تیم ملی فوتبال امید ایران در فاصله چند هفته مانده تا بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا، با بحرانی آشنا دستوپنجه نرم میکند؛ بحران ناهماهنگی میان فدراسیون، سازمان لیگ و باشگاهها که حالا آینده اردوی نهایی شاگردان حسین عبدی را در هالهای از ابهام قرار داده است.
در آستانه هفتمین اردوی تیم امید که قرار است از شامگاه هفتم شهریور و پس از پایان هفته چهارم لیگ برتر آغاز شود، هنوز مشخص نیست کادر فنی تا چه اندازه میتواند همه نفرات مدنظر خود را در اختیار داشته باشد. زمزمههایی از عدم همراهی برخی باشگاهها به گوش میرسد و این در حالی است که برنامه هفتههای پنجم تا هفتم لیگ برتر به گونهای تنظیم شده که عملاً فرصتی برای برپایی اردوی منسجم و نهایی باقی نمیگذارد.
از تأکید وزارت ورزش تا انتخاب حسین عبدی
ماجرای آمادهسازی تیم امید از ماهها قبل کلید خورد. در حالی که بر اساس سیاست اولیه کمیته ملی المپیک قرار بود رشتههایی که در بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵ نتایج لازم را کسب نمیکنند، شانس اعزام به بازیهای آسیایی را از دست بدهند، وزارت ورزش به طور ویژه بر حضور تیم فوتبال امید در ناگویا تأکید کرد.
در نهایت با تعامل میان فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش، چراغ سبز حضور این تیم روشن شد و پروژه آمادهسازی در دستور کار قرار گرفت. با این حال، طبق رویه همیشگی، فدراسیون در حوزه تیمهای پایه عملکردی پرابهام داشت؛ نمونه بارز آن زمان انتخاب سرمربی بود. حسین عبدی حدود چهار ماه مانده به آغاز بازیهای آسیایی به عنوان سرمربی تیم زیر ۲۳ سال انتخاب شد؛ انتخابی دیرهنگام که البته یک نقطه اتکا داشت: عبدی پیش از این در تیمهای زیر ۱۷ و زیر ۲۰ سال با هسته اصلی همین نسل کار کرده بود و شناخت کاملی از نفرات داشت.
این شناخت به عبدی کمک کرد تا فاصله خرداد و تیرماه را به بهترین شکل مدیریت کند. او در این مقطع با برگزاری اردوهای مستمر و متوالی، تلاش کرد اسکلت اصلی تیم، ساختار فنی و هماهنگی تاکتیکی را شکل دهد. هدف، ساختن تیمی منسجم و آماده برای رویارویی با قدرتهای آسیا در ناگویا بود و تا این مرحله، برنامهها طبق خواسته کادر فنی پیش میرفت.
توقف در مرداد؛ لیگ از راه رسید
ورق از مردادماه برگشت. با آغاز فصل جدید لیگ برتر، طبیعتاً اولویت باشگاهها حفظ بازیکنان کلیدی خود شد و اردوی تیم امید در این ماه برگزار نشد. این توقف البته با یک توافق ضمنی همراه بود؛ قرار بود سازمان لیگ و باشگاهها همکاری کنند تا پیش از اعزام به ژاپن، یک اردوی کوتاه اما با حضور کامل بازیکنان برگزار شود تا حسین عبدی بتواند در آخرین روزهای منتهی به مسابقات، تیمش را بدون دغدغه محک بزند.
اما آنچه در عمل اتفاق افتاد، خلاف این توافق بود. برنامهریزی اخیر سازمان لیگ برای هفتههای پنجم تا هفتم لیگ برتر به نحوی انجام شده که مسابقات باشگاهی تا تنها دو روز مانده به شروع رقابتهای فوتبال بازیهای آسیایی ادامه خواهد داشت. نتیجه روشن است: کادر فنی تیم امید عملاً هیچ فرصت واقعی برای برپایی اردوی نهایی با ترکیب کامل نخواهد داشت.
فدراسیون تماشاگر است یا هماهنگکننده؟
در این میان، هرچند میتوان به باشگاهها حق داد که نگران برنامههای فنی، فشردگی مسابقات، مصدومیتها و اهداف خود در لیگ باشند، اما نقش منفعلانه فدراسیون فوتبال را نمیتوان نادیده گرفت. سازمان لیگ به عنوان بازوی اجرایی فدراسیون عمل میکند و انتظار میرفت فدراسیون با اعمال مدیریت، تقویم لیگ را به گونهای تنظیم کند که منافع ملی نیز در آن لحاظ شود.
وقتی صحبت از حضور ایران در یک تورنمنت بینالمللی معتبر مانند بازیهای آسیایی است، موضوع فراتر از منافع یک یا دو باشگاه است و نیازمند برنامهریزی دقیق و هماهنگی بینقص میان همه ارکان فوتبال کشور است. بسیاری از رقبای ایران در ناگویا از ماهها قبل اردوهای برونمرزی، بازیهای تدارکاتی و برنامههای آمادهسازی مدون خود را آغاز کردهاند؛ در حالی که تیم ایران هنوز اندر خم یک اردوی کامل است.
ابهام در همکاری باشگاهها؛ از استقلال تا تراکتور
پرسش کلیدی اینجاست که فدراسیون و سازمان لیگ به عنوان حلقه اتصال تیم ملی و باشگاهها، دقیقاً چه نقشی را ایفا میکنند؟ آیا صرفاً به انتشار بیانیه و نظارت از دور بسنده میکنند یا قرار است توافقات روی کاغذ را اجرایی کنند؟
ابعاد این نگرانی زمانی پررنگتر میشود که حتی پس از برگزاری جلسه مشترک با وزیر ورزش برای جلب همکاری باشگاهها، همچنان مواضع برخی باشگاههای بزرگ از جمله استقلال و تراکتور حاکی از عدم تمایل به همکاری کامل و در اختیار گذاشتن بازیکنان امید خود است. اگر توافقی برای حمایت از تیم ملی وجود دارد، چرا باید در آستانه هفتمین اردو، هنوز تردید درباره حضور کامل نفرات وجود داشته باشد؟ و اگر سازمان لیگ متعهد به فراهم کردن بستر اردوی نهایی بود، چرا تقویم مسابقات به شکلی بسته شده که این اردو عملاً غیرممکن میشود؟
هفتمین اردو از ۷ شهریور؛ با چند غایب؟
بر اساس برنامه فعلی، هفتمین اردوی تیم ملی امید قرار است از شب هفتم شهریور و بلافاصله پس از پایان هفته چهارم لیگ برتر آغاز شود. این اردو آخرین فرصت جدی حسین عبدی برای مرور تاکتیکها و ارزیابی نفرات پیش از اعزام است. اما در شرایط فعلی، این اردو نیز با سایه ابهام آغاز میشود؛ ابهام درباره اینکه آیا همه دعوتشدگان حاضر خواهند بود یا کادر فنی ناچار است با ترکیبی ناقص به استقبال مهمترین تورنمنت چهار سال اخیر برود.
در نهایت، اگر قرار باشد تیم امید بدون تعدادی از مهرههای کلیدی خود راهی ناگویا شود، آیا میتوان نام آن را تیمی گذاشت که عبدی چهار ماه برای ساختن آن زمان صرف کرده است؟ موفقیت در بازیهای آسیایی تنها با تمرین و اردو به دست نمیآید؛ بلکه نیازمند عزم مشترک، تعامل سازنده و مهمتر از همه، برنامهریزی هوشمندانهای است که در آن منافع ملی بر منافع مقطعی باشگاهی ارجحیت داشته باشد. امروز توپ در زمین فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ است تا نشان دهند آیا قادر به مدیریت این تعارض منافع به سود فوتبال ملی هستند یا بار دیگر تیم امید قربانی بیبرنامگی خواهد شد.
نظرات (0)