گزارش تابناک، رقابتهای کشتی بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ از ۳۰ سپتامبر تا ۳ اکتبر (۸ تا ۱۱ مهر) در شهر ناگویای ژاپن برگزار میشود و کادر فنی تیم ملی کشتی فرنگی، شش فرنگیکار را برای این آوردگاه معرفی کرده است.
ترکیب نهایی ناگویا در برابر ترکیب جهانی آستانه
بر اساس اعلام سرمربی تیم ملی، نفرات اعزامی به ناگویا عبارتند از: سجاد عباسپور در ۶۰ کیلوگرم، محمدجواد رضایی در ۶۷ کیلوگرم، علیرضا عبدولی در ۷۷ کیلوگرم، غلامرضا فرخی در ۸۷ کیلوگرم، مهدی بالی در ۹۷ کیلوگرم و امین میرزازاده در ۱۳۰ کیلوگرم.
این در حالی است که پیش از این و بر اساس چرخه انتخابی مسابقات قهرمانی جهان که قرار است اواخر اکتبر در آستانه قزاقستان برگزار شود، ترکیب دیگری برای جهانی نهایی شده بود: پیام احمدی در ۵۵ کیلو، علی احمدیوفا در ۶۰ کیلو، محمدمهدی کشتکار در ۶۳ کیلو، سعید اسماعیلی در ۶۷ کیلو، دانیال سهرابی در ۷۲ کیلو، علی اسکو در ۷۷ کیلو، غلامرضا فرخی در ۸۲ کیلو، علیرضا مُهمدی در ۸۷ کیلو، محمدهادی ساروی در ۹۷ کیلو و فردین هدایتی در ۱۳۰ کیلوگرم.
مقایسه دو فهرست نشان میدهد تنها غلامرضا فرخی در هر دو رویداد حضور دارد، آن هم در دو وزن متفاوت. فرنگیکار قهرمان جهان در سال گذشته که در ۸۲ کیلوگرم طلای جهان را گرفته و سپس در ۸۷ کیلوگرم در بازیهای کشورهای اسلامی ریاض و رقابتهای امیدهای جهان در صربستان نیز قهرمان شده، قرار است در ناگویا در ۸۷ کیلو و در آستانه در ۸۲ کیلو کشتی بگیرد. کادر فنی با این دیدگاه که او برای ناگویا وزن کم نخواهد کرد، نگران افت عملکردش در جهانی نیست.
چرا تقویم به هم ریخت؟
در ادوار گذشته معمولا ابتدا قهرمانی جهان و سپس با فاصله کمتر از یک ماه بازیهای آسیایی برگزار میشد و همین نزدیکی، انتخاب یک تیم مشترک را دشوار میکرد. با این حال در دوره قبل، فرنگیکاران ابتدا در جهانی کشتی گرفتند و سپس راهی هانگژو شدند و بیشترین مدال کاروان ایران را هم به ارمغان آوردند.
امسال اما بر خلاف روال، ابتدا بازیهای آسیایی برگزار میشود و سپس جهانی. دلیل آن تصمیم اولیه اتحادیه جهانی (UWW) برای واگذاری میزبانی جهانی ۲۰۲۶ به بحرین بود. به دلیل گرمای شدید منامه در سپتامبر، مسابقات به دهه سوم اکتبر موکول شد. هرچند در ادامه میزبانی بحرین به دلایل شرایط منطقهای لغو و به آستانه قزاقستان منتقل شد، اما زمان برگزاری دیگر تغییر نکرد و به همین دلیل فاصله حدود ۲۰ روزه میان دو رویداد باقی ماند. با توجه به اولویت قطعی کشتی ایران که قهرمانی جهان است، کادر فنی ناگزیر به تقسیم نفرات شد.
دو انتخاب خارج از چرخه؛ عباسپور و بالی
اگر رقابتها طبق روال هر سال برگزار میشد، انتخاب ۹۷ کیلوگرم بدون تردید محمدهادی ساروی قهرمان المپیک و جهان بود و در ۶۰ کیلوگرم نیز احتمال تکرار انتخاب علی احمدیوفا بسیار بالا بود. اما شرایط تقویم امسال دو انتخاب متفاوت را رقم زد.
سجاد عباسپور در ۶۰ کیلوگرم در حالی ملیپوش ناگویا شد که مهر سال گذشته در جهانی زیر ۲۳ سال در نوویساد صربستان با غلبه بر حریفانی از ترکیه، روسیه، آذربایجان و ازبکستان به فینال رسید، اما در فینال ۹ بر صفر مغلوب کوتارو گومی از ژاپن شد و نقره گرفت. او در رنکینگ کرواسی نیز بار دیگر به همین حریف ژاپنی باخت و سپس با ضربه فنی مقابل کمالییف قزاقستانی شکست خورد و بدون مدال ماند. با این وجود کادر فنی او را به رقبایش ترجیح داد.
رقبای او یعنی پویا ناصرپور قهرمان کشور و امیررضا دهبزرگی نفر سوم کشور نیز کارنامه مطمئنی نداشتند. ناصرپور هم در زاگرب با نتایج مشابه ۹ بر صفر مقابل گومی و ضربه فنی مقابل کمالییف حذف شد و در فینال جام تختی نیز مغلوب مهدی محسننژاد شد.
در ۹۷ کیلوگرم داستان متفاوت بود. مهدی بالی کشتیگیر نوشهری در دو سال اخیر در چرخه تیم ملی حضور نداشت و آخرین میدانش لیگ برتر سال گذشته بود. او که تا جهانی ۲۰۲۳ بلگراد نزدیکترین رقیب ساروی محسوب میشد، پس از طلای المپیک ساروی از کورس قهرمانی جهان فاصله گرفت، اما کارنامهاش در سطح آسیا درخشان است؛ سه طلای قهرمانی آسیا با شکست مدعیانی چون رستم آساکولوف ازبکستانی و ژوژوپبکوف قرقیزستانی. همین کارنامه آسیایی و ناکامی رقبای دیگر یعنی پنجمی امیررضا مرادیان در رنکینگ آلبانی و برنز محمدهادی صیدی در تورنمنت پاشایان ارمنستان، موجب شد کادر فنی به سراغ بالی برود.
نقش مصدومیت و دوپینگ در تغییرات
به گفته منابع نزدیک به تیم ملی، دو عامل دیگر نیز ترکیب آسیایی را تغییر داد. نخست مثبت شدن تست دوپینگ دو کشتیگیر مدعی در اوزانی که گره انتخاب وجود داشت و دوم آسیبدیدگی علیرضا مُهمدی از ناحیه دست. مهمدی که پس از جراحی زانو به تمرینات بازگشته بود، قرار بود مانند فرخی ابتدا در ناگویا یک وزن بالاتر (۹۷ کیلو) کشتی بگیرد و سپس در وزن تخصصی خود (۸۷ کیلو) در جهانی به میدان برود، اما مصدومیت جدید دوباره او را از برنامه خارج کرد و راه را برای حضور بالی باز کرد.
انتخابهای بحثبرانگیز در ۶۷ و ۷۷ کیلوگرم
در وزن ۶۷ کیلوگرم، انتخاب نهایی محمدجواد رضایی بود؛ فرنگیکار قمی که هرچند هنوز به اندازه پتانسیلش نتیجه نگرفته، اما امسال در چرخه ۷۲ کیلوگرم حضور داشت. او پس از قهرمانی در کشور به دلیل آسیبدیدگی از اعزام به زاگرب بازماند، اما در رنکینگ آلبانی طلا گرفت و با نقره قهرمانی آسیا در بیشکک به مرحله نهایی انتخابی رسید. او در رقابت نهایی خرداد ماه در مجارستان ۸ بر ۵ مغلوب دانیال سهرابی دارنده برنز جهان شد، اما به دلیل فنی بودن کشتی و وزن طبیعی مناسب برای ۶۷ کیلو، کادر فنی تصمیم گرفت او را یک وزن پایینتر در ناگویا به میدان بفرستد. در این وزن محمد کمالی قهرمان کشور شده بود اما بدون مدال در کرواسی از دور گزینههای اصلی خارج شد و احمدرضا محسننژاد نیز با وجود طلای جوانان جهان، در چرخه ۲۰۲۶ عملکرد ناامیدکنندهای داشت.
در ۷۷ کیلوگرم رقابت پیچیدهتر بود. علی اسکو خیلی زود دوبنده جهانی را در همین وزن به دست آورد، اما برای ناگویا چهار مدعی مطرح بودند: علیرضا عبدولی نفر پنجم جهان ۲۰۲۵، امیر عبدی، اهورا بویری و امین کاویانینژاد المپیکی پاریس. کاویانینژاد هرچند در جام تختی کرمان در خرداد قهرمان شد، اما پنجمی در قهرمانی کشور و عدم قرار گرفتن نامش در لیست اولیه ارسالی به میزبان، شانس او را از بین برد. بویری در رنکینگ کرواسی حذف شد و در فینال تختی به کاویانینژاد باخت. امیر عبدی در تیرانا سوم شد و علیرضا عبدولی نیز در تیرانا و تختی پنجم شد. در شرایطی که هیچکدام کارنامه صددرصدی نداشتند، تجربه بالاتر عبدولی با دو طلای جوانان جهان و عنوان پنجمی بزرگسالان جهان و کشتیهای قابل قبولش در زاگرب، او را به انتخاب نهایی تبدیل کرد.
شفافترین دوئل؛ میرزازاده مقابل هدایتی
شاید شفافترین انتخاب در میان تمام اوزان، سنگینوزن بود. امین میرزازاده و فردین هدایتی روز ۲۶ خرداد در کرمان برای دوبنده ۱۳۰ کیلوگرم رو در رو شدند و بر اساس توافق کادر فنی، برنده راهی قهرمانی جهان و بازنده ملیپوش بازیهای آسیایی شد. در نهایت هدایتی مسافر آستانه شد و میرزازاده که پیش از این طلای جهان و المپیک را در کارنامه دارد، ماموریت کسب طلا در ناگویا را بر عهده گرفت تا طلسم دوری فرنگی از سکوی نخست آسیا شکسته شود.
نظرات (0)