پایگاه خبری «میدل ایست آی» در گزارشی تحلیلی نوشته است که ایتامار بن گویر، وزیر امنیت داخلی اسرائیل، اوایل این ماه از برنامهای تازه رونمایی کرده که بر اساس آن از تمساحهای نیل به عنوان نگهبان زندان برای زندانیان سیاسی فلسطینی استفاده خواهد شد. این طرح قرار است از زندان «کتیعوت»، بزرگترین زندان اسرائیل در صحرای نقب، آغاز شود.
زندان کتیعوت؛ از اردوگاه کار اجباری تا حوضچه تمساح
زندان کتیعوت در گذشته اردوگاه کار اجباری بود که میان سالهای ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۵ و در جریان انتفاضه نخست، هزاران فلسطینی در آن بازداشت شده بودند. فلسطینیها این مکان را با نام «اردوگاه انصار ۳» میشناختند. برای تسهیل اجرای طرح تمساحها، ایدیت سیلمن، وزیر حفاظت از محیط زیست اسرائیل، این خزندگان را در ردیف «حیوانات وحشی پرورشی» طبقهبندی کرده است. بر اساس این تصمیم، تمساحها در خندقهای اطراف سیاهچالهای زندانهای اسرائیل رها خواهند شد؛ جایی که زندانیان فلسطینی در آن نگهداری میشوند.
به نوشته این گزارش، بن گویر برای این طرح از مرکز بازداشت مهاجران در فلوریدا الهام گرفته است؛ تأسیساتی که به «آلیگاتور آلکاتراز» معروف است و دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، سال گذشته از آن بازدید کرده بود. این زندان در منطقهای مرطوب و نیمهگرمسیری قرار دارد که مملو از آلیگاتور، کروکودیل و پایتون است.
از «حیوانات انسانی» تا «ملخ»؛ تاریخچه تشبیههای حیوانی
این گزارش یادآور میشود که حیوانات برای دههها بخشی از راهبرد اسرائیل برای سلطه بر فلسطینیها بودهاند و رهبران صهیونیست بارها فلسطینیها را به حیوانات تشبیه کردهاند. یوآو گالانت، وزیر جنگ سابق اسرائیل، برای توجیه نسلکشی در غزه فلسطینیها را «حیوانات انسانی» خوانده بود. موشه دایان در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ آنها را «زنبور» و «سگ» خطاب میکرد؛ مناخیم بگین در دهه ۱۹۸۰ از تعبیر «موجودات دوپای وحشی» استفاده کرد و رافائل ایتان، رئیس ستاد کل سابق، فلسطینیها را «سوسک» نامید. اسحاق شامیر نیز معترضان را «ملخ» توصیف میکرد و ایهود باراک در سال ۲۰۰۰ آنها را «تمساح» خواند؛ تشبیهی که حالا ظاهراً قرار است با تمساحهای واقعی در زندانها تکمیل شود.
جنگ حیوانی؛ از گرازها و سگها تا جریمه شترهای فلسطینی
بر پایه این گزارش، طرح وزیر اسرائیلی آغازگر استفاده از حیوانات برای سرکوب نیست. اسرائیل سالهاست از سگها، گرازهای وحشی، گوسفند، گاو، آهو، الاغهای وحشی و پرندگان به عنوان ابزار سرکوب فلسطینیها بهره برده است. از سال ۲۰۰۹ شهرکنشینان اسرائیلی گرازهای وحشی را علیه فلسطینیهای کرانه باختری به کار گرفتهاند و این اقدام در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ نیز تکرار شده است. در آوریل ۲۰۲۵، ارتش اسرائیل ۱۸ قلاده گراز را در روستای محاصرهشده اکتابا در نزدیکی اردوگاه نور شمس رها کرد تا مانع بازگشت ساکنان اخراجشده شود. فلسطینیها به دلیل محافظتشده بودن این گونه، اجازه کشتن گرازها را ندارند.
در همین حال، اسرائیل نگهداری از سهرههای طلایی، پرندگان کوچک بومی فلسطین را نیز جرم اعلام کرده است. همچنین ورود شترهای عشایر فلسطینی به محدودههایی که به الاغهای وحشی «بازگرداندهشده» اختصاص یافته، با جریمه مواجه شده است؛ تنها در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، ۷۶ جریمه به مبلغ کل ۵۴۴ هزار و ۳۰۰ شکل (حدود ۱۶۰ هزار دلار) برای عشایر فلسطینی صادر شده است.
نقش ایران؛ گوزن زرد و الاغ وحشی از باغوحش تهران
بخش قابل توجهی از این گزارش به پیوند تاریخی ایران و طرح «بازگرداندن» گونههای جانوری ذکرشده در کتاب مقدس به سرزمین فلسطین اشغالی اختصاص دارد. اوراهام یوفه، ژنرال ارتش اسرائیل که بعدها نخستین رئیس سازمان طبیعت و پارکهای اسرائیل شد، طرح معرفی مجدد حیوانات یادشده در کتاب مقدس را آغاز کرد. دو نمونه از این حیوانات از ایران به اسرائیل منتقل شدند: گوزن زرد ایرانی و الاغ وحشی آسیایی.
بر اساس این گزارش، الاغهای وحشی میان سالهای ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ و پس از اهدای آنها توسط باغوحش شاه در تهران، به صحرای نقب معرفی شدند. چهار گوزن زرد نیز در آستانه انقلاب اسلامی از طبیعت ایران خارج و توسط اسرائیل «نجات» داده شدند. این اقدامات در چارچوب تلاش برای «یهودیسازی» دوباره سرزمین و کتاب مقدسی کردن آن تفسیر شده است؛ به گفته ایروس برورمن، استاد حقوق و وکیل محیط زیست اسرائیلی، بیرون راندن شترهای فلسطینی و کشتن سگهای وحشی در تپههای بیتالمقدس در سال ۲۰۰۵، پیش از معرفی مجدد گوزنها، تفاوت چندانی با سرنوشتی که بر خود مردم فلسطین تحمیل شده ندارد.
سرقت حیوانات غزه در جریان نسلکشی
در بخش دیگری از این گزارش آمده است که اسرائیل در جریان نسلکشی در غزه، به بهانه «نجات» الاغها از «بردهداری» فلسطینیها، صدها الاغ و اسب باقیمانده در این باریکه را ربوده است؛ حیواناتی که فلسطینیها برای حمل و نقل، آبرسانی، کشاورزی و جابجایی خبرنگاران و تیمهای امداد به آنها وابستهاند. نویسنده گزارش همچنین به کشته شدن رفعت العریر، شاعر و نویسنده فلسطینی، یک هفته پس از مستندسازی وضعیت باغوحش ویرانشده غزه در گزارش الجزیره اشاره کرده و استفاده دههها از حیوانات در راهبرد سرکوب اسرائیل را «جنگی فراتر از استعاره» توصیف کرده است.
نظرات (0)