افشین منیری، متخصص بیماری‌های عفونی بیمارستان مسیح دانشوری و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، هپاتیت ویروسی را یکی از معضلات جدی بهداشتی در جوامع امروزی توصیف کرد و نسبت به بی‌توجهی به علائم آن هشدار داد. به گفته وی، این بیماری توسط گروهی از ویروس‌ها ایجاد می‌شود که می‌توانند کبد را به‌تدریج تخریب کرده و سلامت فرد را در بلندمدت به خطر بیندازند.

انواع ویروس‌های هپاتیت و خطرناک‌ترین آن‌ها

این متخصص بیماری‌های عفونی با اشاره به اینکه ویروس‌های هپاتیت A، B، C، D، E و G عامل ابتلا به این بیماری هستند، توضیح داد که در میان این انواع، هپاتیت B و C بیش از بقیه نگران‌کننده‌اند؛ زیرا قادرند التهاب مزمن در کبد ایجاد کنند. وی تأکید کرد که اگر این دو نوع هپاتیت به‌موقع تشخیص داده نشوند، روند تخریب کبد ادامه می‌یابد و در نهایت می‌تواند به نارسایی کبدی و سپس سرطان کبد منجر شود.

منیری خاطرنشان کرد که التهاب بافت کبد در بسیاری از مبتلایان هیچ علامت مشخصی ندارد و همین موضوع خطر را افزایش می‌دهد. به گفته وی، در صورت پیشرفت بیماری، درگیری‌هایی در مغز، کبد و کلیه‌ها ایجاد شده و در موارد شدید، احتمال مرگ بیمار وجود دارد.

علائمی که نباید نادیده گرفته شوند

متخصص بیمارستان مسیح دانشوری تب، لرز، بدن‌درد و بی‌اشتهایی را از نشانه‌های اولیه هپاتیت اعلام کرد و افزود: «زمانی که درگیری کبدی شکل بگیرد و سلول‌های این عضو از بین بروند، آنزیم‌های کبدی بالا می‌رود و فرد دچار زردی می‌شود.» به گفته وی، بروز این علائم به‌ویژه در صورت تداوم، نیازمند بررسی فوری پزشکی است.

راه‌های انتقال بیماری

این استاد دانشگاه درباره شیوه سرایت انواع مختلف هپاتیت توضیح داد:

  • هپاتیت A و E عمدتاً از راه دهانی و مدفوعی منتقل می‌شوند.
  • هپاتیت B، C، D و G معمولاً از طریق تماس جنسی، انتقال از مادر به نوزاد، تزریق مواد مخدر و دریافت فرآورده‌های خونی آلوده سرایت می‌کنند.

منیری با اشاره به هپاتیت C گفت که این نوع در گروه‌های پرخطر مانند بیماران هموفیلی، مبتلایان به تالاسمی، افرادی که دیالیز می‌شوند و مصرف‌کنندگان تزریقی مواد مخدر بیشتر دیده می‌شود و به همین دلیل تشخیص و غربالگری آن با دشواری بیشتری همراه است.

واکسیناسیون؛ مؤثرترین راه پیشگیری

به گفته این متخصص، واکسیناسیون بهترین اقدام برای کنترل بیماری است و در حال حاضر واکسن مؤثری برای پیشگیری از هپاتیت B در دسترس قرار دارد. وی تأکید کرد افرادی که دچار هپاتیت مزمن فعال هستند باید درمان دارویی را تا پایان عمر ادامه دهند؛ درمانی که به گفته او روند مطلوبی دارد و نتیجه خوبی به همراه می‌آورد.

منیری همچنین به پیشرفت‌های اخیر در درمان هپاتیت C اشاره کرد و گفت: «در سال‌های اخیر داروهای خوبی وارد بازار شده که هم دوره بیماری را کوتاه‌تر می‌کند و هم پذیرش درمان را در بیماران افزایش می‌دهد.»

ناقلان بی‌علامت و ضرورت پایش مداوم

این پزشک متخصص در پایان درباره افرادی که بدون نشانه‌دار شدن به هپاتیت مبتلا شده‌اند، یادآور شد: این افراد ناقل محسوب می‌شوند و باید به‌طور مستمر تحت پایش قرار گیرند، هرچند به درمان خاصی نیاز ندارند. با این حال، اطرافیان آن‌ها حتماً باید واکسینه شوند تا از ابتلا به این بیماری پیشگیری کنند.