سوگ‌سروده تازه‌ای از جواد مقدم در تابناک منتشر شده است که با زبانی ساده و صمیمی، گفت‌وگویی درونی با دل را روایت می‌کند؛ دلی که روزگاری همراه امام حسین(ع) بود و در لحظه‌های سرنوشت‌ساز عاشورا از آن راه جدا افتاد.

درون‌مایه نوحه

شاعر در این سروده، تصویر یک سوگوار وفادار را ترسیم می‌کند که خود را چون «موج و ساحل» همواره در کنار حسین(ع) می‌دانسته است؛ اما در میانه راه، جدایی رخ داده و اکنون با حسرت به آن روزها می‌نگرد. صحنه مقتل، آمدن شمر سیه‌دل، تاریکیِ سپیده و شور قیامت، فضای این سوگ‌سروده را می‌سازد. بیت پایانی که می‌گوید «او رو به مقتل، من رو به قاتل» از اثرگذارترین لحظه‌های متن است؛ جایی که سوگوار در برابر انتخاب‌های سخت روز عاشورا قرار می‌گیرد.

متن سوگ‌سروده

کمتر بزن سر ای سینه بر دل
من با حسینم منزل به منزل
پیوسته بودم چون موج و ساحل
آن دم بریدم من از حسین دل
کامد به مقتل شمر سیه‌دل
چون شام تاریک صبح سپیدم
شور قیامت بی‌پرده دیدم
ناگه صدای پایی شنیدم
او می‌دوید و من می‌دویدم
او رو به مقتل من رو به قاتل

جایگاه نوحه در سوگواری‌های محرم

نوحه‌سرایی یکی از کهن‌ترین جلوه‌های هنر آیینی ایران است و هر سال در ایام محرم، شاعران و ذاکران متون تازه‌ای برای سوگواری امام حسین(ع) و یارانش می‌سرایند. سروده‌های کوتاه و خوش‌وزنی مانند این اثر به دلیل سادگی زبان، به‌سرعت در مجالس روضه و دسته‌های عزاداری رواج می‌یابند و راه را برای بیان عاطفی ارادت به اهل بیت(ع) هموار می‌کنند.