«این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست؛ این چه شمعی است که جان‌ها همه پروانه اوست.» این بیت مشهور که سال‌ها پیش سروده شد، این روزها در مسیرهای پیاده‌روی اربعین عینیت یافته است؛ جایی که میلیون‌ها دلداده حسینی در گرمای سوزان عراق راهی کربلا می‌شوند و در این میان، موکب‌داران عراقی با اخلاصی کم‌نظیر به خدمت زائران مشغول‌اند.

خبرنگار ستاد اربعین به همراه رئیس کمیته فرهنگی آموزشی این ستاد راهی مسیر حله تا کربلا شد تا ضمن تماشای سیل جمعیت عزاداران، از تلاش موکب‌داران عراقی قدردانی کند؛ موکب‌دارانی که در گرمای ۴۷ درجه، پذیرایی از زائران را افتخاری بزرگ برای خود می‌دانند.

مسیری ۱۳۰ کیلومتری در گرمای سوزان

مسیر حله تا کربلا که از برخی شهرهای استان بابل عبور می‌کند، حدود ۱۳۰ کیلومتر طول دارد و یکی از پرترددترین بخش‌های راهپیمایی اربعین به شمار می‌رود. به گفته محمدعلی انوشه، نماینده اتحادیه رادیو و تلویزیون‌های اسلامی در ستاد اربعین، مجموع مسیرهای این راهپیمایی بزرگ بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ کیلومتر است و ۹۰ ایستگاه تخصصی رسانه‌ای تلاش می‌کنند عظمت این حماسه را به جهانیان نشان دهند؛ هرچند به گفته او، تصویر کردن اوج دلدادگی زائران حسینی با هیچ دوربینی ممکن نیست.

در این مسیر، زائران با چهره‌های آفتاب‌سوخته و دل‌های مالامال از عشق قدم برمی‌دارند؛ مردان با چفیه و زنان با چادر و پوشیه، و برخی نیز پابرهنه در این وادی عشق راه می‌روند. گرمای هوا به حدی است که حتی گوشی تلفن همراه خبرنگاران از کار می‌افتد و ابزارهای دیجیتال در چنین گرمایی یارای ثبت تصویر و فیلم را ندارند.

تقدیر از خادمان زائران حسینی

حجت‌الاسلام حمید احمدی، رئیس کمیته فرهنگی آموزشی ستاد مرکزی اربعین، به همراه هیأتی راهی حله شد تا از موکب‌داران عراقی تقدیر کند؛ عزیزانی که افزون بر خدمت به زائران حسینی، در مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب نیز سنگ تمام گذاشتند و با شور و اشک شوق، ارادت خود را نشان دادند.

در این دیدار، از حسینیه امام زین‌العابدین(ع) تا موکب امام رضا(ع)، خادمان خدمت به زائران را وظیفه و افتخار خود می‌دانستند. بیشتر رؤسای عشایر و موکب‌داران از حضور حاج آقای احمدی در موکب‌هایی که معمولاً از زائران عراقی پذیرایی می‌کنند، استقبال پرشوری کردند؛ یکی بهترین پذیرایی ممکن را فراهم می‌کرد، دیگری از پشت بلندگوی موکب به گروه ایرانی خوش‌آمد می‌گفت و سومی همان‌جا شعری در وصف مهمانان می‌سرود. برخی نیز از حاج قاسم سلیمانی و ابومهدی المهندس سخن گفتند.

رسم مهمان‌نوازی موکب‌داران عراقی

خادمان یکی از موکب‌ها با لباس‌های متحدالشکل، پیش از ورود مهمانان به صف می‌ایستادند و خوش‌آمد می‌گفتند. اما نقطه مشترک همه موکب‌داران دو چیز بود: نخست، پذیرایی ابتدایی با بسته‌ای کوچک از آب خنک که گویا رسم دیرینه مردم عراق است و دوم، بوسه بر هدایای ایرانی به‌ویژه قرآن مجید و کتیبه‌ای سرخ‌رنگ مزین به جمله شهید «مثلی لایبایع مثله».

در منطقه هاشمیه نیز صحنه‌های زیبایی دیده می‌شد؛ آنجا که دختران و زنان هنگام ورود به طریق‌الحسین، گویی به وادی مقدس گام می‌گذارند و به حکم «فاخلع نعلیک» کفش‌ها را از پا درمی‌آورند. یکی از خاطرات محلی نیز روایت شیخ بها بود که می‌گفت پیاده‌روی اربعین چه دردهایی را دوا نکرده؛ از مسائل عشیره‌ای تا مشکلات خانوادگی.

ارادت به رهبر شهید؛ زخمی که التیام نیافته است

حاج آقای احمدی در این دیدارها، سلام رهبر معظم انقلاب را به موکب‌داران ابلاغ و از حضور حدود ۱۰ میلیونی مردم عراق در مراسم تشییع و بدرقه رهبر شهید انقلاب قدردانی کرد. یکی از موکب‌داران در پاسخ گفت اگر هماهنگی‌ها و اطلاع‌رسانی‌ها بهتر انجام می‌شد، جمعیت بیشتری در آن مراسم حاضر می‌شد؛ اما بیشتر آن‌ها تأکید کردند که این حضور، بخشی از وفاداری مردم عراق به آقا و ادای وظیفه بوده است.

یکی از موکب‌داران با چشمانی اشک‌آلود گفت: «شهادت حضرت آقا و مصیبتی که ما دیدیم با هیچ امری جبران نمی‌شود؛ هیچ مصیبتی به این شکل بر ما وارد نشده و برای هیچ مرجعی این‌گونه گریه نکردیم.» دیگری افزود: «هنوز این زخمی که بر ما وارد شده، التیام نیافته است.» بسیاری از موکب‌داران نیز یادآور شدند که بزرگان بسیاری همچون شهیدان صدر و دیگر مراجع به شهادت رسیده‌اند، اما هیچ‌کدام به اندازه آقا دل‌ها را نسوخته است.

در پایان این سفر، آنچه بیش از هر چیز به چشم می‌آمد، اخلاصی بود که موکب‌داران عراقی در خدمت به زائران اباعبدالله(ع) از خود نشان می‌دهند؛ اخلاصی که با هیچ واژه‌ای به‌درستی توصیف نمی‌شود و تنها باید از نزدیک دید که «آب دریا را اگر نتوان کشید، هم به قدر تشنگی باید چشید.»