روایت ارتباط شهید آیتالله سید ابراهیم رئیسی با اهالی سینما، این روزها بار دیگر در محافل فرهنگی و رسانهای مورد توجه قرار گرفته است؛ روایتی که به گفته باشگاه خبرنگاران جوان، تصویری متفاوت از تعامل یک مسئول عالیرتبه با بدنه هنری کشور ارائه میدهد؛ تعاملی مبتنی بر شنیدن، پیگیری و حمایت بیواسطه.
بر اساس این روایت، شهید خدمت برخلاف تصور رایج از فاصله میان مدیریت اجرایی و جامعه هنری، همواره تلاش میکرد پلی مستقیم میان دولت و سینماگران ایجاد کند. او سینما را نه صرفاً یک حوزه سرگرمی، بلکه ابزاری مهم برای روایت هویت ملی، انتقال ارزشهای انقلاب و تقویت سرمایه اجتماعی میدانست و به همین دلیل، ارتباط مستمر با سینماگران را بخشی از وظیفه فرهنگی خود تلقی میکرد.
دیدارهایی صمیمانه، نه تشریفاتی
یکی از محورهای اصلی این روایت، جلسات مستقیم و بدون واسطه رئیسجمهور شهید با نمایندگان صنوف مختلف سینمایی است. به نقل از حاضران در این جلسات، شهید رئیسی با دقت به دغدغههای سینماگران گوش میداد؛ از مشکلات معیشتی و بیمهای گرفته تا موانع تولید، اکران و چالشهای محتوایی.
نکته قابل توجه در این دیدارها، پرهیز از برخورد کلیشهای و شعاری بود. او به جای ارائه وعدههای کلی، مدیران فرهنگی و سینمایی دولت را مکلف میکرد مصوبات این جلسات را به صورت زمانبندی شده پیگیری کنند. بسیاری از سینماگران روایت کردهاند که پس از طرح یک مشکل در حضور او، در کوتاهترین زمان ممکن تماسهایی از دفتر ریاستجمهوری و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای حل آن برقرار میشده است.
به گفته برخی تهیهکنندگان و کارگردانان، شهید رئیسی حتی خارج از جلسات رسمی نیز پیگیر وضعیت پروژههای فرهنگی بود و در حاشیه سفرهای استانی، زمانی را به دیدار با هنرمندان بومی و فعالان سینمایی اختصاص میداد.
تأکید بر سینمای متعهد و مردمی
در نگاه فرهنگی شهید رئیسی، حمایت از سینما به معنای حمایت از هر جریان تولیدی بدون ملاحظه محتوا نبود، بلکه او بر «سینمای متعهد، اخلاقگرا و امیدآفرین» تأکید داشت. او معتقد بود سینمای ایران میتواند با تکیه بر فرهنگ غنی ایرانی-اسلامی و ظرفیت داستانهای بومی، هم در داخل با مردم ارتباط عمیق برقرار کند و هم در عرصه بینالمللی پیام انقلاب اسلامی را به زبان هنر منتشر کند.
در همین چارچوب، او بارها بر ضرورت توجه به موضوعاتی چون خانواده، مقاومت، عدالت اجتماعی، پیشرفت علمی و روایت دستاوردهای ملی در آثار سینمایی تأکید کرد. با این حال، تأکید او هرگز به معنای تحمیل سلیقه یا محدودسازی خلاقیت هنری نبود؛ بلکه حمایت از تنوع ژانرها و میدان دادن به نسل جوان فیلمساز در کنار پیشکسوتان، از جمله رویکردهای مورد حمایت او عنوان شده است.
روایت سینماگران از یک همراه دلسوز
آنچه روایت باشگاه خبرنگاران جوان را متمایز میکند، بازتاب خاطرات شخصی سینماگران از مواجهه نزدیک با شهید خدمت است. برخی از هنرمندان نقل کردهاند که او با وجود مشغله فراوان اجرایی، جزئیات آثار سینمایی را دنبال میکرد و حتی درباره فیلمهایی که در جشنواره فجر به نمایش درآمده بود، نظر و تحلیل داشت.
یکی از نکات مشترک در این خاطرات، تواضع و احترام متقابل در برخورد او با هنرمندان است. به گفته حاضران، او همواره سینماگران را «سرمایههای فرهنگی کشور» خطاب میکرد و معتقد بود تکریم هنرمند، تکریم فرهنگ عمومی است. همین نگاه باعث شده بود بسیاری از اهالی سینما که شاید از نظر گرایش سیاسی یا هنری با دولت همسو نبودند نیز احساس کنند صدایشان شنیده میشود.
- پیگیری مستقیم مشکلات صنفی مانند بیمه، امنیت شغلی و مسائل معیشتی اهالی سینما
- حمایت از اکران و تولید آثاری با مضامین ملی و انقلابی بدون نفی سینمای اجتماعی
- تأکید بر عدالت فرهنگی و توزیع امکانات سینمایی در استانها و مناطق کمبرخوردار
- میدان دادن به فیلمسازان جوان و فیلم اولیها در جشنوارهها و حمایتهای تولیدی
میراثی که در سینما باقی ماند
امروز و پس از شهادت آیتالله رئیسی، بسیاری از فعالان سینمایی معتقدند رویکرد او میتواند به الگویی برای تعامل میان حاکمیت و هنر تبدیل شود؛ الگویی که در آن نه نگاه ابزاری به هنر وجود دارد و نه رهاسازی و بیتوجهی. بلکه هنر به عنوان یک ظرفیت تمدنی دیده میشود که نیازمند حمایت، هدایت و اعتماد متقابل است.
افزایش تولیدات سینمایی با محوریت مفاهیمی چون ایثار، خانواده و هویت ملی در دو سال اخیر، رشد حضور فیلمسازان شهرستانی و توجه بیشتر به اقتصاد سینما از جمله دستاوردهایی دانسته میشود که با حمایتهای دولت سیزدهم پیوند خورده است. هرچند برخی از این پروژهها پس از شهادت او به ثمر نشستند، اما بذر آنها در دوره مدیریت فرهنگی او کاشته شد.
روایت ارتباط رهبر شهید با سینماگران در نهایت یادآور این نکته است که پیوند میان مسئول و هنرمند زمانی اثرگذار است که بر پایه احترام متقابل، شنیدن واقعی و اقدام عملی بنا شود؛ پیوندی که شهید رئیسی آن را نه در قالب شعار، بلکه در عمل روزمره خود معنا کرد و امروز خاطره آن در ذهن جامعه سینمایی کشور باقی مانده است.
نظرات (0)