از کوچههای جنوب تهران تا شهرت ملی
اکبر عبدی از جمله هنرمندانی بود که مسیر موفقیت را نه از کلاسهای آکادمیک و مدارک رنگارنگ، بلکه از دل کوچههای جنوب تهران آغاز کرد. سرمایه اصلی او زندگی بود؛ خیابان، مردم، لهجهها و انسانهایی که هر روز در کنارشان نفس میکشید. او پیش از آنکه فنون بازیگری را بیاموزد، مردم را شناخته بود و همین آشنایی عمیق با فرهنگ عامه، رمز محبوبیت ماندگارش شد.
«عمو اکبر»؛ فراتر از یک نقش
شخصیتهایی که اکبر عبدی در طول کارنامه هنری خود خلق کرد، برای مخاطب ایرانی همواره آشنا و باورپذیر بودند. او نقش بازی نمیکرد؛ زندگی را روایت میکرد. شخصیتهایش یادآور همسایه دیواربهدیوار، راننده تاکسی محله، کاسب سر کوچه یا پدری معمولی بودند. به همین دلیل بود که تماشاگران با او ارتباطی فراتر از یک بازیگر معمولی برقرار کردند و لقب «عمو اکبر» را به او دادند؛ لقبی که نشان از صمیمیت و نزدیکی او با مردم داشت.
مرام و منش او نیز رنگ و بویی از همان جنوب شهر داشت؛ مرامی که در آن مردمداری، رفاقت، خاکی بودن و کنار مردم ماندن ارزش محسوب میشد. او تلاش میکرد تا مردم را، حتی اگر برای چند دقیقه، دور یک قاب تلویزیون یا پرده سینما جمع کند و لبخندی بر لبهایشان بنشاند.
خنده در روزگار سخت؛ رسالت هنرمند از نگاه عبدی
اکبر عبدی هیچگاه با این نگاه که «حال کشور خوب نیست، پس ما هم قرار نیست حال خوبی به مردم بدهیم» همراه نشد. او باور راسخی داشت که هنر، در روزهای دشوار، بیش از هر زمان دیگری وظیفه دارد امید و لبخند را زنده نگه دارد. این البته به معنای بیتفاوتی نبود؛ هرجا احساس میکرد باید صدای مردم باشد، مطالبهگری را نیز فراموش نمیکرد. ترکیبی نادر که کمتر در میان هنرمندان امروز دیده میشود.
ریشههایی که هرگز خشک نشد
اکبر عبدی ثابت کرد برای ماندگار شدن در دل مردم، نیازی به برج عاج روشنفکری و فاصله گرفتن از مخاطب نیست. کافی است از میان مردم باشی، زبانشان را بفهمی، دردشان را بشناسی و شادیشان را جدی بگیری. او از جنوب شهر بالا آمد، اما هرگز جنوب شهر را از دلش بیرون نبرد. ریشههایش را فراموش نکرد و همین ریشهها بود که او را به یکی از مردمیترین چهرههای تاریخ سینمای ایران بدل کرد.
در روز بدرقه «عمو اکبر»، جمعیتی که برای خداحافظی آمدند، فقط برای بدرقه یک بازیگر نیامده بودند؛ آمده بودند تا از کسی تشکر کنند که سالها در سختترین روزهای زندگی، بهانهای برای خندیدن به آنان هدیه داده بود. یاد و خاطره اکبر عبدی در حافظه جمعی ایرانیان جاودانه خواهد ماند.
نظرات (0)