نشست اخیر رئیس‌جمهور با نمایندگان و فعالان احزاب و جریان‌های سیاسی، به یکی از پربحث‌ترین رویدادهای سیاسی این روزها تبدیل شده است. محمد قوچانی، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی، در گفت‌وگویی به تشریح جزئیات این نشست پرداخته و آن را رویدادی با حضور هر دو جریان اصلاح‌طلب و اصولگرا توصیف کرده است؛ نشستی که بخش قابل توجهی از آن به سیاست خارجی، مذاکرات با آمریکا و چشم‌انداز گفت‌وگوهای مستقیم اختصاص داشت.

نشستی فراگیر با یک ضعف ساختاری

قوچانی اهمیت این جلسه را در فراگیری آن نسبت به جناح‌های سیاسی موجود در جمهوری اسلامی می‌داند؛ چراکه هر دو جریان اصلی سیاسی در آن حضور داشتند. با این حال، او از ضعف بزرگ این نشست نیز سخن گفته است: تعریف نشدن «احزاب مستقل». به گفته وی، احزابی که به هیچ یک از جریان‌های اصلی وابسته نیستند، هویت روشنی ندارند و در عین حال وزنی معادل دو جریان بزرگ برای آن‌ها قائل شده می‌شود؛ موضوعی که به باور او در جلسه‌ای با این سطح از حضور مقامات عالی کشور و احزاب بزرگ، چندان منطقی به نظر نمی‌رسد.

حداد عادل: پایان دادن به مجادلات انتخاباتی

یکی از مهم‌ترین بخش‌های این نشست، سخنان غلامعلی حداد عادل بود. او کشاندن مباحثات انتخاباتی سال ۱۴۰۳ به میدان‌های شهر و بهره‌برداری از موقعیت اجتماعی پس از جنگ به عنوان ابزاری علیه دولت را نپذیرفت و با آن مرزبندی کرد. قوچانی این موضع‌گیری را نکته‌ای بسیار مثبت ارزیابی کرده و می‌گوید پیام این سخنان در واقع تقدیر از عملکرد دولت چه در دوران جنگ و چه پس از آن بود.

پیشنهاد گفت‌وگوی قالیباف و ونس

علی مطهری، از شخصیت‌های جریان میانه، بخش دیگری از این نشست را به خود اختصاص داد. او میان مفهوم «انتقام» و «مذاکرات» فاصله گذاشت و توصیه کرد اگر محمدباقر قالیباف و جی‌دی ونس می‌توانند با یکدیگر گفت‌وگو کنند، نباید مانع‌تراشی شود. به گفته مطهری، مذاکره بی‌معنا نیست و می‌تواند کاملاً شفاف و علنی باشد، در حالی که انتقام یا هرگونه مجازات برای طرف مقابل از کانال مجزای خودش پیگیری می‌شود. قوچانی در این باره خاطرنشان کرد که این پیشنهاد از سوی علی مطهری مطرح شد و رئیس‌جمهور درباره آن اظهارنظر مستقیمی نداشت.

واعظی: بهترین مسیر، مذاکره مستقیم است

محمود واعظی نیز در این جلسه بر «مذاکره مستقیم» به جای «مذاکره باواسطه» تأکید کرد. او معتقد است میانجی‌ها در هر صورت سهم خود را از مذاکره برمی‌دارند و بنابراین بهترین مسیر، گفت‌وگوی مستقیم میان طرفین است. واعظی همچنین هشدار داد که نباید با افراط در برخی مطالبات، از جمله عوارض تنگه هرمز یا نوع حمایت از جنبش لبنان، اهداف اصلی مذاکره را برهم زد.

همدلی درباره یادداشت تفاهم ایران و آمریکا

یکی دیگر از محورهای این نشست، همدلی ملموس میان اصلاح‌طلبان، دولت و حتی بخشی از اصولگرایان درباره یادداشت تفاهم امضاشده میان ایران و آمریکا بود. عصاره این موضع را بهزاد نبوی مطرح کرد؛ او اشاره کرد که کسانی که با این یادداشت تفاهم مخالفت می‌کنند، دانسته یا ندانسته در حال کمک به دشمنان کشور هستند. رئیس‌جمهور نیز با رد مفهوم «جنگ بی‌پایان» تأکید کرد که جنگ نمی‌تواند تا ابد ادامه داشته باشد و سرانجام باید به یک نقطه تفاهم برسد.

حمایت نیروهای مسلح از روند مذاکرات

در این جلسه درباره رابطه نیروهای مسلح و مذاکرات نیز بحث شد. پزشکیان از حمایت سپاه پاسداران و نیروهای مسلح از روند مذاکرات سخن گفت و این همدلی را نکته‌ای بسیار مهم توصیف کرد. او همچنین اعلام آمادگی کرد که نشست با احزاب به صورت موضوعی ادامه پیدا کند تا هر جریان سیاسی که مدعی ارائه راهکار است، بتواند به دولت کمک کند. قوچانی در عین حال تأکید کرد که تصمیم‌گیری درباره مسائلی مانند دیدار قالیباف و ونس بر عهده شورای عالی امنیت ملی است و هر تصمیمی در آن نهاد به تصویب خواهد رسید.

جامعه باید دیده شود

در بخشی از این نشست، یکی از حاضران اشاره کرد که جمع حاضر الزاماً نماینده کل جامعه نیست و جامعه نیز باید دیده شود. قوچانی با اشاره به این موضوع گفت که از احزاب انتظار می‌رود ارتباط با مردم را تقویت کنند و نمایندگی جامعه را بر عهده بگیرند؛ در حالی که وضعیت ایده‌آل، برگزاری جلساتی با حضور تنها چهار یا پنج جریان سیاسی اصلی و طراحی یک نظام انتخاباتی حزبی و شناسنامه‌دار است. به باور او، خروجی اصلی این نشست باید اندیشیدن احزاب به راهکارهای عملی برای کمک به دولت و تبدیل این نشست‌ها به کارگروه‌هایی برای حل مسائل کشور باشد.