تیم ملی والیبال ایران یکی از ضعیفترین دورههای خود در رقابتهای لیگ ملتها را پشت سر گذاشت. شاگردان روبرتو پیاتزا در حالی این مسابقات را با تنها سه برد و ۹ باخت به پایان رساندند که این نتایج منجر به سقوط آزاد ایران در ردهبندی جهانی شد. والیبال ایران که سالها در جمع قدرتهای برتر جهان جای داشت، اکنون خود را در رده نوزدهم میبیند؛ جایگاهی که سالها برای این تیم بیسابقه بود.
آمادهسازی در بحران
بدون تردید، شرایط ویژه کشور در آغاز فصل آمادهسازی تأثیر بسزایی در عملکرد تیم ملی داشت. همزمانی برنامههای تیم ملی با شرایط جنگی، باعث اختلال در روند آمادهسازی، ناتمام ماندن لیگ داخلی و کاهش چشمگیر مسابقات تدارکاتی شد. تیم ملی ایران تنها یک دیدار دوستانه پیش از شروع لیگ ملتها برگزار کرد که این موضوع به وضوح در هماهنگی و آمادگی بازیکنان تأثیر منفی گذاشت.
نوسان؛ مشخصه اصلی تیم ملی
فراتر از مسائل پیشآمده، آنچه در جریان مسابقات بیش از همه خودنمایی میکرد، نوسان شدید عملکرد بازیکنان بود. اشتباهات فردی پرشمار، از دست دادن امتیازهای ساده و بیثباتی در طول بازیها و حتی بین ستهای یک مسابقه، به ویژگی ثابت تیم ملی تبدیل شده بود. انتظار میرفت تیم پس از هفته نخست مسابقات به هماهنگی بهتری برسد، اما این روند بهبود هرگز رخ نداد و تیم تا پایان رقابتها با همان مشکلات دست و پنجه نرم کرد.
حمایت فدراسیون از پیاتزا
فدراسیون والیبال با وجود نتایج ضعیف، فعلاً قصدی برای تغییر کادر فنی ندارد. قرارداد روبرتو پیاتزای ایتالیایی تا پایان سال ۲۰۲۶ معتبر است و مسئولان فدراسیون همچنان از او حمایت میکنند. در صورت رضایت از عملکرد این مربی، امکان تمدید قرارداد تا سال ۲۰۲۸ نیز وجود دارد. میلاد تقوی، رئیس فدراسیون والیبال، تأکید کرده که مشکل والیبال ایران تنها با تغییر سرمربی حل نمیشود و چنین اقدامی صرفاً پاک کردن صورت مسئله خواهد بود.
قراردادهای میلیاردی؛ عامل پنهان افت عملکرد
شاید مهمترین بخش اظهارات رئیس فدراسیون والیبال به موضوع قراردادهای سنگین بازیکنان مربوط میشود. تقوی فاش کرد که برخی بازیکنان پیش از آغاز لیگ ملتها قراردادهایی بین ۲۰ تا ۲۵ میلیارد تومان امضا کردهاند و این موضوع نگرانی از مصدومیت و حفظ قرارداد را به دنبال داشته است. به گفته او، این مسئله میتواند به طور ناخودآگاه روی ریسکپذیری و تصمیمگیری بازیکنان در زمین تأثیر بگذارد.
طی سالهای اخیر، حضور در اردوی تیم ملی به تنهایی باعث افزایش چشمگیر رقم قرارداد برخی بازیکنان شده است. نمونههایی وجود دارد که بازیکنی با حضور محدود در مسابقات ملی، موفق به امضای قراردادی حدود ۲۵ میلیارد تومانی برای فصل جدید لیگ شده است. این شکاف میان دستمزد و عملکرد فنی، به یکی از چالشهای جدی والیبال ایران تبدیل شده است.
نیاز به بازنگری ساختاری
آنچه والیبال ایران امروز به آن نیاز دارد، فراتر از تغییر یک مربی یا جابهجایی چند بازیکن است. کارشناسان بر این باورند که بازنگری در ساختار لیگ، شیوه تنظیم قراردادها، برنامههای آمادهسازی تیم ملی، سیستم استعدادیابی و مسابقات تدارکاتی ضروری است. اگر این آسیبهای ساختاری ترمیم نشود، سقوط در رنکینگ جهانی ممکن است تنها سرآغاز یک روند نزولی بلندمدت باشد؛ روندی که فاصله والیبال ایران با قدرتهای بزرگ جهان را بیش از پیش افزایش خواهد داد.
نظرات (0)