همزمان با روزهای اربعین حسینی و بازگشت زائران از کربلا، خیابان‌های ارومیه رنگ‌وبوی دیگری به خود گرفت. این‌جا خبری از گذر از مرز و رسیدن به حرم نیست، اما دل‌هایی هست که فاصله را به رسم عاشقی کنار زده‌اند؛ جاماندگان اربعین، قدم‌به‌قدم به یاد کاروانی راه افتادند که این روزها در مسیر عشق حسین(ع) است.

تصویری از شهری در حال‌وهوای اربعین

عصر سه‌شنبه همزمان با غروب اربعین، ارومیه حال‌وهوای دیگری داشت. پرچم‌های سیاه و سرخ، نوای روضه و ذکر «یا حسین(ع)»، موکب‌هایی که بساط چای و نذری برپا کرده‌اند و مردمی که با پای پیاده در مسیر عاشقی قدم می‌زنند، تصویری از شهری ساخته‌اند که اگرچه هزاران کیلومتر با کربلا فاصله دارد، اما دل‌هایش در همان حوالی می‌تپد.

این راهپیمایی، روایت مردمانی است که به هر دلیل نتوانستند خود را به کربلا برسانند، اما نخواستند اربعین برایشان تنها تماشای تصاویر زائران و شنیدن روایت پیاده‌روی باشد. آنان مسیر شهر را به نشانه‌ای از مسیر نجف تا کربلا پیموده‌اند؛ نه برای رسیدن به یک نقطه جغرافیایی، بلکه برای نزدیک شدن به مفهومی که قرن‌هاست نام حسین(ع) با آن گره خورده است.

از پیر و جوان تا کودک و مادر

در میان جمعیت، پیر و جوان کنار یکدیگر قدم برمی‌دارند؛ کودکی پرچم کوچکی در دست گرفته، مادری نام حسین(ع) را زیر لب زمزمه می‌کند و پیرمردی آرام و بی‌صدا مسیر را طی می‌کند. هرکس روایت خودش را از این راه دارد؛ یکی جامانده از سفر، دیگری ناتوان از رفتن و آن دیگری شاید مسافر کربلا در سال‌های گذشته. اما همه در یک نقطه به هم رسیده‌اند؛ دل‌شان را به حسین(ع) سپرده‌اند.

خیابان‌های شهر پر شده از «یا حسین»هایی که از سینه جاماندگان بلند می‌شود و به آسمان می‌رود؛ انگار هر قدم، حرفی ناگفته با سیدالشهداست و هر نفس، زمزمه‌ای برای رسیدن به کاروانی که جسم‌شان از آن جا مانده، اما دل‌شان همچنان همراه آن است.

روایت شهروندان از این حضور

یکی از بانوان ارومیه‌ای در گفت‌وگو با خبرنگار مهر گفت: امسال قسمت نشد کربلا بروم، اما وقتی این جمعیت را می‌بینم که با پای پیاده آمده‌اند، انگار بخشی از مسیر کربلا همین‌جاست. وی ادامه داد: امسال به نیابت از رهبر شهیدم آمده‌ام؛ آدم دلش می‌گیرد که چرا خودش بین زائرها نیست، ولی همین که نام حسین(ع) در شهر زنده است، دل آدم آرام می‌شود.

این بانوی ارومیه‌ای با اشاره به اینکه اتحاد و همدلی نیاز امروز ماست و این راهپیمایی به یاد شهدای دشت کربلا نمودی از اتحاد مردم است، اظهار کرد: در هر قدمی که برمی‌دارم به نیابت از رهبر شهیدم و برای پیروزی رزمندگان جبهه مقاومت دعا می‌کنم.

یکی دیگر از شهروندان ارومیه نیز با بیان اینکه اربعین برای او فقط یک مراسم نیست، بلکه یک حال عجیب است، گفت: خوش به حال زائرانی که امروز در بین‌الحرمین دعا کردند؛ امروز در این پیاده‌روی، شهر انگار بوی کربلا گرفته است. ما جامانده‌ایم، اما دل‌مان را با همین روضه‌ها و موکب‌ها به کربلا می‌رسانیم.

پیمان با امام حسین(ع) و تجدید بیعت

یکی از دختران نوجوان ارومیه نیز با اشاره به اینکه اربعین نمی‌شد در خانه بمانیم، گفت: دل‌مان را از همین پیاده‌روی گره زدیم به ضریح حضرت امام حسین(ع) و علمدار باوفایش حضرت عباس(ع) تا ما هم در این ثواب اربعین حاجت‌روا شویم. وی ادامه داد: شاید نتوانستیم قدم در مسیر نجف تا کربلا بگذاریم، اما امروز هر قدمی که این‌جا برمی‌داریم به نیت همان مسیر است؛ مهم این است که از امام حسین(ع) جا نمانیم، حتی اگر از کاروان زائران جا مانده باشیم.

این دختر نوجوان دلیل دیگر حضورش را تجدید بیعت با رهبر انقلاب عنوان کرد و گفت: ما امروز در میدان در لبیک به ندای رهبرمان هستیم و همان‌طور که رهبر شهیدمان وعده داده‌اند، پیروزی ملت ایران قطعی است.

مکتب حسینی، درس ایستادگی و عزت

یکی دیگر از شهروندان ارومیه نیز که امروز در کنار یاد و خاطره شهدای دشت کربلا برای عرض ادب و زیارت از راه دور امام حسین(ع) در راهپیمایی شرکت کرده بود، گفت: امروز به ایرانی بودنم افتخار می‌کنم و تا آخرین قطره خونم پای نظام و کشورم ایستاده‌ام. وی افزود: ما امام حسین(ع) را فقط برای عزاداری نمی‌خواهیم؛ از مکتبش ایستادگی و عزت را یاد گرفته‌ایم. امروز هم اگر کشورمان بخواهد محکم بایستد، باید همین روحیه وحدت و مقاومت را داشته باشیم.

این شهروند ارومیه‌ای تأکید کرد: ما پای انقلاب و رهبری هم ایستاده‌ایم چون امنیت و عزت کشورمان را مهم می‌دانیم.

ساعات پایانی اربعین امسال نیز در حال سپری شدن است؛ دل‌های مردم ایران و ارومیه در کنار شهدای دشت کربلا، به یاد رهبر شهید انقلاب و شهدای جنگ اخیر از راه دور راهی کربلا شد تا دنیا بداند این انقلاب، مردم و نظام، بزرگ‌شده مکتب قیام حسینی هستند.