جزئیات جنایت هولناک در میدان شهید علیخانی

در تاریخ ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، میدان شهید علیخانی در ملک‌شهر اصفهان شاهد یکی از تلخ‌ترین و فجیع‌ترین جنایت‌ها علیه حافظان امنیت کشور بود. در این حادثه، چهار تن از مأموران نیروی انتظامی که برای برقراری نظم و امنیت در منطقه حاضر شده بودند، به طرز وحشیانه‌ای به شهادت رسیدند. بر اساس روایت شاهدان عینی، شدت خشونت و جنایت به حدی بود که حتی برخی از اغتشاشگران حاضر در صحنه نیز دچار وحشت شده و از محل گریختند.

گروهی از آشوبگران با در دست داشتن انواع سلاح‌های سرد و گرم از جمله قمه، چاقو، تبر، قداره و کوکتل مولوتوف، علاوه بر تخریب گسترده اموال عمومی و خصوصی، اقدام به ایجاد رعب و وحشت در منطقه کردند. آنان با مسدود کردن خیابان‌ها و آتش زدن ساختمان‌ها و کلانتری، جنایتی کم‌سابقه را رقم زدند. مأموران پلیس که بدون سلاح برای برقراری نظم حضور یافته بودند، توسط مهاجمان زنده‌زنده به آتش کشیده شدند و به پیکر آنان اهانت شد.

نقش اصلی متهمان در به شهادت رساندن مأموران

پس از شناسایی و دستگیری عوامل این جنایت، تحقیقات گسترده‌ای توسط پلیس اطلاعات و امنیت فراجا انجام شد. ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسین‌آبادی به عنوان دو تن از مؤثرترین عوامل این پرونده معرفی شدند. پیش از آن، عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی، دو عنصر اصلی دیگر این پرونده، به دار مجازات آویخته شده بودند.

بر اساس مستندات پرونده، ابوالفضل سپاهی از نخستین افرادی بود که با سلاح سرد از جمله تبر و چاقوی کپوری در صحنه حضور یافت. او نه تنها دیگران را به ادامه آشوب تشویق می‌کرد، بلکه نقش فعالی در مسدود کردن خیابان‌ها، آتش زدن لاستیک‌ها و حمله به اموال عمومی داشت. سپاهی به سمت کلانتری منطقه کوکتل مولوتوف پرتاب کرد و در تخریب خودروهای عبوری مشارکت داشت.

یکی از تکان‌دهنده‌ترین بخش‌های پرونده، مشارکت مستقیم سپاهی در به شهادت رساندن مأموران است. بر اساس اعترافات متهمان، او یکی از مأموران را از روی موتورسیکلت به زمین انداخت، با چاقو به کتف وی ضربه زد و سپس به همراه دیگر متهمان، مأمور مجروح را روی زمین کشیدند. در ادامه، بنزین بر روی پیکر مأمور ریخته شد و او در حالی که هنوز زنده بود، در آتش سوخت.

جنایت‌های امیرحسین صفری در روز حادثه

امیرحسین صفری حسین‌آبادی نیز از ابتدای آشوب‌ها با چهره‌ای پوشیده و مسلح به قداره در صحنه حضور داشت. او در اعترافات خود اعلام کرد که صورت خود را با پارچه سبز و ماسک پوشانده و به همراه گروهی از آشوبگران وارد میدان شده است. صفری با قداره به سمت مأموران حمله کرد و اموال عمومی را تخریب می‌کردند.

یکی از فجیع‌ترین بخش‌های این پرونده، رفتار صفری پس از مجروح شدن مأموران است. بر اساس مستندات، در حالی که یکی از مأموران هنوز زنده بود، صفری با قمه چندین ضربه به وی وارد کرد و سپس به شکم او ضربه زد. در ادامه، با قساوت تمام، بر روی پلیت فلزی که روی پیکر یکی از شهدا انداخته شده بود، به رقص و پایکوبی پرداخت.

روند قانونی و اجرای حکم

پس از تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست، جلسات دادگاه با حضور متهمان و وکلای آنان برگزار شد. دادگاه با بررسی گزارش‌های پلیس، تحقیقات مقدماتی، محتوای تلفن‌های همراه متهمان، بازسازی صحنه جرم، اعترافات متهمان و اظهارات شهود، نقش مؤثر هر دو متهم را محرز دانست.

ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسین‌آبادی به اتهام عضویت در گروه‌های باغی علیه امنیت ملی، محاربه، افساد فی‌الارض، تخریب و تحریق اموال عمومی و مشارکت در به شهادت رساندن چهار تن از مأموران حافظ امنیت، به اعدام محکوم شدند. پس از فرجام‌خواهی متهمان، پرونده به دیوان عالی کشور ارسال شد و این نهاد عالی قضایی نیز حکم صادره را ابرام و تأیید کرد. در نهایت، پس از طی تمامی تشریفات قانونی، حکم اعدام این دو جنایتکار به اجرا درآمد.