پاول وود، نویسنده انگلیسی، در روزنامه «آیپیپر» به بررسی معضل سیاسی جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، پرداخته و او را در موقعیتی توصیف کرده که میان دو راه دشوار گرفتار شده است: جنگی با ایران که از ابتدا با آن مخالف بود و مذاکرات صلحی که تقریباً تمام بار مسئولیت آن را به دوش میکشد.
خطرناکترین سناریو برای ترامپ و ونس
به نوشته این تحلیلگر انگلیسی، خطرناکترین سناریو برای دونالد ترامپ و معاونش، تداوم جنگ و بالا رفتن قیمت سوخت است. در چنین شرایطی، اگر دموکراتها بتوانند کنترل مجلس نمایندگان و سنا را از جمهوریخواهان پس بگیرند، ترامپ ممکن است با روندهای تازهای برای استیضاح روبهرو شود و در آن وضعیت، جایگاه معاون رئیسجمهور بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا میکند.
دو شکست بزرگ ونس
این مقاله دو شکست بزرگ را برای ونس برمیشمارد: نخست آنکه نتوانسته ترامپ را از ورود به جنگ با ایران منصرف کند و دوم آنکه در پایان دادن به این جنگ نیز ناتوان بوده است. به گفته نویسنده، این معضل میتواند پیامدهای مستقیمی بر آینده سیاسی ونس و جاهطلبی او برای رسیدن به کاخ سفید در انتخابات ۲۰۲۸ داشته باشد.
بر اساس این گزارش، ترامپ پیش از آغاز جنگ، با حلقه نزدیک خود در اتاق عملیات کاخ سفید نشستی برگزار کرد. ونس در آن نشست اعلام کرده بود حمله به ایران «فکر بدی» است، اما همزمان به ترامپ گفته بود که اگر او تصمیم به این اقدام بگیرد، از وی حمایت خواهد کرد. تنها دو روز بعد، تجاوزات آمریکا علیه ایران آغاز شد و معاون رئیسجمهور در موقعیتی قرار گرفت که دیگر بهسختی میتواند خود را از آن تصمیم جدا کند؛ نکتهای که بهویژه از آن رو اهمیت دارد که ونس برخلاف برخی چهرههای سیاسی، در خط تصمیمگیری حضور داشت و صرفاً مسئولی دور از پرونده نبود که بعداً ناچار به دفاع از آن شود.
چهره ضدجنگ که به جنگ تن داد
نویسنده انگلیسی یادآور شده که ونس بخشی از هویت سیاسی خود را بر مخالفت با جنگهای خارجی بنا کرده بود و حتی در سال ۲۰۲۳ در مقالهای از بهترین سیاست خارجی برای ترامپ حمایت کرده بود که «آغاز نکردن هیچ جنگی» باشد. با این حال، ترامپی که این بار به قدرت بازگشت، همان ترامپی نبود که ونس انتظارش را داشت.
از زمان آغاز جنگ با ایران، مذاکرات صلح به آزمونی شخصی برای ونس تبدیل شده است. او مسئولیت پرونده سیاسی را بر عهده گرفته و موفقیت یا شکست او در دستیابی به توافق با ایران، بهطور مستقیم به آینده سیاسیاش گره خورده است؛ زیرا جاهطلبی او برای جانشینی ترامپ در سال ۲۰۲۸ نیازمند توافقی است که بتوان آن را به افکار عمومی آمریکا بهعنوان نتیجهای موفق از جنگ ارائه کرد.
راهبرد تهران در برابر واشنگتن
در این گزارش آمده است که کار مذاکره زمانی پیچیدهتر میشود که ایرانیها میدانند تهدیدهای مکرر ترامپ به تشدید نظامی شاید تنها ابزاری برای فشار باشد؛ بهویژه آنکه او چند بار از تهدیدهای خود برای گسترش جنگ عقبنشینی کرده است. تهران به دنبال طولانی کردن روند مذاکرات است و میخواهد از پرونده تنگه هرمز بهعنوان برگ اصلی خود پیش از ورود به بحث برنامه هستهای استفاده کند.
در مقابل، ترامپ با خطر اقتصادی و سیاسی بزرگی روبهروست، زیرا ادامه جنگ میتواند قیمت سوخت را به سطوحی برساند که تحمل آن برای دولت در آستانه انتخابات میاندورهای نوامبر دشوار باشد. ونس برای حفظ آینده سیاسی خود به توافقی نیاز دارد که موضع پیشین او در حمایت از ترامپ را توجیه کند.
ونس در حساسترین نقطه
این تحلیلگر در پایان نتیجه میگیرد که ونس در حساسترین نقطه ممکن ایستاده است: او بخشی از دولت ترامپ است و باید از تصمیمهای آن دفاع کند، اما همزمان جاهطلبی شخصی برای رسیدن به ریاستجمهوری دارد و میداند که موفقیت یا شکستش در پرونده ایران میتواند جایگاه او را در حزب جمهوریخواه برای سالهای آینده تعیین کند.
نظرات (0)