خبرگزاری فارس در بخش «محفل تیوی ۳» ویدیویی کوتاه با عنوان «آقا ما فکر کردیم دوربین مخفیه» منتشر کرده که در آن یکی از حاضران برنامه محفل، با لحنی صمیمی و غافلگیرشده، از تجربهای میگوید که در نگاه اول برایش باورپذیر نبوده است. این جمله کوتاه، عصاره حسی است که بسیاری از مهمانان و شرکتکنندگان محفل در مواجهه با فضای متفاوت این برنامه تجربه میکنند؛ فضایی آمیخته با احترام، همدلی و توجهی که گاه فراتر از انتظار به نظر میرسد.
ماجرای ویدیوی پربازدید محفل
در این ویدیو که در صفحه محفل خبرگزاری فارس بارگذاری شده، مهمان برنامه با اشاره به برخورد عوامل و حالوهوای حاکم بر پشتصحنه و استودیو میگوید تصور کرده با یک دوربین مخفی روبهرو است. او توضیح میدهد که میزان توجه، تکریم و رفتار گرم و بیتکلف مجریان، داوران و دستاندرکاران به حدی صمیمی و متفاوت بوده که در ابتدا گمان کرده این مهربانی بخشی از یک سناریوی نمایشی است.
این واکنش، اگرچه در قالب طنز و شوخی بیان شده، اما بهخوبی نشان میدهد که محفل توانسته از قاب یک مسابقه قرآنی فراتر رود و به تجربهای انسانی و عاطفی برای شرکتکنندگان تبدیل شود. بسیاری از افرادی که از شهرهای مختلف و حتی از کشورهای دیگر به این برنامه دعوت میشوند، پیش از حضور، تصویری رسمی و خشک از یک برنامه تلویزیونی مذهبی در ذهن دارند، اما آنچه در عمل میبینند، فضایی صمیمی، پر انرژی و سرشار از احترام متقابل است.
محفل؛ فراتر از یک برنامه تلویزیونی
برنامه «محفل» که در سالهای اخیر با محوریت قرآن کریم و با حضور قاریان برجسته، حافظان، کارشناسان و چهرههای فرهنگی روی آنتن رفته، به یکی از پربینندهترین برنامههای معارفی رسانه ملی تبدیل شده است. این برنامه که با اجرای چهرههایی چون رسالت بوذری و با حضور اساتیدی همچون حامد شاکرنژاد، احمد ابوالقاسمی و دیگر چهرههای قرآنی شناخته میشود، تلاش کرده قرآن را از قاب تلاوت صرف خارج کند و آن را به متن زندگی روزمره مردم بیاورد.
یکی از ویژگیهای اصلی محفل همین است که قصه آدمها را روایت میکند؛ قصه حافظ نوجوانی از روستایی دورافتاده، بانویی که سالها در تنهایی قرآن را حفظ کرده، یا جوانی که با وجود محدودیتهای جسمی، حافظ کل قرآن شده است. در چنین فضایی، مهمانان نه بهعنوان شرکتکننده یک مسابقه، بلکه بهعنوان راویان یک داستان انسانی دیده میشوند و همین نگاه، احساس ارزشمندی و تکریم را در آنها تقویت میکند.
جمله «فکر کردیم دوربین مخفیه» دقیقا از دل همین تجربه بیرون میآید. وقتی فردی که سالها بدون دیده شدن تلاش کرده، ناگهان با استقبالی گرم، با شنیده شدن قصهاش و با اشک شوق داوران و حضار روبهرو میشود، طبیعی است که این حجم از توجه برایش غافلگیرکننده باشد. او که انتظار چنین استقبالی را نداشته، ناخودآگاه به شوخی میگوید نکند این یک دوربین مخفی باشد.
واکنش کاربران در فضای مجازی
انتشار این ویدیو در پلتفرم محفل تیوی فارس بازتاب گستردهای در شبکههای اجتماعی داشته است. بسیاری از کاربران با بازنشر این جمله، آن را نمادی از مهربانی فراموششده در جامعه امروز دانستهاند. برخی نوشتهاند که وقتی خوبی کردن بهقدری کمیاب میشود که مهربانی بیدریغ، شبیه دوربین مخفی به نظر میرسد، باید قدر برنامههایی چون محفل را بیشتر دانست که این فرهنگ را ترویج میکنند.
عدهای دیگر نیز با اشاره به سابقه برنامههای دوربین مخفی در تلویزیون ایران، این مقایسه را طنزآلود و در عین حال معنادار دانستهاند. در دوربین مخفی معمولا فرد را در موقعیتی سخت و شرمآور قرار میدهند تا واکنشش ثبت شود، اما در محفل، فرد در موقعیتی سرشار از تکریم و تشویق قرار میگیرد تا بهترین نسخه از خودش را نشان دهد. همین تضاد، دلیل جذابیت این جمله برای مخاطبان شده است.
چرا این جمله مهم است؟
شاید در نگاه اول، «آقا ما فکر کردیم دوربین مخفیه» تنها یک شوخی ساده به نظر برسد، اما پشت آن نکتهای اجتماعی نهفته است. در روزگاری که بیاعتمادی و فاصله میان آدمها افزایش یافته، تجربه مهربانی بیچشمداشت برای بسیاری به امری دور از ذهن تبدیل شده است. وقتی کسی بدون انتظار و بدون نمایش، مورد احترام و محبت قرار میگیرد، نخستین واکنشش ناباوری است.
محفل دقیقا تلاش میکند همین ناباوری را به باور تبدیل کند؛ باور به اینکه هنوز میتوان بیریا مهربان بود، هنوز میتوان شنونده قصه دیگران بود و هنوز میتوان قرآن را نه فقط تلاوت کرد، بلکه در رفتار و برخورد با دیگران جاری ساخت. این برنامه نشان داده که یک کار رسانهای دینی میتواند هم جذاب باشد، هم پربیننده و هم تأثیرگذار، به شرط آنکه به جای نصیحت مستقیم، روایت انسانی را در مرکز قرار دهد.
در نهایت، ویدیوی کوتاه منتشرشده در فارس، یادآور این حقیقت است که گاهی یک جمله خودمانی، بهتر از هر تحلیل و تفسیری، عمق یک تجربه را نشان میدهد. «فکر کردیم دوربین مخفیه» شاید کوتاهترین نقد مثبت به محفل باشد؛ برنامهای که توانسته آنقدر خوب باشد که خوبیاش باورنکردنی به نظر برسد.
نظرات (0)