نجمالدین شریعتی، مجری باسابقه تلویزیون ایران، در صفحه شخصی خود در پلتفرم خبرگزاری فارس، متنی عارفانه و تأملبرانگیز منتشر کرد که توجه بسیاری از کاربران را به خود جلب کرده است.
متن منتشر شده
شریعتی در این پست روایتی را نقل کرده است که در آن شخصی از شیخی میپرسد: «دلهای ما خفته است که سخن تو در دلهای ما اثر نمیکند، چه کنیم؟» و شیخ در پاسخ میگوید: «کاشکی خفته بودی، که خفته را بجنبانی بیدار گردد. دلهای شما مرده است که هرچه میجنبانی بیدار نمیگردد...»
این روایت کوتاه اما عمیق، تفاوت میان دو حالت روحی و معنوی را به تصویر میکشد: حالتی که دل در خواب و غفلت است اما هنوز قابلیت بیدار شدن دارد، و حالتی که دل چنان مرده و سخت شده است که هیچ جنبشی آن را بیدار نمیکند.
بازخورد کاربران
این پست که در تاریخ ۳ مرداد ۱۴۰۵ منتشر شده، تاکنون بیش از ۲۹ هزار بازدید داشته و ۱۸ واکنش از سوی کاربران دریافت کرده است. دو تن از کاربران نیز به این پست پاسخ دادهاند که یکی از آنان با اشاره به آیهای از قرآن کریم به استناد سخن شیخ پرداخته و دیگری این متن را «بهترین متن با رعایت تمام تقوا و بصیرت رسانهای در شرح احوال عدهای خاص» توصیف کرده است.
درباره نویسنده
نجمالدین شریعتی از مجریان شناختهشده صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که در برنامههای مختلف فرهنگی و اجتماعی فعالیت داشته است. او در پلتفرم فارس نیز فعالیت میکند و مطالب خود را با دنبالکنندگانش به اشتراک میگذارد.
تأملی بر مفهوم روایت
این روایت عارفانه که ریشه در آموزههای اخلاقی و عرفانی اسلامی دارد، بار دیگر اهمیت نرمدلی و آمادگی روحی برای دریافت حقیقت را یادآوری میکند. تمایز میان «خفتگی» و «مُردگی» قلب، مفهومی است که در متون دینی و عرفانی همواره مورد توجه بوده است. در حالی که دل خفته را میتوان با تذکر و یادآوری بیدار کرد، دل مرده نیازمند درمانی عمیقتر و بازگشتی اساسی به سرچشمه حیات معنوی است.
نظرات (0)