یادداشتی به قلم حسن عابدینی، معاون سیاسی رسانه ملی، با محوریت مفهوم «مردم مبعوث» در منظومه فکری رهبران انقلاب اسلامی منتشر شد که در آن، حضور گسترده و مستمر مردم در ماه‌های اخیر به عنوان نمادی از پیوند عمیق میان امام و امت تحلیل شده است.

در این یادداشت آمده است که مردم ایران بیش از ۲۰۰ شب متوالی در هزاران میدان، خیابان، محله و مسجد گرد هم آمده‌اند تا ضمن بیعت با حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی، بر خونخواهی امام شهید تأکید کنند؛ حضوری که از نگاه نویسنده، تحقق همان وعده‌ای است که امام مجاهد شهید بیان کرده بود: «اگر حادثه‌ای برای کشور به وجود بیاید، خدای متعال این مردم را برای مقابله با آن مبعوث خواهد کرد و مردم کار را تمام می‌کنند.»

بعثت مردم؛ حاصل تربیت دیرینه نه پدیده‌ای دفعی

عابدینی در تبیین چیستی «بعثت مردم» تأکید می‌کند که این پدیده امری ناگهانی و دفعی نیست، بلکه نتیجه تربیت تاریخی و ارتقای اندیشه مردم در مکتب امامین انقلاب است. به باور او، ریشه این حضور، پس از اتکال به خداوند متعال، اعتمادی است که امام راحل و امام شهید به مردم داشتند و این اعتماد در طول دهه‌ها به یک سرمایه اجتماعی تبدیل شده است.

به نوشته این یادداشت، اعتماد به مردم در منظومه فکری رهبران انقلاب اسلامی چنان جایگاه کانونی دارد که در کنار اصل جمهوریت نظام، به عنوان یکی از ستون‌های اصلی مردم‌سالاری دینی شناخته می‌شود.

از «میزان رأی ملت است» تا «رأی مردم حق‌الناس است»

نویسنده برای تبیین این منظومه فکری به دو مقطع تاریخی اشاره می‌کند. نخست، اقدام معمار کبیر انقلاب اسلامی کمتر از دو ماه پس از پیروزی انقلاب در برگزاری همه‌پرسی نوع نظام که با مشارکت بی‌سابقه و کسب بیش از ۹۸.۲ درصد رأی مثبت، حد نصابی کم‌نظیر در جهان بر جای گذاشت. امام خمینی (ره) در خرداد ۱۳۵۸ نیز با بیان جمله تاریخی «میزان، رأی ملت است»، دیدگاهی را مطرح کردند که از نگاه نگارنده، بسیار مترقی‌تر از نظریات برجسته‌ترین اندیشمندان لیبرال دموکراسی در جهان است.

در ادامه، به رویکرد امام مجاهد شهید حضرت آیت‌الله خامنه‌ای اشاره شده که با تأکید بر این اصل که «رأی مردم حق‌الناس است»، فصل تازه و بی‌نظیری در تبیین مردم‌سالاری دینی گشودند. به اعتقاد نویسنده، این سیر فکری نشان می‌دهد که اعتماد به ملت، نه یک شعار مقطعی، بلکه یک اصل راهبردی و مستمر در اندیشه رهبران انقلاب بوده است.

پیام‌های رهبر حکیم انقلاب و مطالبه از سه قوه

در بخش دیگری از یادداشت، به جایگاه همین اعتماد در منظومه فکری حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای، رهبر حکیم و شجاع انقلاب اسلامی اشاره شده است. نویسنده به پیام ۲۱ اسفندماه سال گذشته ایشان استناد می‌کند که در آن آمده بود: «در این چند روزی که کشور بدون رهبر و بدون فرمانده کل قوا بود، دیده شد. بصیرت و هوشمندی ملت بزرگ ایران در واقعه اخیر و پایمردی و شجاعت و حضورش، دوست را به تحسین و دشمن را به حیرت واداشت. این شما مردم بودید که کشور را رهبری و اقتدار آن را ضمانت کردید.»

همچنین در پیام ۶ شهریور ۱۴۰۵ به مناسبت هفته دولت، عملکرد در تراز ملت مبعوث از سه قوه مطالبه شده و آمده است: «مردم عزیز ایران که در شش‌ماه گذشته عیار حقیقی خود را در جلوه‌های مختلف جهاد با دشمن، حضور در میادین، انسجام و همدلی و همراهی خود آشکار نموده‌اند، شایسته و مستحق آن هستند که خدمتگزاری قوا و دستگاه‌های مسئول در جمهوری اسلامی در مسیر رسیدن به سطح مطلوب این نظام مقدس و شأن والای ملت مبعوث شده را حس نمایند.»

اگر مردم به میدان نمی‌آمدند

عابدینی با طرح یک نگاه مبتنی بر «برهان خلف» می‌نویسد: اگر مردم مبعوث برای دفاع از امنیت ملی به میدان نیامده و محاسبات دشمن آمریکایی-صهیونیستی را بر هم نزده بودند، نظام سلطه چه نقشه شومی برای ایران در سر می‌پروراند؟ از نگاه او، حضور مردم، معادلات امنیتی و سیاسی دشمن را در هم شکست و ضامن حفظ تمامیت کشور شد.

انقلاب اسلامی در آینه انقلاب‌های بزرگ جهان

یکی از محورهای مهم این یادداشت، مقایسه پشتوانه مردمی انقلاب اسلامی با سایر انقلاب‌های بزرگ جهان است. نویسنده یادآور می‌شود که در اغلب انقلاب‌ها، حمایت مردمی کمتر از یک دهه پس از پیروزی کمرنگ شده یا به‌طور کامل از بین رفته است.

به عنوان نمونه، انقلاب کبیر ۱۷۸۹ فرانسه که با شعار آزادی شکل گرفت، در کمتر از یک دهه از آرمان‌های نخستین منحرف شد و به قدرت رسیدن ناپلئون بناپارت را به دنبال داشت. همین روند در انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ روسیه تکرار شد و فاصله کوتاهی پس از انقلاب، استالین زمام امور را به دست گرفت. انقلاب الجزایر در سال ۱۹۶۲ نیز با وجود تقدیم یک میلیون شهید برای بیرون راندن استعمار فرانسه، دچار انحرافی مشابه شد و انقلاب مصر در سال ۲۰۱۲ نیز کمتر از یک سال پس از پیروزی، با کنار زده شدن محمد مرسی و بازگشت نظامیان، مسیر دیگری یافت.

در مقابل، انقلاب اسلامی پس از گذشت ۴۷ سال همچنان از پشتوانه عظیم مردمی برخوردار است؛ به گونه‌ای که بنا بر آمار مطرح‌شده در یادداشت، با یک فراخوان برای دفاع از کشور در برابر تهاجم رژیم‌های آمریکا و صهیونیستی، بیش از ۳۱ میلیون نفر در قالب طرح «جان‌فدا» نام‌نویسی و سازماندهی شده‌اند.

از ارتش ۲۰ میلیونی تا افق هر ایرانی، یک بسیجی

در پایان یادداشت تأکید شده است که اندیشه اعتماد به مردم صرفاً امری نظری نیست، بلکه در عمل نیز دنبال شده است. نویسنده به حکم انتصاب حجت‌الاسلام والمسلمین حسین طائب به عنوان رئیس سازمان بسیج مستضعفین اشاره می‌کند که در آن بر کلیدواژه‌هایی چون «هر ایرانی، یک بسیجی»، «تقویت شبکه اطلاعات مردمی» و «استفاده از ظرفیت آحاد مردم» تأکید شده است.

به باور عابدینی، فرمان تقویت بسیج از سوی رهبر انقلاب اسلامی در حقیقت زمینه‌سازی برای تحقق اندیشه امامین انقلاب مبنی بر تشکیل ارتش ۲۰ میلیونی است؛ اندیشه‌ای که امروز از مرز ۲۰ میلیون فراتر رفته و به افق ۹۰ میلیون نفر گسترش یافته است. تحقق این نگاه، تضمین‌کننده امنیت و منافع ملی در چارچوب مردم‌سالاری دینی دانسته شده که به گفته نگارنده، همگان باید برای اجرایی شدن آن بکوشند.