ثبت تصاویر جدیدی از گربه پالاس، بار دیگر نام یکی از کمیاب‌ترین گربه‌سانان ایران را بر سر زبان‌ها انداخته است. این رویداد که همراه با انتشار فیلمی از این جانور منتشر شده، برای حافظان محیط زیست و پژوهشگران حیات وحش خبری ارزشمند به شمار می‌رود؛ چراکه مشاهده این گربه‌سان گریزپا در طبیعت ایران بسیار نادر اتفاق می‌افتد.

گربه پالاس؛ شکارچی گریزپای دشت‌ها و کوهپایه‌ها

گربه پالاس (Manul) با نام علمی Otocolobus manul، گربه‌سانی با جثه متوسط است که پوشش متراکم و انبوهی دارد و ظاهر آن را از دیگر گربه‌سانان متمایز می‌کند. گوش‌های گرد و کوتاه، چشمان درشت و بدنی کاملاً سازگار با هوای سرد، از ویژگی‌های این گونه است.

زیستگاه اصلی این جانور را مناطق خشک، دشت‌ها و کوهپایه‌های سردسیر تشکیل می‌دهد و در ایران عمدتاً در نواحی شمال شرقی و برخی مناطق کوهستانی کشور مشاهده شده است. این گربه‌سان بیشتر شب‌زی است و با بهره‌گیری از استتار طبیعی، به‌ندرت در برابر چشم انسان قرار می‌گیرد؛ همین موضوع سبب شده تا شناخت چندانی از رفتار و وضعیت جمعیت آن وجود نداشته باشد.

چرا ثبت این تصاویر اهمیت دارد؟

به گفته کارشناسان حیات وحش، گربه پالاس به دلیل کمبود داده‌های میدانی درباره پراکنش و جمعیت، از ناشناخته‌ترین پستانداران کشور به شمار می‌رود. هر بار مشاهده و مستندسازی این گونه، می‌تواند اطلاعات ارزشمندی در اختیار پژوهشگران قرار دهد تا تصویر روشن‌تری از وضعیت بقای آن به دست آورند.

از جمله مهم‌ترین تهدیدهایی که پیش روی این گربه‌سان نادر قرار دارد، می‌توان به تخریب زیستگاه‌ها، کاهش طعمه‌های طبیعی مانند جوندگان و شکار غیرمجاز اشاره کرد. بنابراین، ثبت چنین تصاویری افزون بر جنبه مستندسازی، در برنامه‌های حفاظتی و تصمیم‌گیری برای صیانت از این گونه نیز کاربرد دارد.

کارشناسان امیدوارند انتشار این مستندات، ضمن افزایش آگاهی عمومی، زمینه همکاری بیشتر جوامع محلی و نهادهای محیط زیستی را برای حفاظت از آخرین بازمانده‌های گربه پالاس در ایران فراهم کند.