فیلم سینمایی «پلک پریشان پروانه» به کارگردانی رهبر قنبری، پس از پشت سر گذاشتن مراحل پیش‌تولید، رسماً کلید خورد. این کارگردان سینما در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر از آغاز فیلمبرداری این پروژه در روزهای پیش‌رو خبر داده و تأکید کرده است که تست لباس و گریم بازیگران به پایان رسیده و حتی چند سکانس داخلی نیز ضبط شده است.

آغاز فیلمبرداری پس از تست گریم و لباس

رهبر قنبری که نویسندگی و تهیه‌کنندگی این فیلم را نیز بر عهده دارد، اعلام کرد مراحل آماده‌سازی «پلک پریشان پروانه» به سرعت پیش می‌رود. به گفته او، گروه تولید پس از انجام تست‌های نهایی لباس و گریم، وارد فاز تصویربرداری شده و نخستین سکانس‌های داخلی را نیز در همین مرحله مقابل دوربین برده است. این آغاز زودهنگام نشان می‌دهد پروژه با وجود محدودیت‌های مالی، با برنامه‌ریزی منسجم به سمت تولید کامل حرکت می‌کند.

قصه‌ای از دل آوار؛ پیوندی ناخواسته و عمیق

داستان «پلک پریشان پروانه» حول محور یک استاد دانشگاه و همسرش شکل می‌گیرد؛ زوجی که درگیر دغدغه فرزندآوری و چالش‌های زندگی مشترک هستند. در میانه همین کشمکش‌های شخصی، حمله موشکی دشمن منطقه‌ای را ویران می‌کند و گروهی از مردم برای امدادرسانی به محل حادثه می‌شتابند.

در میان آوارها، آن‌ها کودکی را می‌یابند که خانواده‌اش ناپدید شده است. این کودک به‌طور موقت به خانه استاد و همسرش سپرده می‌شود تا شرایط برای بازگشت او به آغوش خانواده اصلی‌اش فراهم شود. اما اقامت کوتاه‌مدت، به‌تدریج به دلبستگی عمیقی میان کودک و این زوج بدل می‌شود و مرز میان «نگهداری موقت» و «پیوند عاطفی» کمرنگ می‌شود.

نقطه عطف درام جایی است که پرسش اصلی شکل می‌گیرد: سرنوشت پدر و مادر واقعی کودک چه شده است؟ استاد و همسرش با تکیه بر تنها نشانه به‌جا مانده ــ عکسی از پدر کودک که در میان خرابه‌ها پیدا کرده‌اند ــ جست‌وجویی را آغاز می‌کنند تا مردی را بیابند که روزگاری به عنوان پهلوان شهر شناخته می‌شده است. این جست‌وجو، هم سفری بیرونی برای یافتن یک انسان گمشده است و هم سفری درونی برای بازتعریف معنای خانواده، مسئولیت و امانت‌داری.

جنگ به‌مثابه نماد؛ فراتر از یک نبرد خاص

قنبری که پیش‌تر با فیلم‌هایی چون «پرنده باز کوچک» و «اینان» شناخته می‌شود، تأکید کرده است که «پلک پریشان پروانه» اگرچه در بستر جنگ و با محوریت کودکان و نوجوانان روایت می‌شود، اما به هیچ جنگ مشخصی اشاره مستقیم ندارد. به گفته او، فضای فیلم می‌تواند نماد هر جنگی در هر نقطه از جهان باشد.

کارگردان تصریح کرده است که هرچند اتمسفر اثر به جنگ‌های اخیر نزدیک است، اما داستان به جنگ ۱۲ روزه یا جنگ رمضان محدود نمی‌شود و قصد دارد نگاهی عام و انسانی به پدیده جنگ داشته باشد. تمرکز اصلی فیلم نه بر نمایش میدان نبرد، بلکه بر واکنش‌های اجتماعی مردم در برابر مفاهیمی چون قهرمانی، جوانمردی، شرافت، نجابت، امانت‌داری، گذشت و ایثار است؛ مفاهیمی که در شرایط بحران، معنایی دوباره می‌یابند.

فیلمی برای تمام خانواده؛ روایتی چندلایه

یکی از ویژگی‌های مورد تأکید کارگردان، مخاطب خانوادگی این اثر است. قنبری گفته است «پلک پریشان پروانه» را برای کودکان، نوجوانان و خانواده‌هایشان ساخته و تلاش کرده اثری چندلایه خلق کند. به باور او، در بسیاری از فیلم‌های کودک، والدین صرفاً به خاطر همراهی با فرزندانشان به تماشای فیلم می‌نشینند و خود لذت چندانی نمی‌برند.

او در این پروژه کوشیده است تعادلی میان جذابیت برای نسل کودک و نوجوان و عمق محتوایی برای بزرگسالان برقرار کند؛ به گونه‌ای که هر گروه سنی بتواند لایه‌ای از معنا و لذت را در فیلم بیابد. این رویکرد، «پلک پریشان پروانه» را از یک فیلم صرفاً کودکانه فراتر برده و به اثری خانوادگی با قابلیت ارتباط با طیف وسیعی از مخاطبان تبدیل می‌کند.

ترکیب بازیگران؛ درخشش یک استعداد هفت‌ساله

در بخش بازیگران، قنبری از حضور ترکیبی از استعدادهای نو و بازیگران باتجربه خبر داده است. نقش محوری کودک فیلم را ماهنی فردی‌انور، دختربچه هفت‌ساله‌ای بر عهده دارد که کارگردان از او به عنوان بازیگری «نابغه» یاد کرده است. به گفته قنبری، توانایی‌های این بازیگر خردسال در تست‌ها و تمرین‌ها، فراتر از انتظار بوده است.

در کنار او، بازیگرانی چون محمدمهدی رحیمی، مهری خوبان، محمدرضا حکیم‌پناه و حسین اخلاقی به ایفای نقش می‌پردازند. کارگردان درباره این گروه گفته است که اگرچه هر یک تجربه‌های فراوانی در سینما و تئاتر دارند، اما از حاشیه‌های رایج سینما دور مانده‌اند و حضورشان در این پروژه، حاصل انتخابی آگاهانه بر اساس توانمندی و سلامت حرفه‌ای بوده است.

بودجه محدود و حمایت اندک فارابی

قنبری در پایان به چالش‌های مالی تولید نیز اشاره کرده است. به گفته او، بنیاد سینمایی فارابی حمایت محدودی از «پلک پریشان پروانه» داشته که اگرچه قابل تقدیر است، اما بخش بسیار کوچکی از هزینه‌های واقعی تولید را پوشش می‌دهد. بخش عمده بودجه به صورت مستقل و با تکیه بر منابع شخصی و همراهی گروه تولید تأمین می‌شود.

او تأکید کرده است که فاصله میان بودجه موجود و هزینه‌های مورد نیاز بسیار زیاد است، اما این محدودیت مانع از ادامه مسیر نشده است. کارگردان ابراز امیدواری کرده با وجود تنگناهای مالی، فیلم با کیفیت مطلوب به سرانجام برسد و بتواند به عنوان اثری مستقل، صدای خود را در سینمای اجتماعی ایران به گوش مخاطبان برساند.

«پلک پریشان پروانه» با چنین پیشینه‌ای، تلاش دارد تصویری لطیف اما واقع‌گرایانه از تأثیر جنگ بر زندگی کودکان و پیوندهای انسانی ارائه دهد؛ تصویری که در آن، یک پلک پریشان و بال‌های لرزان یک پروانه، استعاره‌ای از معصومیت و امید در میانه ویرانی است.