مهدی میرکیایی، نویسنده و پژوهشگر ادبیات کودک و نوجوان، در تازهترین دستنوشته خود با عنوان «تقدیم به همه کودکان ایران» و با یاد کودکان از دسترفته میناب، نگاهی تازه به مفهوم تاریخ انداخته است؛ نگاهی که در آن، تاریخ نه مجموعهای از رویدادهای خشک و خاموش، بلکه کهنترین قصهگوی جهان معرفی میشود.
قصهگویی که از همه پیرتر است
میرکیایی در این یادداشت دستنویس از آرزوی دیرینه خود میگوید: دوستی با کسی که قصههای مردم چهار گوشه جهان را بلد باشد. او روایت میکند که سرانجام این دوست را یافته؛ کسی که از همه پیرتر است و نه تنها داستانهای ملتهای گوناگون را میداند، بلکه ماجراهای زندگی خودش نیز از هر قصهای جذابتر است. نام این قصهگو «تاریخ» است و به باور این نویسنده، آنچه در تاریخ رخ داده، از شگفتانگیزترین داستانهای جهان نیز باورنکردنیتر است.
او در این متن، یاد کودکان شهید مدرسه شجره طیبه میناب را گرامی داشته و این دستنوشته را به همه کودکان ایران تقدیم کرده است.
تاریخ در قالب روایت برای نسل تازه
میرکیایی در آثار خود نیز بارها از تاریخ بهعنوان بستری برای روایت زندگی، فرهنگ و سرگذشت مردم ایران بهره گرفته است. مجموعههای «سرداران ایرانزمین» و «روزی روزگاری ایران» از جمله کتابهای او برای مخاطبان کودک و نوجوان هستند که میکوشند بخشی از تاریخ و هویت ایران را در قالب داستانهای جذاب به نسل تازه منتقل کنند.
به گزارش خبرنگار مهر، این یادداشت دستنویس در حالی منتشر شده که تلاش میرکیایی در آثارش بر پیوند نسل کودک و نوجوان با میراث تاریخی و فرهنگی ایران متمرکز است؛ پیوندی که به باور او میتواند از مسیر قصه و روایت، ماندگارتر از هر آموزش خشک و رسمی باشد.
نظرات (0)