تصاویر تازه‌ای که از آرشیو همراهان دو فرمانده ارشد موشکی کشور بیرون آمده، پرده از یک پیوند کم‌نظیر برمی‌دارد؛ پیوندی که از کنار موشک‌ها آغاز شد و تا آسمان ادامه پیدا کرد. سردار حاجی‌زاده و سردار شهید محمود باقری ۱۶ سال در کنار یکدیگر مسئولیت‌های حساس حوزه دفاع موشکی را بر عهده داشتند و به گفته نزدیکان، ریش‌هایشان در این سال‌ها کنار سامانه‌های موشکی سفید شد.

همسایه‌ای که رفیق شد

رفاقت این دو فرمانده تنها به محیط کار محدود نمی‌شد؛ خانه‌هایشان نیز در کنار یکدیگر بود. کسانی که خاطرات آن روزها را روایت می‌کنند، می‌گویند وقتی از محل کار برمی‌گشتند، پیش از آنکه به خانه‌هایشان بروند، مدتی در کوچه قدم می‌زدند و با یکدیگر گفت‌وگو می‌کردند؛ گویی اگر دو روز همدیگر را نمی‌دیدند، دلشان برای هم تنگ می‌شد.

سردار حاجی‌زاده در مهرماه ۱۳۸۸ فرماندهی نیروی هوافضای سپاه را بر عهده گرفت و تنها دو ماه بعد، هدایت بخش موشکی این نیرو را به سردار باقری سپرد. از آن زمان، این دو در کنار هم مأموریت‌های حساسی را پیش بردند.

سردار حاجی‌زاده و سردار شهید محمود باقری

پیشنهادی صادقانه از دل رفاقت

مهدی باقری، فرزند سردار شهید محمود باقری، خاطره‌ای شنیدنی از نگاه پدرش به مسئولیت نقل می‌کند. به گفته او، پدرش هر سال در آستانه سالگرد انتصابش در آذرماه، نزد سردار حاجی‌زاده می‌رفت و می‌گفت: «رفاقتمان سر جایش است، اما هر وقت احساس کردی فرد دیگری بهتر از من می‌تواند این کار را پیش ببرد، رودربایستی نکن؛ چراکه به صندلی مسئولیت دل نبسته‌ام و آماده‌ام کار را به همکار دیگری تحویل دهم.»

پاسخ سردار حاجی‌زاده اما نشان می‌داد که به تعهد و تخصص همکارش ایمان دارد: «محمود! ما با هم آمدیم و با هم می‌رویم.» جمله‌ای که بعدها در واقعیت مأموریت، مصداق عینی پیدا کرد.

هم‌قدم تا آخرین لحظه

بیست‌وسوم خرداد ۱۴۰۴، آنچه سردار حاجی‌زاده گفته بود محقق شد. سردار باقری و سردار حاجی‌زاده در یک مکان و در فاصله سه تا چهار متری از یکدیگر به شهادت رسیدند. رفاقتی که با کار و زندگی مشترک شکل گرفته بود، در آستانه شهادت نیز همراه هم ماند.

حتی پس از شهادت نیز این دو از یکدیگر جدا نشدند؛ مزارشان در قطعه ۵۰ بهشت زهرا (س) در کنار هم قرار دارد؛ پایانی که نشان می‌دهد این پیوند به دنیا محدود نبود و تا آن سوی مرز زندگی ادامه یافت.