بیرجند امروز رنگ و بوی دیگری داشت؛ خیابانها به جای هیاهوی همیشگی، میزبان جمعیت پرشوری بودند که در قالب پیادهروی جاماندگان اربعین، دلهای خود را راهی کربلا کردند. کودکان تا سالمندان، زن و مرد، همه در مسیری گام برداشتند که اگرچه به حرم سیدالشهدا(ع) نمیرسد، اما مقصدش همان دلدادگی و تجدید عهد با عاشوراست.
فضای شهر در آستانه اربعین
هنوز آفتاب کامل بالا نیامده بود که پرچمهای سرخ و سیاه بر فراز خیابانها به اهتزاز درآمد و نوای «لبیک یا حسین(ع)» از بلندگوها به گوش رسید. شهروندان با پیشانیبندها و پرچمهای کوچک و بزرگ، آرام آرام در مسیر اصلی حرکت کردند و راهپیمایی به صفوفی از عاشقان حسینی بدل شد که هر گامشان سلامی به کربلا بود.
در طول مسیر، موکبهایی برپا شده بود که با چای تازهدم، شربت سرد و غذای نذری از عزاداران پذیرایی میکردند. عطر چای و نوای مداحی و نوحههای اربعینی، حالوهوای حرم را به خیابانهای شهر آورده بود و بسیاری از شرکتکنندگان، پرچم بزرگ «یالثاراتالحسین(ع)» را بر دوش میکشیدند؛ پرچمی که گویی قایقی بر موج خروشان دریای جمعیت شناور بود.
روایت جوانانی که دلها را به کربلا بستند
در میان جمعیت، نوجوانی به نام رقیه حاجیآبادی که هنوز سعادت زیارت حرم امام حسین(ع) را نصیب خود ندیده، از آرزوی دیرینهاش سخن گفت: «همیشه دوست داشتم نخستین سفر زندگیام رنگ و بوی کربلا داشته باشد؛ سفری که فقط رفتن به یک شهر نباشد، بلکه آغازی برای یک خاطره بزرگ معنوی.» او افزود: «امروز که این همه جمعیت را با عشق میبینم، حس میکنم کربلا چندان هم دور نیست؛ شاید هنوز قسمت نشده به حرم برسم، اما قدمزدن در کنار این عاشقان، حال و هوای دیگری دارد.»
محبوبه چاحوضی، جوان دیگری از شرکتکنندگان، گفت که آرزوی پیادهروی مسیر نجف تا کربلا را همراه خانواده در دل دارد و امیدوار است روزی این سفر را تجربه کند: «درس و دانشگاه باعث شد امسال نتوانم راهی کربلا شوم، اما دلم همیشه همراه زائران است؛ حضور در این مراسم بخشی از دلتنگیام را کم کرد و حس کردم در این مسیر سهمی دارم.»
وی درباره معنای خونخواهی از آرمان شهدا نیز گفت: «خونخواهی واقعی یعنی ادامه دادن راهی که شهدا برایش جان دادند؛ ایستادگی در برابر ظلم، حفظ ارزشها و عمل به آرمانهایی که برایشان جنگیدند. اربعین فقط یک پیادهروی نیست؛ پیام بزرگی از اتحاد، مقاومت و عشق به اهلبیت(ع) است که باید نسل به نسل منتقل شود.»
فاطمه رحمتی که امسال نیز از قافله زائران جا مانده، اربعین امسال را برای خود فراتر از یک سفر توصیف کرد: «باز هم جاماندم، اما این بار جاماندن برایم با سالهای قبل فرق دارد و دلم بیشتر از همیشه هوای نجف و کربلا کرده است. امسال اربعین برای من پیام ایستادگی دارد؛ ما فقط برای سوگواری قدم نمیزنیم، بلکه برای تجدید بیعت با آرمانهای عاشورا حرکت میکنیم.»
او با اشاره به پیوند نهضت عاشورا با حوادث امروز افزود: «خونخواهی سیدالشهدا(ع) و خونهای پاکی که امروز در راه حق ریخته میشود، یک مسیر مشترک دارند. همانطور که رهبر شهید ما تأکید داشتند، خونخواهی حسین بن علی(ع) شعار نیست، بلکه تکلیف است؛ وظیفه امروز ما ادامه دادن این راه و ایستادگی در برابر ظلم است. شاید امسال از سفر اربعین جا مانده باشم، اما از راه و مکتب حسین(ع) جا نماندهام.»
موکبها؛ میزبان عاشقان در گرمای مسیر
در گوشهای از مسیر، جوانی ایستاده بود و با لبخند، بطریهای آب را میان رهگذران توزیع میکرد. علی رضایی، خادم موکب، گفت: «از چند روز قبل برای برپایی موکب آماده شدهایم؛ شاید توزیع یک بطری آب کار کوچکی باشد، اما وقتی میبینیم زائری پس از چند کیلومتر پیادهروی با همین آب خستگیاش کم میشود، احساس میکنیم کار بزرگی انجام دادهایم.»
وی با اشاره به حضور پررنگ جوانان در موکبها افزود: «زیباترین بخش کار این است که جوانها با علاقه پای کار آمدهاند تا حالوهوای کربلا را برای کسانی که نتوانستهاند به زیارت بروند، زنده کنند. هدف ما فقط پذیرایی نیست؛ میخواهیم گوشهای از مهماننوازی مسیر اربعین را به نمایش بگذاریم و امیدواریم این خدمت کوچک مورد قبول امام حسین(ع) قرار بگیرد.»
عهدی که با پایان مسیر تمام نمیشود
با پایان راهپیمایی، خیابانها یکی یکی خلوت شد، اما روایت عشق همچنان ادامه دارد؛ روایت دلهایی که اگرچه به حرم نرسیدند، در مسیر حسین(ع) قدم برداشتند و با عاشورا عهدی دوباره بستند. امروز شهر شاهد کاروانی بود که مقصدش کربلا نبود، اما عطر کربلا را با خود همراه داشت.
نظرات (0)