لیگ برتر فوتبال ایران در بیست‌وششمین دوره خود در حالی به خط آغاز رسید که پیش از نخستین سوت، تصویری روشن از دوگانگی عمیق میان باشگاه‌ها به نمایش گذاشته شده است. فصل ۱۴۰۶-۱۴۰۵ با ۱۸ تیم استارت می‌خورد؛ اما هدف مشترکی پشت این حضور دیده نمی‌شود؛ گروهی به فکر قهرمانی و سهمیه آسیایی هستند و گروهی دیگر فقط می‌خواهند در پایان فصل نامشان در فهرست سقوط‌کننده‌ها نباشد.

از پیرترین تا جوان‌ترین تیم لیگ

نگاهی به میانگین سنی باشگاه‌ها، نخستین نشانه از تفاوت رویکردهاست. شمس‌آذر با میانگین سنی ۳۳ سال پیرترین تیم لیگ بیست‌وششم لقب گرفته است؛ تیمی که تجربه را بر جوان‌گرایی ترجیح داده و باید ببیند این سیاست در یک فصل طولانی و فشرده تا چه اندازه جواب می‌دهد. در آن سوی ماجرا، استقلال خوزستان با میانگین سنی ۲۰.۷ سال جوان‌ترین ترکیب مسابقات را در اختیار دارد.

فاصله بیش از ۱۲ سال میان میانگین سنی این دو تیم، نشان می‌دهد باشگاه‌های حاضر در لیگ با چه نگاه متفاوتی وارد فصل جدید شده‌اند. یکی تمام سرمایه‌اش را روی پختگی و کارنامه بازیکنان باتجربه گذاشته و دیگری به جوانانی تکیه کرده که احتمالاً در طول فصل هزینه‌های بی‌تجربگی را هم پرداخت خواهند کرد.

شفافیت مالی؛ حلقه گمشده فوتبال ایران

وقتی صحبت از ارزش مالی به میان می‌آید، فاصله‌ها باز هم بیشتر خودنمایی می‌کند. با این حال، فضای کدر مالی فوتبال باشگاهی ایران همچنان پابرجاست و هواداران نمی‌دانند تیم محبوبشان دقیقاً چقدر هزینه کرده و چه انتظاری باید از فهرست بازیکنانش داشته باشند. بر اساس اخبار منتشرشده، شمس‌آذر و استقلال خوزستان در شرایط مالی نامطلوبی قرار داشتند و تلاش کردند با کمترین هزینه تیم خود را برای فصل جدید آماده کنند.

پرسپولیس؛ پرخرج‌ترین تیم زیر ذره‌بین

در نقطه مقابل، پرسپولیس با جذب بازیکنان متعدد، رتبه نخست بازار نقل‌وانتقالات تابستانی را از آن خود کرد. این در حالی است که استقلال تهران از جذب بازیکن محروم است و سپاهان با محدودیت بودجه دست‌وپنجه نرم می‌کند. سرخ‌پوشان با این سرمایه‌گذاری، حالا نگاه‌ها را به سمت مهدی تارتار و کادرش معطوف کرده‌اند؛ جایی که حتی پیروزی هم پایان ماجرا نیست و کیفیت بازی و جایگاه تیم در جدول هم اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است.

استقلال؛ مدعی با کمترین ارزش مالی

در میان مدعیان قهرمانی، استقلال چهره متفاوتی دارد. آبی‌پوشان با میانگین سنی ۲۴ سال جوان‌ترین ترکیب را در میان تیم‌های مدعی دارند و ارزش تیمشان ۱۲.۵۵ میلیون یورو برآورد می‌شود که پایین‌ترین رقم در این جمع است. اگر استقلال بخواهد در مسیر قهرمانی گام بردارد، بخشی از این فاصله باید با انرژی، انگیزه و ظرفیت بازیکنان جوان جبران شود.

تراکتور و سپاهان؛ دو مسیر متفاوت

تراکتور تبریز به‌عنوان یکی از نمایندگان ایران در لیگ نخبگان آسیا، مانند استقلال ترجیح داد در نقل‌وانتقالات شلوغ کاری نکند و حفظ فهرست نفرات را در اولویت قرار داد؛ اما جدایی ناگهانی محمد ربیعی، جواد نکونام را به این تیم رساند. سرخ‌پوشان تبریزی با میانگین سنی ۲۷.۴ سال باتجربه‌ترین ترکیب را در میان مدعیان دارند و به دلیل در اختیار داشتن مهره‌های ارزشمند ملی، انتظارها از آن‌ها بالاست؛ هرچند در لیگ طولانی، مدیریت شرایط بدنی بازیکنان نیز چالشی جدی خواهد بود.

سپاهان اما پیش از شروع فصل یک امتیاز ویژه دارد؛ ثبات. برخلاف بسیاری از رقبا، نیمکت زردپوشان اصفهانی دست‌خوش تغییرات متعدد نشده و محرم نویدکیا هدایت تیم را ادامه می‌دهد. در آن سو، ذوب‌آهن در پیش‌فصل با سه مربی مختلف یعنی جلال امیدیان، سیروس پورموسوی و عبدالله ویسی کار کرده که بی‌شک در یک فصل طولانی بی‌اثر نخواهد بود.

آزمون بزرگ در زمین مسابقه

حالا همه این اعداد و تفاوت‌ها باید در زمین جواب بدهند. شمس‌آذر باید نشان دهد تجربه می‌تواند بر جوانی غلبه کند، استقلال خوزستان باید ثابت کند جوان بودن به معنای ضعف نیست، استقلال باید با ترکیبی جوان‌تر از رقبای اصلی برای قهرمانی بجنگد، تراکتور باید از تجربه خود بهترین بهره را ببرد و پرسپولیس باید اثبات کند گران‌ترین تیم لیگ بودن، روی چمن مسابقه هم معنای واقعی خودش را دارد. لیگ بیست‌وششم هنوز آغاز نشده، اما پیش‌فصل نشان داده با دو جزیره کاملاً متفاوت روبه‌رو هستیم؛ ساکنان یک جزیره غرق در رویای قهرمانی و دنبال قراردادهای بزرگ هستند و جزیره دیگر چیزی جز بقا را جست‌وجو نمی‌کند.