اکبر عبدی، بازیگر نامآشنا و محبوب سینما، تئاتر و تلویزیون ایران، امروز درگذشت. او که متولد چهارم شهریور ۱۳۳۹ در محله نازیآباد تهران بود، بیش از چهار دهه از عمر خود را صرف هنر بازیگری کرد و میراثی گرانبها از خود بر جای گذاشت.
از کارگاه تا صحنه تئاتر
اکبر عبدی مسیر پرفرازونشیبی را تا رسیدن به شهرت پیمود. او که پدری اردبیلی و مادری تهرانی داشت، پیش از ورود به عرصه هنر، مشاغل گوناگونی را تجربه کرد؛ از کار در کارگاههای صنعتی تا جوشکاری و آهنگری. اما عشق به تئاتر و نمایش سرانجام او را به کلاسهای هنری و سپس به قلههای سینما و تلویزیون کشاند.
استاد مسلم لهجهها
یکی از ویژگیهای برجسته اکبر عبدی، تسلط شگفتانگیز او بر لهجههای مختلف ایرانی بود. لهجه تهرانی کوچهبازاری، کرمانی دلنشین، اردبیلی ریشهدار و شیرازی گرم همگی در کارنامه هنری او دیده میشد. او این توانایی را نه از طریق تقلید سطحی، بلکه از زیستن در میان مردم و گفتوگو با اقشار مختلف جامعه به دست آورده بود.
کارنامه درخشان هنری
عبدی در طول فعالیت هنری خود در نزدیک به هشتاد فیلم سینمایی و دهها سریال تلویزیونی نقشآفرینی کرد. از مهمترین آثار او میتوان به فیلمهای زیر اشاره کرد:
- «مادر» ساخته علی حاتمی که برای آن سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را از جشنواره فیلم فجر دریافت کرد
- «اجارهنشینها» به کارگردانی داریوش مهرجویی که با لهجه شیرین خود خاطرات ماندگاری ساخت
- «آدمبرفی» ساخته داوود میرباقری که نقش متفاوتی را با گریم سنگین ایفا کرد
- «خوابم میآد» که دومین سیمرغ بلورین را برای او به ارمغان آورد
همچنین مجموعه تلویزیونی «باز مدرسم دیر شد» (۱۳۶۲) نخستین اثر مهم او در قاب تلویزیون بود که نامش را در میان مردم محبوب ساخت.
نشان درجه یک فرهنگ و هنر
اکبر عبدی در طول دوران حرفهای خود جوایز متعددی کسب کرد. او دارنده نشان درجه یک فرهنگ و هنر بود و دو بار موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشنواره فیلم فجر شد؛ یک بار برای فیلم «مادر» (۱۳۶۸) و بار دیگر برای «خوابم میآد» (۱۳۹۰).
خداحافظ با لبخند سینما
عبدی همیشه تأکید میکرد که نقشهایش را زندگی میکند، نه اینکه صرفاً بازی کند. او معتقد بود هنرمند باید جامعهای را که در آن زندگی میکند، عمیق ببیند، بشنود و لمس کند. با رفتن او، سینمای ایران یکی از محبوبترین و متفاوتترین چهرههای خود را از دست داد؛ هنرمندی که خنده را نه با شوخیهای سطحی، که با زیستن کامل در نقش به مخاطب هدیه میداد.
یاد و خاطره اکبر عبدی، این هنرمند بزرگ، همیشه در دل دوستداران سینما و تلویزیون ایران زنده خواهد ماند.
نظرات (0)