میلاد بهشتی، کارگردان جوان سینمای مستند، در حاشیه پانزدهمین جشنواره فیلم ۱۰۰ از تجربه حضور با اثری متفاوت با عنوان «خطوط گمشده» سخن گفت؛ مستندی استعاری که ویرانی یک خانه بر اثر بمباران جنگ را دستمایه روایت خود قرار داده است.

روایتی استعاری از ویرانی جنگ

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، بهشتی در گفت‌وگو با الهام قبادی، خبرنگار این رسانه در جشنواره فیلم ۱۰۰، درباره ایده اصلی مستند خود توضیح داد: «خطوط گمشده» روایتی استعاری از خانه‌ای است که در اثر بمباران ویران شده است. او تأکید کرد که نگاه او به جنگ، نگاهی مستقیم و گزارشی نیست، بلکه تلاش کرده با زبان استعاره، مفهوم خانه، امنیت و حافظه جمعیِ از دست رفته در جنگ را به تصویر بکشد.

به گفته این کارگردان، انتخاب فرم استعاری به او اجازه داده تا فراتر از نمایش ویرانی فیزیکی، به لایه‌های عاطفی و انسانی جنگ بپردازد؛ جایی که خطوط معماری یک خانه، به خطوط گمشده خاطرات، روابط و زندگی روزمره اهالی آن تبدیل می‌شود.

دومین حضور در جشنواره فیلم ۱۰۰؛ این بار در بخش «برای وطن»

میلاد بهشتی با اشاره به سابقه حضور خود در این رویداد گفت که «خطوط گمشده» دومین تجربه او در جشنواره فیلم ۱۰۰ محسوب می‌شود. او دو دوره پیش با یک فیلم داستانی در جشنواره شرکت کرده بود و امسال با مستندی مرتبط با جنگ ۴۰ روزه در بخش ویژه «برای وطن» حضور یافته است.

بخش «برای وطن» در این دوره از جشنواره با تمرکز بر آثار مرتبط با مفاهیم ملی، مقاومت و پیامدهای جنگ شکل گرفته و «خطوط گمشده» یکی از آثار راه‌یافته به این بخش در حوزه مستند است. بهشتی حضور در این بخش را فرصتی برای بازخوانی هنرمندانه تجربه جنگ از نگاه نسل جوان فیلم‌سازان دانست.

محدودیت زمانی؛ چالش دشوار اما خلاقیت‌آفرین

این کارگردان جوان درباره ویژگی اصلی جشنواره فیلم ۱۰۰ که ساخت آثار در زمان محدود و با مدت‌زمان کوتاه است، گفت: ساخت فیلم در این بازه زمانی کوتاه بسیار سخت است، اما همین محدودیت به خلاقیت کمک می‌کند.

به اعتقاد او، فشردگی زمان تولید اگرچه فشار زیادی بر گروه تولید وارد می‌کند و نیازمند برنامه‌ریزی دقیق است، اما در نهایت موجب ارتقای کیفیت ایده‌پردازی و اجرا می‌شود. بهشتی توضیح داد که محدودیت ۱۰۰ ثانیه‌ای، فیلم‌ساز را وادار می‌کند تا به اصل روایت وفادار بماند، از حاشیه‌ها فاصله بگیرد و با زبانی موجز و دقیق، حرف اصلی خود را بیان کند؛ مهارتی که برای فیلم‌سازان جوان در ابتدای راه، بسیار آموزنده است.

انتقاد از بی‌نظمی در برنامه اکران‌ها

بهشتی در ادامه ارزیابی خود از برگزاری پانزدهمین دوره جشنواره فیلم ۱۰۰، ضمن توصیف این رویداد به عنوان جشنواره‌ای آبرومند و معتبر، به برخی کاستی‌های اجرایی نیز اشاره کرد و گفت: در مجموع جشنواره بسیار خوبی بود، اما بی‌نظمی‌هایی هم به چشم می‌خورد.

او با تأکید بر اینکه انتظار می‌رود جشنواره‌ای با پانزده دوره سابقه، نظم بیشتری در برنامه‌ریزی داشته باشد، افزود: هر سه نوبت اکران فیلم ما در یک روز برگزار شد و به همین دلیل بسیاری از دوستان و مخاطبان نتوانستند اثر را ببینند. به گفته وی، توزیع نامتوازن سانس‌های نمایش، فرصت دیده شدن عادلانه آثار را کاهش می‌دهد و بهتر است در دوره‌های آینده، جدول اکران با پراکندگی مناسب‌تری تنظیم شود تا همه فیلم‌ها شانس دیده شدن برابر داشته باشند.

جشنواره ۱۰۰؛ سکوی پرتابی برای فیلم‌سازان جوان

در پاسخ به این پرسش که آیا جشنواره فیلم ۱۰۰ می‌تواند نقطه شروع مناسبی برای علاقه‌مندان جوان سینما باشد، بهشتی پاسخی مثبت داد. او با اشاره به هزینه‌های سنگین تولید فیلم در شرایط امروز گفت: با توجه به هزینه‌های بسیار زیاد فیلم‌سازی، این جشنواره برای شروع و برداشتن قدم‌های اولیه بسیار مناسب است.

به اعتقاد این مستندساز، جشنواره فیلم ۱۰۰ به دلیل ساختار حمایتی، تمرکز بر ایده‌های نو و فراهم کردن امکان رقابت در قالبی کوتاه و کم‌هزینه، بستری فراهم می‌کند تا استعدادهای جوان بدون نیاز به سرمایه‌های کلان، توانایی خود را محک بزنند، دیده شوند و برای ورود به عرصه حرفه‌ای سینما شبکه‌سازی کنند.

پانزدهمین جشنواره فیلم ۱۰۰ این روزها در حالی به کار خود ادامه می‌دهد که حضور نسل تازه فیلم‌سازان با آثاری چون «خطوط گمشده» نشان می‌دهد نگاه استعاری و انسانی به مفاهیمی چون جنگ، وطن و خانه همچنان در میان جوانان زنده و خلاق باقی مانده است.