سید محمدعلی ابطحی، فعال سیاسی، در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان با تشریح ابعاد جنگ تحمیلی اخیر، تأکید کرد که قدرت موشکی ایران اکنون به‌عنوان یک واقعیت دفاعی در معادلات منطقه‌ای و جهانی تثبیت شده و حتی مخالفان جمهوری اسلامی نیز ناچار به پذیرش آن هستند.

به گفته ابطحی، با وجود شهادت رهبر معظم انقلاب و فرمانده کل قوا و جمعی از فرماندهان در روز نخست جنگ، کشور توانست جنگی سخت و کم‌سابقه را که عمدتاً با اتکا به توان موشکی اداره می‌شد، پشت سر بگذارد و همین تجربه نگاه جهانی به کارکرد موشک‌ها را تغییر داد.

تغییر ادراک جهانی؛ از سلاح تهاجمی به ابزار دفاعی

ابطحی با بیان اینکه پیش از این تلاش می‌شد برنامه موشکی ایران به‌عنوان یک صنعت تهاجمی معرفی شود، گفت: «بعد از این جنگ، در همه جای دنیا موشک‌ها از جنبه تهاجمی خارج شدند و عملاً جنبه دفاعی پیدا کردند. ایران این موشک‌ها را برای دفاع لازم داشت و این نبرد ثابت کرد که امکان حمله به ایران وجود دارد و ایران نیز مانند هر کشور دیگری حق و نیاز به دفاع دارد.»

وی افزود: موقعیت امروز با گذشته تفاوت بنیادین دارد. به باور او، امروز حتی در ادبیات مقام‌های آمریکایی نیز موشک به‌عنوان یک مؤلفه دفاعی مورد اشاره قرار می‌گیرد و دستاوردهای این حوزه دیگر قابل انکار نیست.

آمریکا و اسرائیل ناگزیر به پذیرش واقعیت موشکی

این فعال سیاسی اصلاح‌طلب تصریح کرد: «دنیا، آمریکا و اسرائیل مجبورند مسئله موشکی ایران را بپذیرند.» به گفته او، تجربه میدانی اخیر نشان داد که توان موشکی نه یک پروژه تبلیغاتی بلکه پشتوانه واقعی امنیت ملی است و تلاش برای حذف آن از معادلات، دیگر خریداری در عرصه بین‌الملل ندارد.

ابطحی خاطرنشان کرد در حالی که پیش‌تر پرونده موشکی با هدف فشار سیاسی و امنیتی‌سازی ایران مطرح می‌شد، اکنون کارکرد بازدارندگی و دفاعی آن به رسمیت شناخته شده و این تغییر نگاه، دست برتر ایران را در هر گفت‌وگوی احتمالی تقویت می‌کند.

برجام، قطعنامه ۲۲۳۱ و صلاحیت حقوقی آمریکا

در بخش دیگری از این گفت‌وگو، از ابطحی درباره استناد به قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت و برجام سؤال شد؛ اینکه آیا آمریکا که خود ناقض اصلی توافق بوده، صلاحیت اخلاقی و حقوقی برای ارائه پیشنهادهای جدید دارد و آیا مذاکره با دولتی که «عهدشکنی» را به ابزار سیاست خارجی تبدیل کرده، بدون تضمین الزام‌آور و قابل راستی‌آزمایی با اصول حقوق بین‌الملل سازگار است.

ابطحی در پاسخ، با انتقاد از رویکرد دولت دونالد ترامپ گفت: «ترامپ اصولاً به قواعد حقوقی و بین‌المللی پایبند نیست؛ او فردی ضد حقوق بشر و ضد استانداردهای جهانی است.» با این حال تأکید کرد که تبلیغ و پیگیری گفت‌وگو از موضع قدرت، نه تنها آسیبی به منافع ملی نمی‌زند بلکه می‌تواند بسیاری از هزینه‌ها را کاهش دهد.

وی با اشاره به تفاهم‌نامه‌ای که پیش‌تر میان ایران و یک ابرقدرت نظامی امضا شده بود، آن را توافقی کم‌سابقه و حتی یک‌طرفه به سود ایران توصیف کرد و گفت: «کمتر در تاریخ سابقه داشته چنین تفاهم‌نامه‌ای میان یک کشور و یک ابرقدرت نظامی شکل بگیرد. اگر شرایط فراهم شود که به همان تفاهم‌نامه بازگردیم، اقدام مسئولان شایسته تقدیر خواهد بود.»

تأکید بر ماهیت غیرتسلیحاتی برنامه هسته‌ای

ابطحی در ادامه با رد هرگونه نگاه تسلیحاتی در برنامه هسته‌ای کشور اظهار کرد: «ما به دنبال ساخت سلاح هسته‌ای نبودیم و هیچ‌گاه نگاه تسلیحاتی به این حوزه نداشتیم، اما بر سر حقوق خود مقاومت کردیم.»

وی یادآور شد که ایران بارها در مجامع جهانی و گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی نشان داده که قصد ساخت بمب اتمی ندارد و این ارزیابی بارها مورد تأیید قرار گرفته است. به گفته او، همین مقاومت حقوقی و فنی باعث شد اجماع جهانی درباره صلح‌آمیز بودن برنامه ایران شکل بگیرد و این دستاورد باید حفظ شود.

همکاری ایران و عربستان؛ از پیمان امنیتی دولت اصلاحات تا پیمان مکه

این چهره سیاسی در پاسخ به پرسشی درباره همکاری‌های امنیتی اخیر ایران و عربستان پس از سال‌ها رقابت، همدلی منطقه‌ای را بهترین مسیر برای ثبات دانست و گفت: «قطعاً بهترین کار در منطقه، همدلی و همکاری است.»

ابطحی یادآور شد که در دوران دولت اصلاحات برای نخستین‌بار پیمان امنیتی مشترک میان تهران و ریاض امضا شد، اما تحولات بعدی و بی‌اعتمادی‌های انباشته، اجرای کامل آن را با چالش مواجه کرد.

وی درباره پیمان موسوم به «پیمان مکه» نیز گفت که این توافق را بیشتر یک پیمان سیاسی و موضع‌گیری دیپلماتیک می‌داند تا یک پیمان عملیاتی و اجرایی، اما در مجموع هر گامی که به کاهش تنش و افزایش همکاری میان کشورهای منطقه بینجامد را مثبت ارزیابی کرد.

ابطحی در جمع‌بندی اظهارات خود تأکید کرد که تجربه جنگ اخیر، جایگاه بازدارندگی ایران را ارتقا داده و هر مسیر دیپلماتیکی در آینده باید با در نظر گرفتن همین واقعیت میدانی و با اتکا به تضمین‌های حقوقی محکم دنبال شود.