کنار گذاشته شدن نوید محمدزاده از نمایش «آرش» در فاصله چند روز مانده به شروع اجراها، موجی از پرسش و ابهام را در میان مخاطبان تئاتر و خریداران بلیت ایجاد کرده است. به گزارش تابناک، این نمایش در حالی به مرحله اجرا نزدیک می‌شود که بلیت‌فروشی آن از ابتدا با نام این بازیگر سرشناس انجام شده و قیمت بلیت‌ها نیز در رده چند میلیون تومانی قرار داشته است.

بلیت‌فروشی با نام نوید محمدزاده و حذف در دقیقه نود

بر اساس آنچه منتشر شده، «آرش» قرار است تا کمتر از یک هفته دیگر روی صحنه برود اما ناگهان اعلام شده که نوید محمدزاده در ترکیب نهایی حضور نخواهد داشت. این در حالی است که فرآیند تبلیغات و فروش بلیت با اتکا به نام او و دیگر چهره‌های شناخته‌شده پیش رفته است. بسیاری از تماشاگران با در نظر گرفتن همین ترکیب، اقدام به خرید بلیت کرده‌اند و اکنون با تغییری بزرگ در فهرست بازیگران مواجه شده‌اند.

قیمت بالای بلیت‌ها باعث می‌شود انتخاب تماشاگر بیش از هر چیز بر اساس نام بازیگران و کارگردان شکل بگیرد. مخاطب پیش از پرداخت، پوستر و اسامی را با دقت بررسی می‌کند و سپس تصمیم به خرید می‌گیرد. حالا این پرسش مطرح است که چگونه پس از فروش قابل توجه بلیت با حضور یک ستاره، می‌توان به‌سادگی از «عدم استقبال» سخن گفت.

ابهام در بهانه «عدم رغبت تماشاگران»

دلیل رسمی یا نیمه‌رسمی که برای این جابه‌جایی مطرح شده، «عدم رغبت تماشاگران» به حضور نوید محمدزاده عنوان شده است. اما همین توضیح کوتاه، خود به پرسش‌های بیشتری دامن زده است. آیا اساساً نظرسنجی یا ارزیابی مستقلی از خریداران بلیت صورت گرفته است؟ اگر چنین نظرسنجی انجام شده، جامعه آماری آن چه کسانی بوده‌اند و نتایج آن کجا منتشر شده است؟

منطق فروش تئاتر حکم می‌کند اگر واقعاً استقبالی وجود نداشته، بلیت‌فروشی از ابتدا با آن ترکیب آغاز نشود. نمی‌توان همزمان با نام یک بازیگر بلیت فروخت و سپس مدعی شد همان تماشاگری که هزینه کرده، رغبتی به دیدن او نداشته است. این تناقض، نقطه‌ای است که به گفته منتقدان، نیازمند توضیح شفاف‌تر گروه تهیه و تولید است.

سایه حمایت از فلسطین بر تصمیم جنجالی؟

بعد دیگری که به حاشیه‌ها دامن زده، هم‌زمانی این تصمیم با کنش اجتماعی اخیر نوید محمدزاده است. حدود دو هفته پیش، این بازیگر با انتشار مطلبی در صفحه شخصی خود از مردم فلسطین حمایت کرد؛ اقدامی که در فضای مجازی با واکنش‌های تند برخی کاربران و حتی حملات سازمان‌یافته مواجه شد.

حالا کنار گذاشته شدن او بلافاصله پس از آن حواشی، برای بخشی از افکار عمومی این شائبه را ایجاد کرده که آیا میان آن موضع‌گیری و این حذف ارتباطی وجود دارد یا خیر. نویسنده گزارش تابناک نیز تأکید کرده که مدرک مستقیمی برای اثبات چنین ارتباطی در دست نیست، اما انتظار می‌رود گروه اجرایی «آرش» به‌صراحت اعلام کند که این تصمیم هیچ ارتباطی با موضع انسانی هنرمند درباره فلسطین نداشته است؛ جمله‌ای ساده که می‌توانست بسیاری از گمانه‌زنی‌ها را پایان دهد.

حمایت از فلسطین در ماه‌های اخیر از سوی بسیاری از هنرمندان ایرانی و خارجی مطرح شده و در سطح جهان نیز چهره‌های سرشناس متعددی با وجود فشارها، بر مواضع خود پافشاری کرده‌اند. برچسب زدن عنوان «حاشیه» به چنین مواضعی و پنهان شدن پشت آن برای توجیه یک تصمیم حرفه‌ای، از نظر منتقدان، نه اخلاقی است و نه قانع‌کننده.

حق تماشاگری که میلیون‌ها تومان پرداخت کرده

فارغ از گمانه‌ها، یک اصل روشن باقی می‌ماند: حقوق مخاطبی که بر اساس یک ترکیب مشخص هزینه کرده است. وقتی بلیت چند میلیون تومانی با وعده حضور یک بازیگر خاص فروخته می‌شود، حذف همان بازیگر بدون اطلاع‌رسانی دقیق و بدون ارائه راهکار برای جبران، بی‌اعتنایی به اعتماد تماشاگر تلقی می‌شود.

بسیاری از خریداران اکنون می‌پرسند تکلیف بلیت‌های خریداری‌شده چه می‌شود؟ آیا امکان استرداد وجه یا جابه‌جایی وجود دارد؟ و مهم‌تر از آن، چرا گروه سازنده از ابتدا با وجود اطلاع از «عدم رغبت»، فروش را با همان ترکیب ادامه داده است؟ اگر مشکل فنی، قراردادی یا شخصی در میان بوده، بیان صادقانه آن به‌مراتب پذیرفته‌تر از ارجاع مبهم به خواست مخاطب است.

سکوت محمدزاده و انتظار برای شفافیت

نوید محمدزاده تاکنون واکنشی رسمی به این خبر نشان نداده و ترجیح داده سکوت کند. این سکوت اگرچه قابل احترام است، اما بر ابهام ماجرا افزوده است. از سوی دیگر، نمایشی که گفته می‌شود مضمون اصلی آن «جسارت، انتخاب و هویت» است، اکنون خود در معرض آزمونی برای نشان دادن جسارت قرار گرفته؛ جسارت در شفاف‌سازی و پاسخگویی به افکار عمومی.

انتظار می‌رود تهیه‌کنندگان و کارگردان «آرش» با بیانیه‌ای روشن، دلایل واقعی این تغییر دقیقه نودی را توضیح دهند؛ خواه دلیل، اختلاف حرفه‌ای باشد، خواه مسائل قراردادی یا هر موضوع دیگر. تماشاگر امروز، به‌ویژه تماشاگری که با هزینه بالا به تئاتر می‌آید، توضیح سربسته با عنوان «تماشاگران نخواستند» را نمی‌پذیرد، چرا که همان تماشاگر، پیش‌تر با خرید بلیت، خواست خود را نشان داده بود.

تا زمانی که توضیح قانع‌کننده‌ای ارائه نشود، این پرسش همچنان باقی است: آیا مخاطبی که بلیت را با نام نوید محمدزاده خریده، واقعاً او را نمی‌خواسته، یا پای دلایل دیگری در میان است که هنوز گفته نشده؟