نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اعلام کرده است در جریان یک عملیات پیچیده اشراف اطلاعاتی و عملیاتی، یکی از مدرن‌ترین زیردریایی‌های هوشمند و بدون‌سرنشین ارتش آمریکا را در ورودی تنگه هرمز شناسایی و در اختیار گرفته است. سامانه مورد اشاره، Dive-LD نام دارد؛ زیردریایی خودرانی که به‌عنوان نسل جدید سامانه‌های زیرسطحی بدون‌سرنشین نیروی دریایی آمریکا شناخته می‌شود و توجه بسیاری از محافل نظامی و فناوری را به خود جلب کرده است.

شکار در ورودی تنگه هرمز

بر اساس اعلام رسمی، این عملیات در محدوده ورودی تنگه هرمز انجام شده؛ آبراهی راهبردی که بخش بزرگی از حمل‌ونقل انرژی جهان از آن عبور می‌کند و همواره یکی از کانون‌های حساس رقابت اطلاعاتی و عملیاتی میان ایران و نیروهای فرامنطقه‌ای به‌شمار می‌رود. نیروی دریایی سپاه این اقدام را نتیجه رصد مستمر، اشراف ترکیبی و اجرای یک سناریوی عملیاتی دقیق توصیف کرده است.

هرچند جزئیات فنی مربوط به نحوه کشف، رهگیری و کنترل این زیردریایی منتشر نشده، اما نفس در اختیار گرفتن یک سامانه خودرانِ عملیاتی با قابلیت فعالیت در آب‌های عمیق، از منظر اطلاعاتی و فنی حائز اهمیت ارزیابی می‌شود. چنین سامانه‌هایی معمولاً برای اجرای مأموریت بدون حضور ناو مادر و با حداقل ردپای صوتی و الکترونیکی طراحی می‌شوند.

Dive-LD چیست؟

Dive-LD محصول شرکت آمریکایی Anduril Industries است؛ شرکتی فعال در حوزه سامانه‌های خودران، هوش مصنوعی و فناوری‌های دفاعی که در سال‌های اخیر به یکی از تأمین‌کنندگان نوآور پنتاگون تبدیل شده است. نخستین نمونه عملیاتی این زیردریایی در سال ۲۰۲۵ به یگان سامانه‌های زیرسطحی بدون‌سرنشین نیروی دریایی آمریکا تحویل داده شد و به‌عنوان یک سکوی ماژولار برای مأموریت‌های متنوع زیر دریا معرفی شد.

فلسفه طراحی Dive-LD بر سه محور اصلی استوار است: خودمختاری بالا، ماندگاری عملیاتی طولانی و قابلیت بازپیکربندی سریع مأموریت. این ترکیب به فرماندهان امکان می‌دهد بدون اعزام زیردریایی‌های سرنشین‌دار یا شناورهای بزرگ، طیف وسیعی از عملیات شناسایی، پایش و پشتیبانی را در مناطق دوردست و پرخطر اجرا کنند.

مشخصات فنی کلیدی

بر اساس مشخصات اعلام‌شده از سوی سازنده، Dive-LD یک سامانه نسبتاً بزرگ در رده زیردریایی‌های بدون‌سرنشین فوق‌سبک تا میان‌وزن محسوب می‌شود:

  • ابعاد و وزن: حدود ۵٫۸ متر طول و نزدیک به سه تن وزن
  • مداومت عملیاتی: توان فعالیت مستمر تا ۱۰ روز زیر آب بدون نیاز به بازیابی
  • عمق عملیاتی: قابلیت دستیابی به عمق ۶۰۰۰ متر بر اساس اعلام شرکت سازنده
  • معماری: طراحی ماژولار با قطعات ساخته‌شده به روش چاپ سه‌بعدی برای نصب سریع حسگرها و محموله‌های مختلف
  • خودمختاری: بهره‌گیری از نرم‌افزار خودران برای ناوبری، اجتناب از موانع، اجرای مأموریت و بازگشت خودکار

استفاده گسترده از چاپ سه‌بعدی در بدنه و سازه، علاوه بر کاهش زمان تولید و هزینه، امکان سفارشی‌سازی سریع سامانه برای مأموریت‌های متفاوت را فراهم کرده است. به این ترتیب می‌توان در مدت کوتاه، آرایه حسگری یا محموله جدیدی را روی سامانه نصب و آن را برای سناریوی عملیاتی دیگری آماده کرد.

مأموریت‌های اصلی Dive-LD

سازنده، Dive-LD را به‌عنوان یک سکوی چندمنظوره معرفی کرده که قادر به اجرای طیف گسترده‌ای از وظایف در محیط زیرسطحی است. مهم‌ترین مأموریت‌های تعریف‌شده برای آن عبارت‌اند از:

  • شناسایی و مراقبت زیرسطحی و جمع‌آوری داده‌های محیطی و صوتی
  • نقشه‌برداری دقیق از بستر دریا با سونارهای پیشرفته
  • کشف و طبقه‌بندی مین‌های دریایی
  • بازرسی و پایش کابل‌های مخابراتی و خطوط لوله زیردریایی
  • پشتیبانی از عملیات جنگ ضدزیردریایی از طریق حمل حسگرهای شنود و ردیابی
  • انتقال و رله اطلاعات میان سامانه‌های زیرسطحی، سطحی و ساحلی

توانایی اجرای این مأموریت‌ها به‌صورت مستقل و بدون نیاز به ارتباط مداوم با مرکز فرماندهی، Dive-LD را به ابزاری مناسب برای عملیات در محیط‌های پیچیده و دارای اختلال ارتباطی تبدیل کرده است.

چرا Dive-LD اهمیت راهبردی دارد؟

اهمیت اصلی Dive-LD تنها در مشخصات فنی آن خلاصه نمی‌شود، بلکه در مفهومی است که نیروی دریایی آمریکا تحت عنوان «ناوگان هیبریدی» دنبال می‌کند؛ ترکیبی از شناورها و زیردریایی‌های سرنشین‌دار و سامانه‌های بدون‌سرنشین که به‌صورت شبکه‌ای و با اتکا به هوش مصنوعی عمل می‌کنند. در این راهبرد، سامانه‌هایی مانند Dive-LD نقش حسگر پیشرو، پیش‌قراول شناسایی و حتی سکوی پرتاب برای محموله‌های کوچک‌تر را ایفا می‌کنند.

قابلیت نفوذ به عمق ۶۰۰۰ متر به این معناست که این سامانه می‌تواند بخش عمده‌ای از آب‌های آزاد و مناطق عمیق اقیانوسی را پوشش دهد؛ جایی که زیردریایی‌های معمولی با محدودیت‌های بیشتری مواجه‌اند. همچنین ماندگاری ۱۰ روزه، آن را قادر می‌سازد بدون آن‌که نیازی به حضور ناو پشتیبان در مجاورت منطقه مأموریت باشد، به‌صورت پنهان‌کارانه به جمع‌آوری اطلاعات بپردازد.

از سوی دیگر، طراحی ماژولار و اتکا به نرم‌افزار خودرانِ قابل به‌روزرسانی، امکان ارتقای مداوم قابلیت‌ها بدون تغییر کلی پلتفرم را فراهم می‌کند؛ ویژگی‌ای که در دکترین جدید آمریکا برای رقابت فناوری‌محور با رقبا، یک مزیت کلیدی محسوب می‌شود.

پیام عملیات سپاه در تنگه هرمز

اعلام خبر در اختیار گرفتن Dive-LD در ورودی تنگه هرمز، از منظر عملیاتی حامل دو پیام است؛ نخست نمایش توان رصد و اشراف بر تحرکات سامانه‌های پنهان‌کار و خودران در یکی از پرترددترین آبراه‌های جهان، و دوم تأکید بر حساسیت ایران نسبت به حضور و فعالیت سامانه‌های اطلاعاتی بیگانه در پیرامون آب‌های سرزمینی خود.

کارشناسان معتقدند بررسی فنی چنین سامانه‌ای می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره معماری حسگرها، الگوریتم‌های ناوبری خودران، سامانه‌های ارتباطی زیرآبی و نحوه مدیریت انرژی در مأموریت‌های طولانی‌مدت در اختیار متخصصان قرار دهد. در مقابل، طرف آمریکایی نیز احتمالاً با اتکا به قابلیت‌های رمزنگاری و خودحذفی داده‌ها، تلاش می‌کند از دسترسی به اطلاعات حساس طبقه‌بندی‌شده جلوگیری کند؛ موضوعی که ابعاد فنی آن همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

آنچه مسلم است، ورود نسل جدید زیردریایی‌های بدون‌سرنشین با خودمختاری بالا به صحنه عملیات دریایی، معادلات سنتی مراقبت و کنترل تنگه‌های راهبردی را دستخوش تغییر کرده و ضرورت توسعه هم‌زمان سامانه‌های کشف، رهگیری و مقابله با این ابزارها را دوچندان ساخته است.