روستای اولادقبا در شهرستان دلفان استان لرستان، این روزها در آستانه فصلی نگرانکننده قرار دارد. با فرا رسیدن پاییز و افزایش بارندگیها، مسیر دسترسی به این روستا که در فاصله ۲۷ کیلومتری شهر نورآباد واقع شده، به یکی از دغدغههای اصلی اهالی تبدیل شده است؛ مسیری که در روزهای خشک شاید تنها یک راه روستایی ساده به نظر برسد، اما در روزهای بارانی میتواند به مانعی خطرآفرین برای ارتباط مردم با شهر و خدمات ضروری بدل شود.
فاصله ۲۷ کیلومتری که در باران طولانی میشود
روی نقشه، اولادقبا چندان دور از نورآباد نیست، اما برای ساکنان این روستا، همین فاصله کوتاه در فصل بارش معنای دیگری پیدا میکند. بالا آمدن سطح آب، گلآلود شدن مسیر و نبود زیرساخت مناسب باعث میشود تردد بهسختی انجام شود و در برخی روزها ارتباط روستا با مناطق اطراف و مرکز شهرستان بهطور کامل در معرض قطع شدن قرار گیرد.
اهالی میگویند مشکل اصلی، نبود پل دسترسی ایمن و بهسازینشدن جاده روستایی است. مسیری که باید در تمام فصول سال امکان عبور و مرور مطمئن را فراهم کند، اکنون در برابر نخستین بارشهای پاییزی آسیبپذیر است و رفتوآمد خودروها، بهویژه برای خانوادههایی که نیاز به مراجعه مداوم به شهر دارند، با دشواری و خطر همراه میشود.
وقتی نبود پل، سلامت را تهدید میکند
آنچه نگرانی مردم اولادقبا را دوچندان کرده، تنها سختی رفتوآمد روزمره نیست؛ بلکه دسترسی به خدمات درمانی و انتقال بیماران در شرایط اضطراری است. در نبود راه مطمئن، هر بارندگی میتواند به معنای تأخیر در رسیدن به بیمارستان و مراکز درمانی باشد.
یکی از اهالی روستا در گفتوگو با خبرنگار با ابراز نگرانی از این وضعیت میگوید: «ما احساس خطر میکنیم. نه جاده داریم و نه پل داریم.» او ادامه میدهد: «اگر یکی از ما مریض شود، راهی برای رساندن بهموقع او به بیمارستان نیست.»
این روایت، تنها یک گلایه عمرانی نیست؛ بازتابی از پیوند مستقیم زیرساخت راه با امنیت و سلامت مردم است. برای مادران، سالمندان و کودکانی که نیاز فوری به درمان پیدا میکنند، همین جاده ناهموار و بدون پل میتواند تعیینکننده باشد.
مطالبهای قدیمی برای راهی پایدار
روستاهای دورافتاده و مناطق محروم بیش از هر چیز به راههای ارتباطی پایدار و ایمن نیاز دارند؛ راههایی که نهتنها در روزهای آفتابی، بلکه در باران و شرایط بحرانی نیز امکان تردد را فراهم کنند. اهالی اولادقبا نیز سالهاست همین مطالبه روشن را مطرح میکنند: احداث پل دسترسی مناسب و بهسازی مسیر ارتباطی روستا.
به گفته ساکنان، ایجاد یک پل ایمن بر روی مسیرهای آبگذر و بهسازی جاده میتواند نقش مهمی در کاهش خطرات ناشی از بالا آمدن آب، تسهیل رفتوآمد روزانه، دسترسی به مدرسه، بازار و بهویژه خدمات درمانی داشته باشد. این اقدام نه یک پروژه لوکس، بلکه ضرورتی برای حفظ ارتباط روستا با شهر و تضمین حداقلهای کیفیت زندگی است.
پاییز در راه است؛ ضرورت اقدام پیش از بارشها
اکنون که در آستانه فصل پاییز قرار داریم، رسیدگی به وضعیت راه اولادقبا اهمیت مضاعفی یافته است. تجربه سالهای گذشته نشان داده که با شروع بارندگیهای پاییزی، مشکلات این مسیر تشدید میشود و هرگونه تأخیر در تصمیمگیری میتواند روستا را در شرایط قطع ارتباط قرار دهد.
انتظار اهالی از مسئولان شهرستان دلفان و دستگاههای متولی از جمله راهداری و مدیریت بحران این است که با بازدید میدانی از مسیر، ارزیابی فنی و اجرای فوری تمهیدات لازم، از بروز مشکلات پیشرو جلوگیری کنند. احداث پل، تسطیح و شنریزی اصولی، ایجاد آبروهای مناسب و ایمنسازی نقاط حادثهخیز از جمله اقداماتی است که میتواند پیش از شدت گرفتن بارشها به سرانجام برسد.
روستایی چشمانتظار اقدام عملی
اولادقبا اگرچه روستایی کوچک در ۲۷ کیلومتری نورآباد است، اما دغدغه امروز آن، تصویری از مطالبهای فراگیر در بسیاری از روستاهای کشور است: راه ایمن، دسترسی همیشگی و آرامش خاطر در برابر طبیعت. مردم این روستا نمیخواهند هر پاییز با اضطراب به آسمان نگاه کنند و نگران بیمار، دانشآموز یا مسافر در راه مانده خود باشند.
مطالبه آنان روشن و قابل تحقق است؛ جادهای مناسب و پلی ایمن که ارتباط روستا با شهر را در تمام روزهای سال تضمین کند و سایه سنگین «قطع ارتباط» را از زندگی روزمره آنان بردارد. تحقق این مطالبه، گامی مهم در جهت توسعه روستایی، عدالت در دسترسی به خدمات و کاهش آسیبپذیری مناطق کمتر برخوردار خواهد بود.
نظرات (0)