پس از سالها گمانهزنی و افشاگریهای بیپایان، اپل سرانجام نخستین گوشی تاشوی خود را با نام «آیفون Duo» معرفی کرد. این مهمترین تغییر در فرمفاکتور آیفون طی ۱۹ سال اخیر از زمان عرضه آیفون اولیه محسوب میشود و به همین دلیل توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. با این حال، اگر از کاربران آیفون هستید و برای نخستین بار به خرید یک گوشی تاشو فکر میکنید، نباید تصور کنید اپل در این فرصت طولانی تمام ایرادهای ذاتی گوشیهای تاشو را برطرف کرده است.
به نوشته جیاسامآرنا، بازار گوشیهای تاشو اکنون دیگر یک فناوری نوظهور نیست؛ هفت سال از عرضه نخستین نسل گلکسی فولد میگذرد و از آن زمان تاکنون تقریباً همه سازندگان بزرگ دهها مدل تاشو را روانه بازار کردهاند؛ حتی بسیاری به یاد نمیآورند که نخستین گوشی با نام Duo را مایکروسافت ساخته بود. در این سالها نقاط قوت و ضعف این فرمفاکتور بهخوبی مشخص شده و بررسی آیفون Duo نشان میدهد اپل نیز نتوانسته از مشکلات ساختاری این دسته از دستگاهها فرار کند.
قیمت ۲۰۰۰ دلاری؛ دیواری که اپل هم پشت آن ماند
قیمت ۲۰۰۰ دلاری از زمان تولد گوشیهای تاشوی پرچمدار به یک استاندارد تبدیل شده و اپل نیز حاضر نشده این سنت را بشکند. با گذشت هفت سال از گلکسی فولد اول، اکنون مشخص شده که این برچسب قیمتی بیشتر برای ساختن هالهای از وجهه لوکس و ممتاز است تا یک محدودیت فنی اجتنابناپذیر.
پرداخت تقریباً دو برابر قیمت یک پرچمدار معمولی، حتی برای بسیاری از خریداران متمول نیز توجیه اقتصادی ندارد و بسیاری ترجیح دادهاند سراغ مدلهای معمولی بمانند. اپل در گذشته به پشتوانه برند خود افزایش قیمتهای سرسامآور را به مشتریان تحمیل میکرد، اما تجربه شکستهای گرانقیمت اخیر مانند هدست ویژن پرو و آیفون ایر نشان داده که این برند دیگر شکستناپذیر نیست. به همین دلیل اپل قیمت پایه Duo را تا ۳۰۰۰ دلار که برخی پیشبینی میکردند بالا نبرده، اما همان ۲۰۰۰ دلار نیز برای دستگاهی که در نهایت یک گوشی است، بسیار سنگین ارزیابی میشود.
وعده «دو دستگاه در یکی» هنوز قانعکننده نیست
یکی از اصلیترین شعارهای بازاریابی گوشیهای تاشوی کتابی مانند آیفون Duo، ترکیب گوشی و تبلت در یک جیب است. اما تجربه کاربران نشان میدهد این وعده در عمل به «بهترین هر دو دنیا» منجر نمیشود و گاهی حتی بدترین ویژگیهای هر دو را به همراه دارد.
تبلتها معمولاً نمایشگر بزرگتر و فضای کاری مفیدتری برای تماشای محتوا، طراحی یا مطالعه دارند و شارژدهی آنها نیز بهمراتب بهتر است و تا چند روز دوام میآورد. در مقابل، نمایشگر داخلی بسیاری از تاشوها پس از باز شدن تفاوت معناداری در مساحت قابل استفاده ایجاد نمیکند و به دلیل بهینه نبودن اپلیکیشنها، فضای موجود بهدرستی به کار گرفته نمیشود. حتی تماشای ویدیو روی نمایشگر داخلی در حالت افقی تفاوت محسوسی با نمایشگر بیرونی ندارد.
از سوی دیگر، بخش «گوشی» این تجربه ترکیبی نیز قربانی میشود. گوشیهای تاشو معمولاً ضخیمتر و سنگینتر هستند، دوربین ضعیفتری دارند، باتری و سیستم خنککننده کمتوانتری ارائه میدهند و مقاومت کمتری در برابر نفوذ گردوغبار و آب دارند. به عبارت دیگر تجربه کار بهعنوان یک گوشی معمولی بهوضوح افت میکند و در نهایت کاربر درمییابد که داشتن یک گوشی و یک تبلت جداگانه، حتی با هزینه کمتر، کارآمدتر از این ترکیب گرانقیمت است.
دوربین ضعیفتر به بهای نازکی
یک گوشی تاشو در واقع دو نیمه باریک است که روی هم تا میشوند و همین محدودیت ضخامت، نخستین قربانی را دوربینها میکند. برای آنکه ضخامت کلی دستگاه پس از تا شدن قابل تحمل باقی بماند، هر نیمه باید تا حد ممکن نازک ساخته شود و این موضوع فضای لازم برای ماژولهای پیشرفته دوربین را از بین میبرد.
آیفون Duo تنها به دو دوربین واید و اولتراواید در پشت مجهز است. دوربین اولتراواید احتمالاً مشابه آیفون ۱۸ پرو است، اما دوربین اصلی کیفیت همسطح پرچمدار معمولی را ندارد و خبری از دوربین تلهفوتو نیز نیست. این در حالی است که Duo بهمراتب گرانتر از آیفون ۱۸ پرو قیمتگذاری شده و انتظار میرفت حداقل از نظر عکاسی در همان سطح باشد؛ انتظاری که مانند سایر تاشوهای بازار برآورده نشده است.
باتری دوتکه و شارژ کندتر
محدودیت فضا در طراحی تاشو به باتری نیز آسیب میزند. باتری باید به دو قسمت تقسیم شود که خود باعث کاهش بهرهوری فضا میشود. بر اساس دادههای محدود تست خود اپل، آیفون Duo حتی هنگام استفاده از نمایشگر بیرونی کوچکتر شارژدهی کمتری نسبت به آیفون ۱۸ پرو مکس دارد و هنگام استفاده از نمایشگر داخلی برای پخش ویدیو، این اختلاف به شکل قابل توجهی بیشتر میشود.
این افت شارژدهی تنها به تماشای ویدیو محدود نیست و در کارهای روزمره مانند مکالمه نیز دیده میشود. علاوه بر این، سرعت شارژ Duo نیز کندتر از مدلهای پرو است که برای دستگاهی با این برچسب قیمتی یک نقطه ضعف مهم به شمار میرود.
عملکرد حرارتی ضعیفتر با وجود تراشه یکسان
نازکی هر نیمه تاشو باعث میشود توان دفع حرارت بهشدت کاهش یابد. بدون ضخامت و مواد کافی برای انتقال گرما، تراشه داخل دستگاه خیلی زودتر و با شدت بیشتری داغ میکند و برای کنترل دما مجبور به کاهش فرکانس میشود.
در نتیجه، با وجود اینکه آیفون Duo و آیفون ۱۸ پرو از یک تراشه یکسان بهره میبرند، مدل تاشو تحت بار پردازشی سنگین بسیار سریعتر دچار افت عملکرد (Throttling) میشود و نمیتواند اوج کارایی خود را برای مدت طولانی حفظ کند.
دوام کمتر؛ پاشنه آشیل لولا و نمایشگر نرم
گوشیهای تاشو به دلیل وجود قطعات متحرک ذاتاً آسیبپذیرتر هستند. وقتی کل بدنه دستگاه توسط یک لولای بزرگ و یک لایه شیشه بسیار حساس به هم متصل شده باشد، ریسک خرابی بهشدت بالا میرود. گوشیهای هوشمند معمولی امروز مانند آیفون ۱۸ پرو مقاومت بسیار بالایی در برابر استفاده روزمره دارند، اما تاشوها هنوز در این زمینه عقب هستند.
اپل تلاش کرده با کسب گواهی IP68 مقاومت Duo را نسبت به رقبا بهبود دهد، اما وجود لولای بزرگ و نمایشگر داخلی نرم همچنان آن را در برابر ضربه، فشار و نفوذ ذرات آسیبپذیر میکند. از سوی دیگر، قابهای محافظ نیز به دلیل طراحی خاص لولا کارایی چندانی برای گوشیهای تاشو ندارند و نمیتوان مانند گوشیهای معمولی روی آنها حساب کرد.
حسگر اثر انگشت در لبه و وفاداری به اکوسیستم
آیفون Duo نخستین آیفون پس از سالها است که دوباره به تاچآیدی مجهز شده، اما این حسگر این بار در دکمه کناری تعبیه شده است. تجربه نشان داده حسگرهای کناری از نظر سرعت و ارگونومی به پای حسگرهای زیر نمایشگر یا فیسآیدی نمیرسند و قرارگیری آن در لبه دستگاهی به این ضخامت و وزن، استفاده روزمره را دشوارتر میکند.
در نهایت، نویسنده جیاسامآرنا تأکید میکند که بسیاری از خریداران Duo نه به خاطر برتری فنی، بلکه به دلیل وفاداری شدید به اکوسیستم اپل و تمایل به باقی ماندن در دنیای iOS این دستگاه را انتخاب خواهند کرد؛ حتی اگر همان پول را بتوان صرف خرید جداگانه یک آیفون پرچمدار و یک آیپد با کارایی بهتر کرد.
به گفته این رسانه، آیفون Duo محصولی جذاب و نقطه عطفی برای اپل است، اما معجزهای برای حل مشکلات ریشهدار گوشیهای تاشو محسوب نمیشود و خریداران پیش از پرداخت حدود ۲۰۰۰ دلار باید با چشمانی باز سراغ این فرمفاکتور بروند.
نظرات (0)