جامعه عشایری خراسان شمالی، بهرغم سهم چشمگیر در تولید گوشت و تأمین امنیت غذایی استان، همچنان با مشکلات متعددی از جمله اختلاف در آمارها، کمبود زیرساختها و ضعف خدمات رفاهی روبهروست. این واقعیتها در حالی مطرح میشود که عشایر بهعنوان یکی از ارکان تولید در مناطق روستایی و مرزی، نیازمند توجه جدیتر مسئولان هستند.
نقش عشایر در تولید گوشت و امنیت غذایی
عشایر خراسان شمالی سالهاست که بخش مهمی از گوشت قرمز مورد نیاز استان و حتی کشور را تأمین میکنند. دامداری سنتی و کوچروی در مراتع، اگرچه در نگاه نخست اقتصادی ساده به نظر میرسد، اما در عمل ستون فقرات تأمین پروتئین در بسیاری از مناطق به شمار میرود. به همین دلیل، کارشناسان معتقدند هرگونه برنامهریزی برای توسعه استان بدون توجه به جامعه عشایری ناقص خواهد بود.
آمارهای متناقض؛ مانعی بر سر راه برنامهریزی
یکی از مهمترین چالشهایی که در گزارشها به آن اشاره شده، اختلاف آماری درباره جمعیت، تعداد دام و خدمات ارائهشده به عشایر استان است. این تناقضها برنامهریزی دقیق را دشوار کرده و تخصیص منابع را با ابهام مواجه میسازد. نبود آمار واحد و بهروز، عملاً مسیر خدمترسانی به این قشر تولیدکننده را پرپیچوخم کرده است.
کمبود زیرساختها و ضعف خدمات رفاهی
بخش دیگری از مشکلات عشایر خراسان شمالی به زیرساختها بازمیگردد؛ از راههای دسترسی و تأمین آب و برق در مناطق ییلاقی و قشلاقی گرفته تا خدمات آموزشی، بهداشتی و درمانی. ضعف خدمات رفاهی در کنار نبود امکانات پایدار، موجب شده است بسیاری از خانوادههای عشایری در تأمین حداقلیترین نیازهای زندگی روزمره با دشواری مواجه شوند.
چشمانداز خدمترسانی
به نظر میرسد نخستین گام برای بهبود وضعیت، ایجاد بانک اطلاعاتی واحد و شفاف درباره جامعه عشایری استان و سپس اولویتبندی پروژههای زیرساختی بر اساس همین دادههاست. کارشناسان تأکید دارند که هرگونه کوتاهی در حمایت از عشایر، در نهایت به کاهش تولید و تهدید امنیت غذایی منطقه منجر خواهد شد.
نظرات (0)