ماجرای پرحاشیه معرفی نماینده ایران برای حضور در لیگ قهرمانان آسیا ۲ همچنان ادامه دارد و این بار اظهارات تازه هدایتالله ممبینی، دبیرکل فدراسیون فوتبال، موجی از انتقادها را به همراه آورده است. او در یک برنامه زنده تلویزیونی درباره اتفاقات اخیر توضیحاتی ارائه کرد که نهتنها ابهامات را برطرف نکرد، بلکه پرسشهای جدیدی درباره سازوکار تصمیمگیری در فدراسیون ایجاد کرد.
فوتبال بیرحم؛ اما نه برای همه
در فوتبال اصطلاح «بیرحم بودن» بارها شنیده میشود؛ مربی با یک تعویض طلایی به اوج میرود و با یک تصمیم اشتباه در بازی بعد آماج انتقادها میشود، بازیکن با یک گل قهرمان و با یک اشتباه مقصر شکست لقب میگیرد. این قاعده برای اهالی فنی فوتبال در ایران و جهان صادق است، اما به نظر میرسد این بیرحمی شامل حال مدیران ناکارآمد نمیشود.
منتقدان میگویند برخی مسئولان با وجود تصمیمهای پرحاشیه، اشتباهات مدیریتی و حتی تضییع حقوق یک استان، نهتنها جایگاهشان متزلزل نمیشود، بلکه موقعیتشان مستحکمتر نیز میشود. حضور ممبینی در تلویزیون پس از پرونده جنجالی سهمیه آسیایی، نمونهای از همین وضعیت ارزیابی شده است؛ جایی که به گفته منتقدان، به جای پاسخگویی دقیق و منطبق بر قانون، روایتی یکسویه از ماجرا ارائه شد.
ماجرای سهمیه آسیایی و تورنمنت سهجانبه پرابهام
ریشه جنجال به عدم موفقیت سپاهان در اخذ مجوز حرفهای و به دنبال آن، بلاتکلیفی در معرفی نماینده ایران برای لیگ قهرمانان سطح دوم آسیا بازمیگردد. فدراسیون فوتبال ابتدا باشگاه گلگهر را به عنوان نماینده ایران معرفی کرد، اما پس از آن با حضور پرسپولیس، گلگهر و چادرملو اقدام به برگزاری یک تورنمنت سهجانبه کرد که در نهایت چادرملو به عنوان برنده آن معرفی شد.
با این حال، کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) این تورنمنت و معرفی چادرملو را نپذیرفت و همان معرفی اولیه گلگهر را ملاک قرار داد. همین تعارض، فوتبال ایران و بهویژه استان یزد را با حاشیهای گسترده روبهرو کرد.
ممبینی در گفتوگوی تلویزیونی خود تلاش کرد شرایط را عادی جلوه دهد و تأکید کرد که مقصر این وضعیت نیست. او مسئولیت هرجومرج پیشآمده را متوجه باشگاه سپاهان دانست و گفت: «اگر سپاهان مجوز میگرفت این مشکلات آسیایی پیش نمیآمد. وقتی سپاهان مجوز نگرفت، دعوای دیگر تیمها شروع شد.»
نکته عجیبتر اما ادعای او درباره تورنمنت سهجانبه بود. دبیرکل فدراسیون با صراحت گفت از تصمیمگیرنده این تورنمنت بیاطلاع است: «من هم نمیدانم چه کسی تصمیم تورنمنت سهجانبه را گرفت. من مخالف برگزاری آن بودم. اکثریت اعضای فدراسیون موافق بودند. نمیدانم چه کسی تورنمنت را برگزار کرد! هیچ نامهای هم وجود ندارد که چه کسی این تصمیم را گرفته است. AFC درخواست ما را برای حضور چادرملو ریجکت کرد.»
عذرخواهی بدون پذیرش تقصیر
ممبینی در ادامه افزود که خود و مهدی تاج، رئیس فدراسیون، در مجموع هفت نامه برای AFC ارسال کردهاند تا مجوز حضور چادرملو صادر شود، اما کنفدراسیون زیر بار نرفته است. او گفت: «باید یاد بگیریم قوانین را رعایت کنیم. از مردم یزد و هواداران چادرملو با اینکه من مقصر نیستم بابت برگزاری تورنمنت سهجانبه عذرخواهی میکنم. یزدیها را دوست دارم. آرزوی ما این بود که تورنمنت برگزار نشود، اما به خاطر فشار باشگاهها و تصمیم فدراسیون برگزار شد.»
این بخش از صحبتها با واکنشهای زیادی همراه شد. این پرسش مطرح است که اگر معرفی گلگهر قانونی و قطعی بوده، چرا فدراسیون اقدام به برگزاری تورنمنتی با حضور سه تیم کرده است؟ و اگر تورنمنت مبنای قانونی نداشته، چرا به عنوان مسیر انتخاب نماینده معرفی شد؟ عذرخواهی همزمان با تأکید بر بیتقصیری، از نظر منتقدان پارادوکسی آشکار است.
ابهام در جایگاه دبیرکل و مسئولیت مصوبات
یکی از محورهای انتقاد به اظهارات ممبینی، جایگاه حقوقی او در ساختار فدراسیون است. بر اساس اساسنامه، دبیرکل، دبیر جلسات هیئت رئیسه نیز محسوب میشود و مسئول ابلاغ دستورالعملها و مصوبات به صورت مکتوب است. در چنین ساختاری، ادعای بیاطلاعی کامل از برگزاری یک تورنمنت رسمی و نبود هیچ نامهای درباره تصمیمگیرنده آن، برای بسیاری غیرقابل توجیه به نظر میرسد.
منتقدان میگویند دبیرکل عملاً همهکاره اجرایی فدراسیون است و نمیتوان پذیرفت که مهمترین تصمیم هفتههای اخیر فوتبال باشگاهی بدون اطلاع و نقش او اتخاذ شده باشد. این در حالی است که او در همان گفتوگو تأکید کرد که قوانین را به خوبی میشناسد.
اعلام زودهنگام ابقای قلعهنویی پیش از جلسه هیئت رئیسه
بخش دیگری از گفتوگوی جنجالی به آینده نیمکت تیم ملی اختصاص داشت. ممبینی در حالی که هنوز جلسه هیئت رئیسه فدراسیون برای بررسی وضعیت کادر فنی برگزار نشده بود، به صورت قطعی اعلام کرد: «به این نتیجه رسیدیم که امیر قلعهنویی تا پایان جام ملتهای آسیا به عنوان سرمربی تیم ملی در سمتش باقی بماند.»
این اظهارنظر در شامگاه سهشنبه و یک روز پیش از جلسه رسمی هیئت رئیسه مطرح شد. تنها ساعاتی بعد، حجت کریمی عضو هیئت رئیسه فدراسیون در واکنش گفت: «تا این لحظه هیچ تصمیمی در این باره گرفته نشده و قرار است در جلسه چهارشنبه در این زمینه صحبت و تصمیمگیری کنیم. نمیدانم این صحبتها بر چه اساسی در شب برگزاری جلسه هیئت رئیسه مطرح شده چرا که هنوز جمعبندی نهایی انجام نشده است.»
با این حال، جلسه روز چهارشنبه برگزار شد و خروجی آن دقیقاً همان چیزی بود که ممبینی یک روز قبل اعلام کرده بود؛ ابقای قلعهنویی تا پایان جام ملتها. این همزمانی، شائبه تصمیمگیری از پیش تعیینشده و تشریفاتی بودن جلسه هیئت رئیسه را تقویت کرده است.
پرسش بیپاسخ درباره استعفا
در بخش دیگری از برنامه، مجری از ممبینی درباره احتمال استعفا پرسید. او با تعجب پاسخ داد: «تا حالا استعفا ندادم. برنامهای هم برای استعفا ندارم!» پاسخی که در کنار سایر مواضع، این برداشت را در افکار عمومی ایجاد کرده که پاسخگویی و مسئولیتپذیری در بدنه مدیریتی فوتبال ایران جایگاهی ندارد.
در نهایت، آنچه از این پرونده باقی مانده، تضییع فرصت تاریخی برای فوتبال یک استان، بیاعتمادی به فرآیندهای داخلی فدراسیون و تردید نسبت به شفافیت تصمیمسازی در فوتبال ایران است؛ موضوعی که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، نیازمند بررسی دقیقتر نهادهای نظارتی و اصلاح رویههای اجرایی فدراسیون است.
نظرات (0)