هر سال در ایام اربعین، زائرانی از سراسر جهان مسیر نجف تا کربلا را پیاده طی میکنند؛ اما در میان این جمعیت عظیم، یک کاروان دونفره و تمامزنانه از بندرعباس آمده است تا با پرچمهایی به یاد شهید، داستانی متفاوت را روایت کند. دختری ۱۷ ساله به همراه مادرش این راه را آغاز کرده است؛ دو پرچم در دست و یک کوله بر دوش.
«خونخواه آقا هستم»
وقتی از او پرسیدند مگر در پیادهروی اربعین هر صد گرم بار اضافه هم اهمیت ندارد که این دو پرچم را به دست گرفتهای، لبخندی زد؛ لبخندی که معنایش «عجب سؤالی» بود. سپس جواب داد: «سخت؟ خونخواه آقا هستم. همه باید بدانند و من هم آمدهام بگویم، آقای شهید ما فقط برای ایران نرفت، آقای ما برای همه رفت.»
او ادامه داد که اینجا بهترین فرصت است تا پیامش را برساند؛ جایی که زائرانی از کشورهای مختلف گرد هم آمدهاند و هر کس از گوشهای از راه رسیده است.
سفری که ناگهانی جور شد
این دختر ۱۷ ساله میگوید اصلاً قرار نبود امسال به این سفر بیاید و سفرشان خیلی ناگهانی جور شده است؛ سفرهایی که به باور او از آقا گرفته میشود. برای همین هم مصمم است تمام مسیر پرچم را دست بگیرد و قدمهایش را به یاد آقای شهید بردارد.
کاروان دونفره او و مادرش، روایت سادهای از عشقی است که در مسیر اربعین به شکلهای گوناگون دیده میشود؛ از پرچمهایی که بر دست گرفته میشوند تا قدمهایی که به یاد عزیزان برداشته میشوند.
نظرات (0)