افشین منیری، متخصص بیماری‌های عفونی بیمارستان مسیح دانشوری، هپاتیت ویروسی را یکی از معضلات بهداشتی جوامع دانست و درباره خطرهای پنهان این بیماری هشدار داد. به گفته وی، این بیماری توسط ویروس‌های هپاتیت A، B، C، D، E و G ایجاد می‌شود که برخی از آن‌ها می‌توانند به‌شکل مزمن در بدن باقی بمانند و آسیب‌های جدی به کبد وارد کنند.

هپاتیت B و C؛ خطرناک‌ترین انواع بیماری

به گفته این متخصص عفونی، انواع B و C هپاتیت می‌توانند التهاب مزمن در کبد ایجاد کنند و اگر به‌موقع تشخیص داده نشوند، زمینه‌ساز نارسایی کبدی و در مراحل پیشرفته‌تر سرطان کبد خواهند بود. وی تأکید کرد که التهاب بافت کبد ممکن است کاملاً بدون علامت باشد و به همین دلیل بسیاری از افراد بدون آن‌که بدانند، سال‌ها ناقل این ویروس‌ها باقی می‌مانند.

منیری در ادامه توضیح داد که در صورت پیشرفت بیماری، درگیری‌های مغزی، کبدی و کلیوی ایجاد می‌شود که در موارد شدید می‌تواند به مرگ بیمار منجر شود.

علائم هشداردهنده هپاتیت

این متخصص بیماری‌های عفونی تب، لرز، بدن‌درد و بی‌اشتهایی را از مهم‌ترین علائم اولیه هپاتیت برشمرد. وی افزود: زمانی که درگیری کبدی ایجاد شود و سلول‌های این عضو از بین بروند، آنزیم‌های کبدی افزایش می‌یابد و فرد به زردی (یرقان) مبتلا می‌شود؛ علامتی که باید جدی گرفته شود و فرد را به انجام آزمایش‌های کبدی ترغیب کند.

راه‌های انتقال ویروس

منیری درباره شیوه‌های انتقال این ویروس‌ها گفت: هپاتیت A و E عمدتاً از طریق مدفوعی-دهانی منتقل می‌شوند، اما هپاتیت B، C، D و G معمولاً از راه تماس جنسی، انتقال از مادر به کودک، تزریق مواد مخدر و دریافت فرآورده‌های خونی آلوده سرایت می‌کنند.

وی با اشاره به پیچیدگی‌های تشخیص هپاتیت C اظهار کرد: این نوع هپاتیت در گروه‌های پرخطر مانند بیماران هموفیلی، مبتلایان به تالاسمی، افرادی که تحت همودیالیز قرار می‌گیرند و معتادان تزریقی بیشتر دیده می‌شود و به همین دلیل تشخیص و غربالگری آن قدری دشوارتر است.

واکسیناسیون؛ مؤثرترین راه پیشگیری

به گفته این متخصص، واکسیناسیون بهترین اقدام برای کنترل بیماری است که هم‌اکنون برای نوع B هپاتیت انجام می‌شود. وی افزود: فرد مبتلا به هپاتیت مزمن فعال باید درمان دارویی خود را تا پایان عمر ادامه دهد؛ درمانی که روند مطلوبی دارد و بیماران پاسخ خوبی به آن می‌دهند.

منیری درباره درمان هپاتیت C نیز گفت: در سال‌های اخیر داروهای مؤثری به بازار آمده است که هم دوره بیماری را کوتاه‌تر می‌کند و هم مقبولیت درمان را افزایش می‌دهد و چشم‌انداز درمان این بیماران را به‌مراتب روشن‌تر کرده است.

ناقلان بدون علامت چه باید بکنند؟

این متخصص بیماری‌های عفونی در پایان با اشاره به افرادی که بدون علامت به این ویروس مبتلا هستند، تصریح کرد: این افراد ناقل محسوب می‌شوند و باید به‌طور مداوم تحت پایش قرار گیرند، اگرچه نیازی به درمان خاصی ندارند. مهم‌ترین توصیه به اطرافیان آن‌ها این است که حتماً واکسیناسیون هپاتیت را انجام دهند تا از ابتلا در امان بمانند.