صعود تیم ملی والیبال نوجوانان ایران به فینال رقابتهای قهرمانی جهان در دوحه، تنها یک پیروزی ورزشی نیست؛ این اتفاق نقطه عطفی در مسیر پرورش نسل آینده والیبال کشور به شمار میرود و میتواند ثمره برنامهریزی چند ساله فدراسیون برای تقویت ردههای پایه باشد.
نوجوانان ایرانی در این دوره از مسابقات فراتر از انتظار ظاهر شدند و بدون تحمل حتی یک شکست، خود را به دیدار نهایی رساندند؛ دستاوردی که برای نخستین بار در تاریخ والیبال پسران ایران در رده سنی زیر ۱۷ سال رقم خورده است.
فینال تاریخی پس از عبور مقتدرانه از آرژانتین
آخرین گام ایران پیش از فینال، دیدار نیمهنهایی برابر آرژانتین بود؛ تیمی سرسخت که با نمایش کمنقص شاگردان ایران با نتیجه سه بر صفر مغلوب شد. ملیپوشان کشورمان در سه ست پیاپی با نتایج ۲۵ بر ۱۹، ۲۹ بر ۲۷ و ۲۵ بر ۱۳ به برتری رسیدند تا جشن صعود به فینال را برپا کنند.
در این مسابقه سینا حضرتی ستاره بیچونوچرای ایران بود و با کسب ۲۳ امتیاز نقش کلیدی در پیروزی تیم ایفا کرد. نمایش منسجم در سرویس، دفاع روی تور و حفظ تمرکز در ست دوم که با اختلاف نزدیک ۲۹ بر ۲۷ به سود ایران تمام شد، از نکات برجسته بازی شاگردان کادر فنی بود.
این صعود در شرایطی به دست آمد که ایران پیش از نیمهنهایی، پنج پیروزی دیگر نیز کسب کرده بود و با شش برد متوالی، به عنوان تنها تیم بدون شکست راهی فینال شده است.
پشت پرده موفقیت؛ ۱۵ بازی تدارکاتی و استعدادیابی گسترده
به گزارش مهر، آنچه این موفقیت را از یک شگفتی مقطعی متمایز میکند، فرآیند آمادهسازی تیم است. فدراسیون والیبال در سالهای اخیر تلاش کرده مسیر مشخصی برای پرورش بازیکنان آینده تیم ملی ترسیم کند و یکی از اهداف راهبردی آن، قرار گرفتن تیمهای زیر ۱۷، زیر ۱۹ و زیر ۲۱ سال در جمع سه تیم برتر جهان بوده است؛ هدفی که اکنون در رده زیر ۱۷ سال با رسیدن به فینال محقق شده است.
برای رسیدن به این نقطه، تیم نوجوانان پیش از اعزام به دوحه، ۱۵ دیدار تدارکاتی را پشت سر گذاشت. کادر فنی با برنامهریزی هدفمند، بازیکنان را در برابر سبکهای مختلف بازی و حریفان متنوع قرار داد تا از نظر فنی و روانی برای فشار مسابقات جهانی آماده شوند.
همچنین روند انتخاب بازیکنان به یک اردوی محدود خلاصه نشد. در مراحل مختلف استعدادیابی، تعداد قابل توجهی از بازیکنان مستعد از سراسر کشور زیر نظر کادر فنی قرار گرفتند و در نهایت ترکیب نهایی از میان این گروه گسترده انتخاب شد. این مدل انتخابی، دایره شناسایی استعدادها را وسیعتر کرده و اجازه نمیدهد انتخاب ملیپوشان به یک مقطع کوتاه و محدود وابسته باشد.
تفاوت نسلسازی با تیمداری مقطعی
کارشناسان معتقدند ارزش واقعی این صعود را نباید تنها در مدال خلاصه کرد. یکی از چالشهای همیشگی ورزش ایران، حفظ استعدادها در فاصله میان ردههای نوجوانان و بزرگسالان بوده است؛ بسیاری از چهرههای درخشان در سنین پایه به دلیل نبود مسیر رشد مشخص، فرصت حضور در تیم ملی بزرگسالان را پیدا نمیکنند.
تفاوت نسلسازی با تیمداری همینجاست. اگر تیمی فقط برای یک تورنمنت بسته شود، نتیجه همان مسابقات معیار ارزیابی خواهد بود، اما در یک برنامه بلندمدت، مدال تنها بخشی از ماجراست. پرسش اصلی این است که از این نسل، چند نفر به تیمهای جوانان و امید میرسند و در نهایت چه تعداد پیراهن تیم ملی بزرگسالان را بر تن خواهند کرد.
از همین رو، حتی اگر قهرمانی جهان در دوحه به دست آید، نباید آن را پایان پروژه دانست. انتقال هدفمند از رده زیر ۱۷ سال به زیر ۱۹ و ۲۱ سال، تعامل مستمر با باشگاهها، حضور منظم در تورنمنتهای بینالمللی و حفظ شرایط حرفهای بازیکنان، حلقههای بعدی همین زنجیره هستند که سرنوشت این نسل را تعیین میکنند.
یک گام تا طلای جهان؛ آزمون بزرگ برابر فرانسه
با وجود همه نگاههای بلندمدت، تمرکز فعلی نوجوانان ایران روی یک مسابقه سرنوشتساز است. تیم کشورمان عصر امروز در فینال رقابتهای قهرمانی جهان به مصاف فرانسه میرود؛ دیداری که میتواند نخستین فینال جهانی تاریخ والیبال نوجوانان ایران را به نخستین عنوان قهرمانی جهان تبدیل کند.
فارغ از نتیجه این دیدار، یک دستاورد قطعی شده است: حضور ایران در جمع دو تیم برتر جهان در رده زیر ۱۷ سال. اما شاگردان تیم ملی نشان دادهاند که در این رده سنی توان رقابت با بهترینهای دنیا را دارند و حالا با انگیزهای مضاعف برای کسب طلا به میدان میروند.
والیبال ایران امروز صاحب نسلی است که نخستین تجربه بزرگ جهانی خود را با صعود به فینال پشت سر گذاشته است. این نسل در صورت حمایت و برنامهریزی درست، میتواند در سالهای آینده ستونهای تیم ملی بزرگسالان را تشکیل دهد؛ به شرط آنکه موفقیت امروز نه به عنوان نقطه پایان، بلکه به عنوان نقطه آغاز یک مسیر طولانی دیده شود.
نظرات (0)