باشگاه خبرنگاران جوان در یادداشتی با عنوان «انرژی هسته‌های انسانی» به روایت شکل‌گیری و تکامل پویش مردمی جان‌فدایان پرداخته و نوشته است این پویش که از نخستین ماه جنگ اخیر از بطن جامعه سر برآورد، پس از ۲۰۰ شب پرچم‌گردانی بی‌وقفه در خیابان‌ها، اکنون نخستین نمودهای عملیاتی و نظامی خود را به نمایش گذاشته است.

۱۳ قرن تا پیچ تاریخی و نماد ۳۱۳ نفر

در این مطلب آمده است: از امام حسین (ع) تا انقلاب، مسیری ۱۳ قرنه پیموده شد تا شیعه ایرانی به این پیچ تاریخی برسد؛ اما دیروز ۳۱۳ هزار نفر از میان ۳۱ میلیون جان‌فدای ایرانی، این مسیر را به شکل نمادین پیمودند تا نشان دهند تا انقلاب مهدی (عج) نیز راهی طولانی باقی نمانده و جهان در انتظار همان ۳۱۳ نفر موعود است تا بر مداری دیگر بگردد.

به نوشته منبع، این پویش مردمی که منتظران نقش‌آفرینی را به جان‌فدایی برای ایران فراخواند، پس از ۲۰۰ شب پرچم‌گردانی در سنگر خیابان، حالا چهره‌ای متفاوت یافته است.

پرچم بر دوش، سلاح در کف

بنا بر این روایت، جان‌فدایان اسلام و ایران که ۲۰۰ شب پرچم در دست، سنگر خیابان را ترک نکردند و ادعا کرده بودند آماده جانبازی در راه اسلام و ایران هستند، اکنون پرچم بر دوش و سلاح در کف، آرایش نظامی گرفته و آمادگی خود را با استناد به آیه «وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ» به نمایش گذاشته‌اند.

این رزمایش که نخستین اجرای آن در تهران و در میدان انقلاب برگزار شد، به گفته نویسنده در همان‌جا متوقف نمی‌ماند و در شهر به شهر کشور نیز به حرکت درمی‌آید. تأکید شده است این حرکت امیدوار است با ترمز نهادها متوقف نشود و به گسترش بخشنامه‌ای و توقف در حد نمایش نیز نیالاید تا بتواند اصالت مردمی خود را حفظ کند.

جبهه‌ای فراتر از خط مقدم نظامی

نویسنده یادداشت تصریح می‌کند که این جبهه، جبهه‌ای نیست که تنها در خط مقدم نظامی خلاصه شود و سلاح آن نیز لزوماً سلاح مرسوم نخواهد بود. چنین جبهه گسترده‌ای باید بتواند از پشتیبانی و امداد و نجات تا محرومیت‌زدایی و رسانه را دربرگیرد و مردم را با هر توان و ظرفیتی پای کار آورد.

بر همین اساس، حفظ تنوع مأموریت‌ها و مشارکت اقشار مختلف، شرط فراگیر شدن این پویش عنوان شده است؛ به‌گونه‌ای که هر فرد متناسب با تخصص و امکان خود بتواند در این منظومه دفاع مردمی نقشی ایفا کند.

امتداد دفاع مقدس در آینه نسل امروز

هم‌زمانی این رزمایش با هفته دفاع مقدس، از نگاه این رسانه، معنایی ویژه دارد. در متن آمده است: حالا هم‌زمان با هفته دفاع مقدس، امتداد آن دفاع مردمی را در برابر قدرت‌های هسته‌ای می‌بینیم؛ تا نسلی که دفاع هشت‌ساله را ندیده و خرمشهر را از نزدیک نظاره نکرده، نشان دهد همان خون در رگ‌هایش جاری است و از خرمشهرهای پیش رو و جنگ‌های هشت‌ساله هراسی ندارد.

در ادامه تأکید شده است: مردمی که شأن خود از جمهوریت را صرفاً در شکاف صندوق‌های رأی نمی‌بینند، در جنگ و صلح نیز صاحب انقلاب‌اند. آنان اگرچه نیروهای مسلح پرتوانی در اختیار دارند، اما ۲۰۰ روز و شب از خورد و خواب و آسایش خود می‌زنند و به تعبیر یادداشت، سوخت موشک‌هایی می‌شوند که پایگاه‌های دشمن را درهم می‌کوبد.

به نوشته منبع، همین مردم هنگامی که پای دفاع از «حرم ایران» به میان می‌آید، بی‌باک از امنیتی‌سازی زندگی، دفاع را مردمی می‌کنند؛ چرا که امنیت این حرم را نمی‌توان به پیمانکاران امنیتی سپرد و جنگ ترکیبی کنونی نیز از عهده ارتش‌های کلاسیک خارج است.

پاسخ به محاسبه دشمن و سلاحی فراتر از بمب سنگرشکن

بخش پایانی یادداشت به تقابل روایت‌ها درباره توان بازدارندگی می‌پردازد. نویسنده می‌نویسد: دشمن که روی ترس شهر و خالی شدن خیابان از شهروندان حساب کرده و روی تاب‌آوری ایرانیان شرط بسته بود، اکنون با مردمی روبه‌رو است که سلاح در دست، در انتظار رویارویی و دستیابی به «احدی الحسنیین» هستند.

به ادعای این روایت، طرف مقابل که با بمب‌های سنگرشکن ۱۳ تنی به سودای ریشه‌کن کردن انرژی هسته‌ای آمده بود، ناخواسته «انرژی هسته‌های انسانی» را آزاد کرد؛ انرژی‌ای که به نوشته منبع، شش ماه در خیابان‌ها در حال هم‌جوشی بوده و سلاحی نامتعارف پدید آورده که هیچ بمب سنگرشکنی به اعماق آن نخواهد رسید.

در پایان آمده است: موشک‌ها و پهپادهایی که گنبدهای آهنین و طلایی دشمن را فروریخت و ذخیره رهگیری آن را به آستانه بحرانی رساند، تنها بخشی از راهبرد دفاع نامتقارن ایران است. اکنون پنتاگون باید این انرژی هسته‌های مردمی را نیز در ماشین حساب خود ضرب کند تا اگر محاسبه‌اش به‌درستی کار کند، رقم واقعی ریسک هرگونه ماجراجویی را ببیند.