میتسوبیشی پس از سال‌ها دوری، یکی از محبوب‌ترین و خاطره‌انگیزترین نام‌های خود را دوباره زنده کرده است. نسل جدید پاجرو که در برخی بازارها از جمله آمریکا با نام مونترو شناخته می‌شود، هفته گذشته به صورت رسمی معرفی شد. هرچند شرکت هنوز ورود این مدل به ایالات متحده را تایید نکرده، اما تحلیل قیمت آن در بازارهای هدف و استراتژی‌های احتمالی تولید، چشم‌انداز جذابی از آینده این آفرودر اصیل ترسیم می‌کند.

قیمت‌گذاری اولیه؛ ارزان‌تر از لندکروزر در استرالیا

استرالیا به عنوان یکی از بازارهای اصلی و سنتی پاجرو، نخستین مقصدی است که قیمت‌گذاری رسمی مونترو جدید در آن اعلام شده است. بر اساس اطلاعات منتشر شده در زمان رونمایی، نسخه پایه پنج نفره این شاسی‌بلند با قیمت ۶۸ هزار و ۴۹۰ دلار استرالیا عرضه می‌شود و تیپ سه ردیفه هفت نفره نیز ۶۹ هزار و ۹۹۰ دلار استرالیا قیمت دارد.

با تبدیل این ارقام به دلار آمریکا، قیمت مونترو به حدود ۴۹ هزار و ۳۰۰ دلار برای نسخه پنج نفره و حدود ۵۰ هزار و ۴۰۰ دلار برای نسخه هفت نفره می‌رسد. این اعداد شاید در نگاه اول پایین به نظر نرسد، اما در مقایسه با رقبای مستقیم کاملاً منطقی و رقابتی است. برای نمونه، قیمت پایه تویوتا لندکروزر در آمریکا از حدود ۵۸ هزار دلار آغاز می‌شود و مونترو جدید در صورت ورود به این بازار، به وضوح ارزان‌تر از این رقیب ژاپنی خواهد بود.

در سوی دیگر میدان، گزینه‌های اقتصادی‌تری نیز حضور دارند. فورد برانکو با قیمت پایه کمی بیش از ۴۰ هزار دلار به فروش می‌رسد و انتظار می‌رود نسل آینده نیسان اکسترا نیز همین بازه قیمتی را هدف قرار دهد. به این ترتیب مونترو در جایگاهی میانی قرار می‌گیرد؛ گران‌تر از برانکو و اکسترا، اما ارزان‌تر از لندکروزر.

مانع بزرگ موتور دیزل برای بازار آمریکا

نکته مهمی که نباید نادیده گرفت، تفاوت فنی نسخه جهانی با آنچه احتمالاً برای آمریکا در نظر گرفته خواهد شد، است. مدل جهانی مونترو در حال حاضر تنها با یک پیشرانه ۲.۴ لیتری توربودیزل عرضه می‌شود؛ پیشرانه‌ای که هیچ شانسی برای حضور در بازار آمریکا ندارد و به دلیل قوانین آلایندگی و ذائقه مشتریان آمریکایی، قابل عرضه نیست.

در صورت تصمیم میتسوبیشی برای ورود مونترو به آمریکا، این موتور به طور قطع کنار گذاشته خواهد شد و جای خود را به گزینه‌های بنزینی یا هیبریدی خواهد داد. همین تغییر می‌تواند معادله قیمت را به هم بزند. استفاده از فناوری‌های پیچیده‌تر هیبریدی ممکن است قیمت پایه را به شکل قابل توجهی افزایش دهد، هرچند در مقابل، به‌کارگیری استراتژی تولید بومی و اشتراک قطعات می‌تواند این افزایش قیمت را جبران کرده و حتی قیمت نهایی را کاهش دهد.

برگ برنده تولید در خاک آمریکا و اتحاد با نیسان

یکی از دلایل خوش‌بینی نسبت به قیمت رقابتی مونترو در آمریکا، سابقه قیمت‌گذاری بهتر خودروها در این کشور نسبت به اروپا و استرالیا است؛ به‌ویژه زمانی که مونتاژ در داخل خاک آمریکا انجام شود. شعبه آمریکای شمالی میتسوبیشی اخیراً در بیانیه‌ای اعلام کرده که اگرچه تصمیم نهایی برای عرضه مونترو هنوز گرفته نشده، اما این شرکت قصد دارد از طریق اتحاد استراتژیک با نیسان وارد سگمنت پیکاپ‌های سایز متوسط شود.

این نکته کلیدی است، زیرا برای فروش اقتصادی پیکاپ‌ها در آمریکا، خودروسازان ناچارند تولید را در داخل این کشور انجام دهند تا از تعرفه سنگین واردات موسوم به «مالیات مرغی» معاف شوند. بر همین اساس، پیکاپ آینده میتسوبیشی بر اساس پلتفرم مشترک با نیسان فرانتیر توسعه خواهد یافت. جالب اینکه همین شاسی نردبانی مستقل قرار است زیربنای نسل جدید نیسان اکسترا نیز باشد.

با توجه به سابقه طولانی همکاری مهندسی دو شرکت، این سناریو کاملاً محتمل است. پیش‌تر نیز میتسوبیشی اوتلندر و نیسان روگ از پلتفرم و ساختار مشترکی بهره برده بودند. بنابراین دور از انتظار نیست که مونترو جدید نیز دوشادوش اکسترا توسعه یابد، در یکی از کارخانه‌های نیسان در آمریکا تولید شود و با قیمت پایه‌ای در حدود ۴۰ هزار دلار به بازار بیاید؛ قیمتی که می‌تواند معادلات کلاس شاسی‌بلندهای آفرودی را بر هم بزند.

رقابتی نفس‌گیر در انتظار فوررانر، برانکو و رانگلر

اگر میتسوبیشی بتواند مونترو را با قیمت حدود ۴۰ هزار دلار و تولید داخل آمریکا عرضه کند، این خودرو به یک تهدید جدی برای بازیگران اصلی بازار تبدیل خواهد شد. تویوتا فوررانر، فورد برانکو و جیپ رانگلر که اکنون فرمانروایان بلامنازع این کلاس هستند، باید خود را برای رقابتی سخت و نفس‌گیر آماده کنند.

بازگشت پاجرو نه تنها برای طرفداران قدیمی این نام نوستالژیک خبر خوشی است، بلکه می‌تواند تنوع و رقابت قیمتی را در بازاری که به شدت تحت سلطه تویوتا و فورد است، افزایش دهد. حال باید دید آیا میتسوبیشی جسارت ورود دوباره به قلب بازار شاسی‌بلندهای آمریکا را خواهد داشت یا مونترو تنها به بازارهایی مانند استرالیا و خاورمیانه محدود خواهد ماند.