چهار روز مانده به اربعین، وقتی بسیاری تصور می‌کردند برای سفر دیر شده است، یک خبرنگار برای نخستین‌بار پای در مسیر پیاده‌روی اربعین گذاشت؛ مسیری که سال‌ها تنها از پشت مانیتور آن را روایت کرده بود. عبور از مرز مهران، این‌بار نه فقط گذر از یک مرز جغرافیایی، بلکه گذر از مرز تردید بود؛ پشت سر، محاسبه‌های روزمره باقی ماند و پیش رو، جاده‌ای که میلیون‌ها نفر از سراسر جهان، مقصد مشترکی برای آن برگزیده بودند.

نجف در آستانه اربعین؛ شهری که به رودخانه‌ای از انسان تبدیل شده است

نجف در روزهای منتهی به اربعین هیچ شباهتی به روزهای عادی ندارد؛ خیابان‌های آن به رودخانه‌ای پیوسته از جمعیت تبدیل شده‌اند که آرام و بدون عجله به سمت کربلا حرکت می‌کند. در این مسیر، زمان نه با ساعت، بلکه با عمودهای نصب‌شده در طول جاده سنجیده می‌شود؛ هر عمود، نشانه‌ای از نزدیک‌شدن به مقصد است.

مواکب؛ رقابتی عجیب در مهربانی و خدمت

در فاصله‌های کوتاه این مسیر، مواکب بسیاری برپا شده‌اند؛ یکی آب خنک تعارف می‌کند، دیگری خرما، آن‌یکی چای و چند قدم آن‌طرف‌تر برنج، سوپ، میوه، بستنی و حتی خدمات ماساژ پا ارائه می‌شود. نکته قابل توجه اما رقابت مواکب نیست؛ بلکه نگرانی مشترک آن‌هاست که مبادا زائری از کنارشان عبور کند و بی‌نصیب بماند.

صحنه‌هایی که در این مسیر دیده می‌شود، اغلب در قاب دوربین‌ها نمی‌گنجد؛ پیرمردی که خود به سختی راه می‌رود، اما ویلچر زائر دیگری را هل می‌دهد؛ مردی که پس از از دست دادن فرزندش، داغ خود را خرج خدمت به زائران کرده و بی‌وقفه چای می‌ریزد؛ و کودکان عراقی که با سینی خرما در دست و فارسی شکسته، زائران ایرانی را با عبارت «ایرانی... بفرما... خوش آمدی» به سوی خود می‌خوانند. این‌ها نشانه‌هایی است از جاده‌ای که در آن، هر کس بیشتر ببخشد، ثروتمندتر است.

پرچم‌ها و یاد شهدا در میان موج جمعیت

در میان انبوه زائران، پرچم سه‌رنگ ایران بارها دیده می‌شود؛ گاهی بر دوش نوجوانی، گاهی بر سردر موکبی و گاهی در دست زائری که آرام اشک می‌ریزد. در کنار آن، تصاویر رهبران شهید نیز به چشم می‌خورد؛ نشانه‌هایی از روزگار پرالتهابی که منطقه از سر گذرانده است. امسال و پس از شهادت رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، استقبال مردم عراق و زائران از برنامه‌های اربعین پررنگ‌تر از گذشته بوده و با وجود برگزاری مراسم و تجمعات مختلف، حضور مردم در مسیر همچنان پرشور ادامه دارد.

ده سال خدمت موکب شهید بلباسی در مسیر نجف تا کربلا

رسول بلباسی، مدیر اجرایی موکب شهید بلباسی قائم‌شهر، در گفت‌وگو با خبرنگار مهر با اشاره به آغاز دهمین سال فعالیت این موکب در مسیر پیاده‌روی اربعین گفت: امسال ۳۵ موکب از استان مازندران برای خدمت‌رسانی به زائران اعزام شده‌اند و موکب شهید بلباسی نیز در کنار دیگر مواکب مازندرانی، تلاش می‌کند بخشی از نیازهای زائران را در این مسیر معنوی تأمین کند.

وی با بیان اینکه خدمت‌رسانی در این موکب هر روز ادامه دارد، افزود: روزانه وعده‌های ناهار و شام به همراه میان‌وعده در اختیار زائران قرار می‌گیرد و خادمان موکب با عشق و ارادت به ساحت امام حسین (ع) مشغول خدمت هستند.

یکی از برنامه‌های مورد استقبال این موکب، غرفه چاپ کارت زیارت به نیابت از شهداست؛ در این غرفه، هر زائر نام شهیدی را که از بستگان اوست یا مورد علاقه‌اش است به خادمان اعلام می‌کند و تصویر آن شهید در قالب قاب چاپ شده و در اختیار زائر قرار می‌گیرد تا آن را به کوله خود نصب کند و مسیر نجف تا کربلا را به نیابت از آن شهید طی کند. به گفته مدیر اجرایی این موکب، بخش قابل توجهی از تصاویر چاپ‌شده مربوط به شهدای محور مقاومت و به‌ویژه تصویر رهبر معظم انقلاب بوده است.

اربعه؛ راه بازگشت انسان به انسانیت

پیاده‌روی اربعین یکی از بزرگ‌ترین اجتماعات مردمی جهان است که میلیون‌ها عاشق اهل‌بیت (ع) را از نجف تا کربلا گرد هم می‌آورد؛ مسیری که بسیاری آن را جلوه‌ای از حرکت جهانی منتظران و زمینه‌ساز فرهنگ ظهور می‌دانند. آنچه در این جاده تجربه می‌شود، چیزی فراتر از یک راهپیمایی است؛ این‌جا هر قدم، تعریفی تازه از محبت، ایثار و انسانیت است و ارزش‌ها جابه‌جا شده‌اند؛ آن‌جا که یک تکه نان، یک لیوان آب، یک لبخند و یک تفضل، گاهی از هزاران کلمه گویاتر است.