گروه موسیقی «بیمرز» با انتشار نخستین آلبوم رسمی خود گامی جدی در مسیر فعالیت حرفهای برداشت. مراسم رونمایی این آلبوم عصر یکشنبه هشتم شهریور در مجموعه «ایوا» با حضور جمعی از هنرمندان و علاقهمندان موسیقی برگزار شد و اثری فیزیکی با هشت قطعه به مخاطبان معرفی شد.
این آلبوم که ترانهسرایی، آهنگسازی و خوانندگی تمامی قطعات آن را کسری احدیان بر عهده داشته، تلاش میکند تصویری از نگاه آزاد گروه به موسیقی ارائه دهد؛ نگاهی که خود اعضای گروه از آن به عنوان «فاصله گرفتن از محدودیت سبکی» یاد میکنند.
جزئیات آلبوم و عوامل تولید
آلبوم «بیمرز» به صورت فیزیکی تولید و عرضه شده و شامل هشت قطعه با عنوانهای زیر است:
- «بیمرز» (نسخه آکوستیک)
- «برو»
- «جاده»
- «روزهای بارونی»
- «افسوس»
- «بیمرز»
- «منم مثل توام»
- «زندگی سخته»
کسری احدیان علاوه بر ترانهسرایی، آهنگسازی و خوانندگی، نوازندگی گیتار آکوستیک این مجموعه را نیز بر عهده داشته است. تنظیم، میکس و مسترینگ اثر توسط مهدی نیکخواه بهرامی انجام شده و سولوهای گیتار الکتریک را رضا محمودی نوشته است.
در بخش نوازندگی، رضا محمودی و محمدامین سیفینیا (گیتار الکتریک)، مجتبی آخوندی (درامز) و بنیامین کیانی (گیتار باس) گروه را همراهی کردهاند. تهیهکنندگی این پروژه را نیز علیرضا تبریزیان بر عهده داشته است.
از سال ۱۳۸۱ تا شکلگیری «بیمرز»
کسری احدیان در مراسم رونمایی با مرور مسیر هنری خود گفت فعالیتش در زمینه ساخت و اجرای موسیقی را از سال ۱۳۸۱ آغاز کرده و در طول این سالها با گروهها و نوازندگان مختلف همکاری داشته است. به گفته او، بخشی از قطعاتی که در دورههای مختلف شکل گرفته بود، در نهایت در آلبوم «بیمرز» گردآوری و تکمیل شد.
احدیان درباره ایده تشکیل گروه توضیح داد که در سال ۱۴۰۲ تصمیم به راهاندازی دوباره یک گروه منسجم گرفته و در همین راستا با رضا محمودی گفتوگو کرده است. برخی از اعضای فعلی نیز از سالهای گذشته با او همکاری داشتهاند و همین پیوندهای پیشین، زمینهساز شکلگیری گروه «بیمرز» شد.
او درباره نام گروه تأکید کرد: «فضای ثابتی برای ساخت موسیقی در ذهن ندارم و نمیخواستیم خودمان را به یک سبک خاص محدود کنیم. نام بیمرز را انتخاب کردیم تا امکان تجربه فضاها و ایدههای متفاوت در آینده وجود داشته باشد.»
روایت اعضای گروه از یک مسیر مشترک
رضا محمودی، نوازنده گیتار الکتریک، «بیمرز» را نتیجه تلاشهایی دانست که پیشتر به دلایل مختلف به سرانجام نرسیده بود. او گفت که تجربه همکاری با کسری احدیان در گروههای مختلف وجود داشته، اما این بار تصمیم گرفتند در کنار هم بمانند و فعالیت را به شکل مستمر ادامه دهند. به گفته محمودی، فعالیت گروه از پاییز ۱۴۰۳ جدیتر شد و به تدریج از مرحله اجرای صحنهای به سمت تولید و انتشار آثار حرکت کرد. او همچنین از وجود قطعات آماده دیگر برای انتشار در آینده خبر داد.
مجتبی آخوندی، درامر گروه، با اشاره به همکاری خود با احدیان از سال ۱۳۸۵ گفت از همان ابتدا جنس صدای او را دوست داشته و ظرفیت بالای صدای احدیان دلیل اصلی تداوم همکاری بوده است.
مهدی نیکخواه بهرامی نیز روند همکاری را امیدوارکننده توصیف کرد و گفت: «از همان سال نخست، نوری را در این گروه میدیدم. کلام و ملودیهای آقای احدیان انرژی زیادی به من میداد و گاهی آنقدر درگیر تنظیم میشدم که تا صبح روی قطعات کار میکردم تا روز بعد در استودیو با بچهها مرور کنیم و تغییرات لازم را اعمال کنیم.» او تأکید کرد گروه با اتکا به حمایت مخاطبان میتواند به جایگاههای بهتری برسد.
محمدامین سیفینیا با بیان اینکه پروژه در ابتدا قرار بود تنها چند اجرا داشته باشد، افزود که به مرور فعالیت جدیتر شد و امروز از حضور در این جمع رضایت کامل دارد. بنیامین کیانی، نوازنده گیتار باس نیز گفت در «بیمرز» اطمینان کاملی به توانایی دیگر نوازندگان دارد و روی صحنه نگرانی از بابت اجرا وجود ندارد. او خبر داد که آلبومهای دوم و سوم گروه نیز در دست آمادهسازی است و از نظر فضا و سبک تفاوتهایی با آلبوم نخست خواهند داشت.
حمایت از موسیقی اورجینال فارسی
علیرضا تبریزیان، تهیهکننده گروه، هدف خود را حمایت از گروههای مستقل دانست که آثار اورجینال فارسی تولید میکنند. به گفته او، «بیمرز» خود را به یک سبک تکبعدی محدود نکرده و با وجود تفاوت فضای قطعات، آلبوم از انسجام قابل قبولی برخوردار است. تبریزیان بر اهمیت حمایت مخاطبان از تولیدات رسمی و اورجینال تأکید کرد و خواستار توجه بیشتر به آثار منتشر شده در قالب قانونی شد.
چرا آلبوم در عصر تکآهنگها؟
در بخش پرسش و پاسخ مراسم، کسری احدیان در پاسخ به سؤالی درباره انتشار آلبوم در شرایطی که بازار موسیقی به سمت تکآهنگ گرایش یافته، گفت چهار قطعه از این مجموعه پیشتر به صورت تکآهنگ منتشر شده بود، اما داشتن یک آلبوم منسجم از دوران نوجوانی برای او یک آرزو محسوب میشده است. او افزود بخش عمده فرآیند تولید در داخل گروه انجام شده و اعضا در ساخت، تنظیم و اجرای قطعات نقش مستقیم داشتهاند، به همین دلیل انتشار آلبوم برای گروه اهمیت ویژهای دارد.
احدیان در پایان درباره آینده گروه تصریح کرد که نمیتواند به طور دقیق پیشبینی کند چه ایدههایی در ادامه شکل میگیرد، اما رویکرد اصلی «بیمرز» باقی میماند: پرهیز از محدود شدن و حرکت در مرزهای باز تجربههای موسیقایی تازه.
نظرات (0)