بدن انسان بهطور طبیعی میلیاردها آنتیبادی میسازد؛ پروتئینهایی که خط مقدم دفاع ایمنی را تشکیل میدهند و با شناسایی مولکولهای بیگانه در باکتریها، ویروسها، قارچها، سموم و عوامل آلرژیزا، عوامل بیماریزا را برای نابودی نشانهگذاری میکنند یا مستقیماً آنها را خنثی میسازند. این سازوکار پیچیده، بدن را در برابر طیف گستردهای از عفونتها محافظت میکند.
اتوآنتیبادیها؛ اشتباه گاهبهگاه سیستم ایمنی
با این حال، در برخی از افراد آنتیبادیها مسیر درست را گم میکنند و به مولکولهای طبیعی بدن میچسبند؛ در این حالت سیستم ایمنی به سلولها و بافتهای سالم حمله میکند. به این پادتنهای خطاکار «اتوآنتیبادی» یا پادتن خودایمنی گفته میشود. پژوهشهای پیشین نشان دادهاند که این مولکولها حتی میتوانند بخشهایی از سیستم ایمنی را که برای مقابله با بیماریهای عفونی فعال میشوند، هدف قرار دهند و وجود آنها با شماری از بیماریهای عفونی و التهابی مرتبط بوده است.
یافته تازه: پادتنهایی که شاید سد سرطان شوند
اکنون گروهی از محققان دانشگاه تگزاس ساوتوسترن در صدد برآمدهاند تا مشخص کنند آیا همین اتوآنتیبادیها میتوانند در برابر سرطان نقشی محافظتی ایفا کنند یا بر روند و پیامدهای این بیماری اثر بگذارند. «لورن کازانوا»، استاد مؤسسه پژوهشی مرکز پزشکی کودکان این دانشگاه، در این باره میگوید: «شواهد زیادی نشان میدهد سیستم ایمنی در سرطان نقش مهمی دارد. وظیفه ما این است که مشخص کنیم آیا اتوآنتیبادیهایی وجود دارند که بتوانند در برابر سرطان نقش محافظتی داشته باشند یا بر پیامدهای این بیماری تأثیر بگذارند.»
محققان تاکنون اتوآنتیبادیهایی را شناسایی کردهاند که با حدود ۱۲ مورد از ۵۰ مولکول شناختهشده سیستم ایمنی موسوم به سیتوکینها پیوند برقرار میکنند. این کشفها به توسعه روشهای درمانی نوینی مانند مهارکنندههای نقاط کنترلی سیستم ایمنی و سلولهای T مهندسیشده با گیرنده آنتیژن کایمریک (CAR-T) کمک کرده است؛ درمانهایی که نظریه نقش اتوآنتیبادیها در رشد و گسترش سرطان را نیز تقویت کردهاند.
معمای افرادی که با وجود عوامل خطر بیمار نمیشوند
این فرضیه میتواند توضیح تازهای برای یکی از پرسشهای دیرینه پزشکی ارائه دهد: چرا برخی افراد با وجود داشتن عوامل خطر مادامالعمر، هرگز به سرطان مبتلا نمیشوند؟ پژوهشگران در این باره نوشتهاند که «فهرست آنتیبادیها، از جمله اتوآنتیبادیهایی که مسیرهای ایمنی را هدف قرار میدهند، احتمالاً در شکلدهی به نظارت ایمنی بر سرطان نقش دارد».
گام بعدی پژوهشگران
در مطالعات آینده، محققان قصد دارند اتوآنتیبادیها را در گروه بزرگی از داوطلبان شناسایی و دستهبندی کنند؛ گروهی که میتواند شامل افراد دارای سندرمهای ژنتیکی یا رفتارهای پرخطر مانند سیگاریها و سالمندان باشد. اگر این فرضیه در عمل تأیید شود، شناسایی و کنترل اتوآنتیبادیها میتواند به راهبردهای تازهای برای کاهش شدت سرطان و حتی پیشگیری از آن در افراد در معرض خطر منجر شود.
نظرات (0)