پیاده‌روی اربعین در سال‌های اخیر دیگر تنها یک آیین مذهبی و آیین سوگواری محسوب نمی‌شود؛ این اجتماع عظیم به تدریج به پدیده‌ای فرهنگی و اجتماعی با ابعاد جهانی تبدیل شده که در زمره میراث ناملموس بشری جای گرفته است. هر سال با فرا رسیدن اربعین حسینی، میلیون‌ها نفر از سراسر جهان راهی مسیر نجف تا کربلا می‌شوند تا در یکی از بزرگ‌ترین گردهمایی‌های انسانی تاریخ شرکت کنند.

اجتماعی فراتر از مرزها و مذهب‌ها

آنچه پیاده‌روی اربعین را از سایر آیین‌های مذهبی متمایز می‌کند، حضور گسترده مردمانی از ملیت‌ها، فرهنگ‌ها و حتی ادیان مختلف در کنار یکدیگر است. این هم‌نشینی بی‌سابقه نه بر پایه اجبار، بلکه بر اساس عشق و ارادت داوطلبانه شکل می‌گیرد و هر ساله بر دامنه آن افزوده می‌شود. موکب‌ها و خدمات مردمی نیز بخشی از هویت این رویداد است؛ جایی که افراد بدون هیچ چشم‌داشتی از زائران پذیرایی می‌کنند و صحنه‌هایی از ایثار و کرامت انسانی را به نمایش می‌گذارند.

پیام‌هایی که از کربلا به گوش جهان می‌رسد

اربعین تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه حامل پیام‌های عمیقی چون آزادی‌خواهی، ایثار، همبستگی و کرامت انسانی است. همین ارزش‌های مشترک انسانی است که این رویداد را از مرزهای جغرافیایی و مذهبی فراتر برده و به الگویی برای آزادی‌خواهان سراسر جهان تبدیل کرده است. به باور بسیاری، پیام قیام امام حسین (ع) و حماسه کربلا، در این اجتماع عظیم به زبانی جهانی بازگو می‌شود و می‌تواند برای نسل‌های امروز و آینده نیز الهام‌بخش باشد.

ظرفیت ثبت در فهرست میراث جهانی

با توجه به گستره جهانی و ارزش‌های انسانی نهفته در این رویداد، کارشناسان معتقدند پیاده‌روی اربعین از ظرفیت بالایی برای ثبت در فهرست میراث جهانی برخوردار است. این اجتماع عظیم می‌تواند به‌عنوان یکی از میراث‌های ناملموس بشری، ضمن معرفی هرچه بیشتر فرهنگ عاشورایی، به نمادی از همبستگی و صلح میان ملت‌ها تبدیل شود و جایگاه خود را در اسناد بین‌المللی تثبیت کند.

بدین ترتیب، اربعین به‌عنوان یک پدیده منحصربه‌فرد، نه تنها برای پیروان اهل بیت (ع) بلکه برای تمامی آزادی‌خواهان و حق‌طلبان جهان، پیامی تازه دارد؛ پیامی که هر سال با قدم‌های میلیون‌ها زائر، از دشت کربلا به سراسر جهان مخابره می‌شود.