فیلم سینمایی «زندهشور» به کارگردانی کاظم دانشی، این روزها در حالی روی پرده سینماهای سراسر کشور است که از زمان حضور در بخش سودای سیمرغ جشنواره چهلوچهارم فیلم فجر، به یکی از پرگفتوگوترین آثار سینمای اجتماعی ایران تبدیل شده است. حضور بازیگرانی چون بهرام افشاری، سارا بهرامی، حامد بهداد و امیر جعفری در کنار روایت پرتنش داستان، از دلایل اصلی اقبال تماشاگران به این فیلم به شمار میرود.
شبی که همهچیز رقم میخورد
داستان «زندهشور» در ساعات پایانی پیش از سحر میگذرد؛ زمانی که پنج زندانی محکوم به اعدام برای غسل آخر آماده میشوند. در مرکز ماجرا، مرتضی زند، نماینده دادستان با بازی بهرام افشاری قرار دارد که مأموریت اجرای حکم این پنج نفر را در شهری دیگر بر عهده گرفته است. فضای فیلم عمدتاً در مکانهایی بسته و خفقانآور مانند حمام زندان، دفتر و حیاط محل اجرای حکم شکل میگیرد و همین محدودیت مکانی، به شدت درام داستان میافزاید.
پنج محکوم، پنج روایت موازی
هر یک از پنج محکوم قصه و انگیزه متفاوتی برای جنایتی که مرتکب شدهاند دارد. این روایتهای موازی هر کدام نمادی از عوامل اجتماعی جرم هستند؛ از فقر و مسائل ناموسی تا انتقام. فیلم با نمایش زمینههای وقوع این جنایتها تلاش میکند از قضاوتهای سادهانگارانه درباره شخصیتها پرهیز کند و مخاطب را با پرسشهایی درباره عدالت، مسئولیت فردی و مرز میان مجازات و بخشش روبهرو سازد.
هسته دراماتیک اثر حول تلاشهایی شکل میگیرد که در واپسین لحظات برای گرفتن رضایت اولیای دم و جلوگیری از اجرای حکم انجام میشود؛ تلاشی که به تماشاگر امکان میدهد در موقعیت قضاوت قرار بگیرد و خود به این پرسش بیندیشد که بخشش در آستانه اعدام چه معنایی دارد.
بازگشت به نقشهای جدی
بازیگری از نقاط قوت اصلی «زندهشور» محسوب میشود. بهرام افشاری که در سالهای اخیر بیشتر با فیلمهای کمدی مانند «هفتادسی»، «مرد عینکی»، «فسیل» و «سال گربه» روی پرده دیده میشد، این بار در نقش نماینده دادستان یکی از جدیترین بازیهای کارنامه خود را ارائه کرده است. امیر جعفری، حامد بهداد و دیگر اعضای بازیگران نیز در کنار او فضایی باورپذیر و پرتنش ساختهاند.
ادامه مسیر آشنای کارگردان
کاظم دانشی پس از تجربه ساخت «علفزار» و «بی بدن»، بار دیگر سراغ پروندههای جنایی و آدمهای گرفتار در موقعیتهای بحرانی رفته است. او در «زندهشور» با قرار دادن پنج محکوم در فضایی مشترک، موقعیتی تجربی برای مخاطب فراهم کرده است؛ تماشای این فیلم که با رده سنی مثبت ۱۵ سال اکران میشود، تجربهای پرتنش و گاه ناراحتکننده است، اما پرسشهایی که مطرح میکند تا مدتها پس از پایان فیلم در ذهن تماشاگر باقی میماند.
نظرات (0)