به گزارش پایگاه خبری، ۱۳ بچه سنجاب ایرانی که توسط قاچاقچیان زنده‌گیری شده بودند، پس از طی دوره‌ای طولانی از مراقبت و بازپروری، سرانجام به خانه اصلی خود یعنی جنگل‌های بلوط شهرستان سروآباد بازگشتند. این سنجاب‌ها در جریان گشت‌های محیط‌بانی شناسایی و از چرخه قاچاق حیات‌وحش خارج شده بودند.

مراقبت و بازپروری تخصصی

این جانوران پس از کشف و ضبط، به مرکز نگهداری موقت منتقل شدند و تحت نظر کارشناسان محیط زیست، مراحل درمان و بازپروری را پشت سر گذاشتند. هدف از این فرآیند، بازگرداندن توانایی‌های لازم برای بقا در طبیعت از جمله مهارت‌های جستجوی غذا، شناسایی خطرات و تعامل با همنوعان بود.

رئیس اداره حفاظت محیط زیست سروآباد در این زمینه اظهار داشت: «پس از چندین ماه مراقبت مستمر و تیمار تخصصی، ۱۳ بچه سنجاب با نظارت کارشناسان محیط زیست در زیستگاه‌های مناسب شهرستان رهاسازی شدند.»

عطاالله صادقی با اشاره به اهمیت حفاظت از گونه‌های بومی منطقه تصریح کرد: «قاچاق و زنده‌گیری غیرمجاز گونه‌هایی نظیر سنجاب ایرانی، تهدیدی جدی برای تنوع زیستی و تعادل اکوسیستم‌های زاگرس محسوب می‌شود و مقابله با این پدیده نیازمند عزم جدی همگانی است.»

نقش کلیدی سنجاب ایرانی در اکوسیستم زاگرس

سنجاب ایرانی یکی از گونه‌های شاخص و مؤثر در پویایی طبیعی جنگل‌های بلوط زاگرس به شمار می‌رود. این جانور با جابه‌جایی و پراکنش دانه‌های بلوط، نقشی حیاتی در تجدید حیات و گسترش پوشش جنگلی ایفا می‌کند. به همین دلیل، حفاظت از این گونه بخش مهمی از برنامه‌های صیانت از زیست‌بوم منحصربه‌فرد زاگرس است.

کارشناسان محیط زیست تأکید دارند که حضور سنجاب ایرانی در جنگل‌های بلوط نه تنها به تکثیر طبیعی درختان کمک می‌کند، بلکه زنجیره غذایی این اکوسیستم را نیز حفظ می‌نماید. کاهش جمعیت این گونه می‌تواند تأثیرات منفی قابل توجهی بر سلامت و پایداری جنگل‌های زاگرس داشته باشد.

خطر قاچاق حیات‌وحش برای گونه‌های بومی

قاچاق حیات‌وحش یکی از معضلات جدی محیط زیستی در ایران است که گونه‌های ارزشمندی مانند سنجاب ایرانی، هوبره، شاهین و برخی خزندگان را تهدید می‌کند. زنده‌گیری غیرمجاز این جانوران برای فروش به عنوان حیوان خانگی یا صادرات غیرقانونی، جمعیت آنها را با خطر کاهش و甚至 انقراض مواجه کرده است.

صادقی از شهروندان خواست در صورت مشاهده هرگونه موارد زنده‌گیری، خرید و فروش یا نگهداری غیرمجاز حیات‌وحش، موضوع را سریعاً به اداره حفاظت محیط زیست اطلاع دهند. وی تأکید کرد: «مشارکت و همراهی مردم نقش مهمی در شناسایی و مقابله با قاچاق حیات‌وحش و جلوگیری از آسیب به گونه‌های ارزشمند و بومی منطقه دارد.»

اهمیت مشارکت مردمی در حفاظت از محیط زیست

تجربه نشان داده است که موفقیت برنامه‌های حفاظتی در گرو مشارکت آگاهانه جوامع محلی است. آموزش و آگاهی‌بخشی به ساکنان مناطق جنگلی درباره ارزش اکولوژیک گونه‌های بومی و عواقب قاچاق حیات‌وحش، می‌تواند گامی مؤثر در کاهش این تهدیدات باشد.

رهاسازی موفق ۱۳ بچه سنجاب در زیستگاه طبیعی خود، نمادی از تلاش‌های مستمر محیط‌بانان و کارشناسان محیط زیست برای حفظ میراث طبیعی کشور است. این موفقیت نشان می‌دهد که با برنامه‌ریزی دقیق و همکاری نهادهای مسئول و مردم، می‌توان گونه‌های در معرض تهدید را نجات داد و به چرخه حیات بازگرداند.