عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی با ارزیابی تحولات اخیر پیرامون پرونده هسته‌ای ایران، احتمال استفاده از سلاح اتمی برای حمله به تأسیسات هسته‌ای کشور را کم دانست، اما تأکید کرد که این سناریو به‌طور کامل منتفی نیست.

حجت‌الاسلام وحید احمدی، نماینده مردم کنگاور، صحنه و هرسین در مجلس، در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان به پرسش‌هایی درباره قطعنامه شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، احتمال ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل و گمانه‌زنی برخی رسانه‌های خارجی درباره حمله به تأسیسات هسته‌ای زیرزمینی ایران پاسخ داد.

ارجاع به شورای امنیت؛ فشار روانی یا اجماع‌سازی؟

احمدی در پاسخ به این پرسش که آیا اقدام اخیر شورای حکام و تهدید به ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت با هدف ایجاد اجماع جهانی علیه تهران انجام شده است، گفت: در این موضوع دو نکته قابل توجه وجود دارد.

به گفته او، نکته نخست این است که آمریکا و تروئیکای اروپایی تلاش می‌کنند با مطرح کردن ارجاع پرونده به شورای امنیت، فشار روانی بر ایران وارد کنند تا تهران را به عقب‌نشینی و دادن امتیاز وادار سازند. این فشار به گفته او بخشی از سناریوی پیروزی‌سازی برای افکار عمومی داخلی کشورهای غربی است.

این نماینده مجلس توضیح داد: غرب در میدان نظامی نتوانست به آنچه پیروزی می‌خواند دست یابد و در حوزه اقتصادی نیز با وجود سال‌ها تحریم‌های شدید و فشارهای مضاعف، به نتیجه مورد نظر خود نرسیده است. اکنون بسیاری از ناظران حتی در داخل همین کشورها نسبت به کارآمدی ادامه فشار اقتصادی تردید دارند. بنابراین، کشاندن موضوع به سمت پرونده هسته‌ای و القای این تصویر که ایران در آستانه هسته‌ای شدن بوده و با اقدام آنها متوقف شده، تلاشی برای ساختن روایتی از موفقیت است.

نکته دوم از نگاه احمدی، تلاش برای اجماع‌سازی بین‌المللی علیه ایران است. او با اشاره به رأی منفی شورای حکام علیه ایران گفت: هرچند در شورای حکام رأی به ضرر ما صادر شد، اما این به معنای شکل‌گیری اجماع جهانی نیست. کشورهایی مانند روسیه و چین در برابر زیاده‌خواهی‌های آمریکا ایستادگی می‌کنند و مانع از اجماع کامل می‌شوند.

وی افزود: بعید می‌دانم آمریکا و اروپا بتوانند اجماعی فراگیر علیه ایران به وجود آورند، هرچند ممکن است میان خود اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها نوعی اتفاق‌نظر برای افزایش فشار بر تهران شکل بگیرد. به‌ویژه با توجه به فاصله‌ای که در مقاطعی میان واشنگتن و پایتخت‌های اروپایی ایجاد شده، این پرونده می‌تواند بهانه‌ای برای نزدیک‌تر شدن مواضع آنها و رسیدن به وحدت نظر در قبال ایران باشد؛ اما در نهایت، این مسیر به نتیجه ملموسی برای آنها نخواهد رسید.

آیا روسیه و چین قطعنامه احتمالی را وتو می‌کنند؟

در ادامه این گفت‌وگو، از عضو کمیسیون امنیت ملی پرسیده شد که در صورت صدور قطعنامه‌ای علیه ایران در شورای امنیت، آیا مسکو و پکن آن را وتو خواهند کرد؟

احمدی در پاسخ گفت: حدس من این است که چین و روسیه قطعاً در مقابل چنین قطعنامه‌ای خواهند ایستاد. دلیل آن نیز روشن است؛ آنها به‌خوبی می‌دانند که ایران به عنوان خاکریز نخست در برابر اقدامات بعدی آمریکا عمل می‌کند و تضعیف جایگاه ایران، در نهایت منافع ملی خود آنها را نیز تهدید خواهد کرد.

او تأکید کرد: منافع راهبردی روسیه و چین ایجاب می‌کند که در این پرونده هم‌راستا با جمهوری اسلامی ایران حرکت کنند و اجازه ندهند فشار حداکثری غرب از طریق شورای امنیت به نتیجه برسد.

گمانه‌زنی درباره حمله اتمی به تأسیسات زیرزمینی

بخش دیگری از این گفت‌وگو به گزارش برخی رسانه‌های خارجی اختصاص داشت که مدعی بررسی گزینه حمله مؤثر به تأسیسات هسته‌ای ایران در اعماق زمین با استفاده از بمب اتم شده بودند.

احمدی در این باره گفت: من این احتمال را کم می‌دانم، هرچند آن را به‌طور کامل منتفی هم نمی‌دانم.

او افزود: آمریکا با توجه به سابقه اقدامات یک‌جانبه‌ای که بدون مجوز قانونی انجام داده، اگر بخواهد چنین اقدامی کند، عملاً نیازی به کسب مجوز خاصی نمی‌بیند؛ چنان‌که پیش‌تر نیز بدون توجه به قواعد بین‌المللی دست به اقدام زده است. طرح این گونه مباحث در رسانه‌ها بیشتر با هدف قدرت‌نمایی در برابر رقبا و ارسال پیام بازدارندگی مطرح می‌شود.

عضو کمیسیون امنیت ملی هشدار داد که هرگونه ماجراجویی از این دست می‌تواند پیامدهای سنگینی برای خود آمریکا و متحدانش داشته باشد. وی تصریح کرد: آنها خود به‌خوبی می‌دانند که در صورت دست زدن به چنین اقدامی، این احتمال وجود دارد که جمهوری اسلامی ایران از معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) خارج شود و شرایط را برای آنها به مراتب پیچیده‌تر و دشوارتر کند.

احمدی تأکید کرد: جمهوری اسلامی ایران توانمندی لازم را دارد که در برابر هرگونه آسیب و تجاوزی، پاسخی متناسب و بازدارنده به دشمنان بدهد و هر سناریویی که امنیت ملی کشور را هدف قرار دهد، بی‌پاسخ نخواهد ماند.