ذخایر استراتژیک نفت آمریکا در ۶۰ غار نمکی در عمق هزاران متری زمین و در چهار سایت اصلی در سواحل خلیج مکزیک ذخیره می‌شود. این مخازن با ظرفیت مجموعاً حدود ۷۲۷ میلیون بشکه، بزرگ‌ترین ذخیره اضطراری نفت جهان به شمار می‌روند. اما در پی اختلال در عرضه نفت از مسیر تنگه هرمز، آمریکا برداشت گسترده‌ای را در دستور کار قرار داده و قرار است در مجموع حدود ۱۷۲ میلیون بشکه از این ذخایر آزاد شود.

کاهش بی‌سابقه سطح ذخایر

در نتیجه این تصمیم، موجودی نفت استراتژیک آمریکا به کمتر از ۳۰۰ میلیون بشکه رسیده است. این سطح از ذخیره‌سازی برای نخستین بار در تاریخ برنامه مدیریت اضطراری نفت این کشور ثبت می‌شود و نگرانی‌های جدی درباره پایداری زیرساخت‌های ذخیره‌سازی ایجاد کرده است.

ریسک‌های فنی و زیرساختی

کاهش سطح نفت در غارهای نمکی می‌تواند مشکلات فنی جدی ایجاد کند. افت بیش از حد سطح ذخایر، فشار بیشتری بر تجهیزات پمپاژ وارد می‌کند. علاوه بر این، خالی‌شدن بخش‌هایی از غارها می‌تواند خطر ناپایداری دیواره‌ها و تجمع رسوبات در مسیر استخراج را افزایش دهد. این عوامل ممکن است فرآیند برداشت اضطراری را در آینده با چالش‌های عملیاتی مواجه کند.

واکنش وزارت انرژی و نگرانی‌های کارشناسان

وزارت انرژی آمریکا تأکید کرده که این ذخایر به شکل ایمن مدیریت می‌شوند. با این حال، کاهش احتمالی موجودی به حدود ۲۴۰ میلیون بشکه این پرسش را جدی‌تر کرده که اگر بحران انرژی دیگری رخ دهد، آمریکا تا چه اندازه توان واکنش سریع و مؤثر خواهد داشت. کارشناسان معتقدند با تخلیه این حجم از ذخایر اضطراری، ایالات متحده در برابر شوک‌های نفتی آتی به‌شدت آسیب‌پذیر شده است.

اگرچه هدف کوتاه‌مدت این اقدام، کنترل قیمت‌ها و جبران کمبود عرضه ناشی از اختلال در تنگه هرمز است، اما پیامدهای بلندمدت آن برای امنیت انرژی آمریکا موضوعی است که نیازمند بازنگری جدی در سیاست‌گذاری‌های این کشور خواهد بود.