از آغاز تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نهتنها اهداف اعلامی این عملیات محقق نشد، بلکه به اذعان مقامات غربی و رسانههای آمریکایی، بنبست راهبردی و شکستهای میدانی و سیاسی بر متجاوزان تحمیل شده است. این جنگ که با حملات گسترده و کشتار غیرنظامیان از جمله دانشآموزان بیگناه آغاز شد، بهسرعت ابعاد انسانی، امنیتی و اقتصادی گستردهای پیدا کرد و واکنشهای متفاوتی را در رسانههای بینالمللی برانگیخت.
رسانههای جهان هر یک با رویکردهای خاص خود، تلاش کردهاند روایت این جنگ را شکل دهند. بررسی بازتابهای رسانهای میتواند تصویری روشنتر از وضعیت واقعی جنگ و چشمانداز آن ارائه دهد.
کشف ذخایر عظیم گازی در شرایط جنگی
فرانس ۲۴ به نقل از تلویزیون دولتی ایران گزارش داد که جمهوری اسلامی ایران از کشف ذخایر جدید گاز طبیعی به حجم بیش از ۲۰۰ میلیارد متر مکعب در جنوب استان فارس خبر داده است. محسن پاکنژاد، وزیر نفت ایران، اعلام کرد که بیش از ۱۶۰ میلیارد متر مکعب از این میدان قابل استحصال است و این گاز از نوع «شیرین» است که میزان بسیار کمی سولفید هیدروژن سمی دارد و در نتیجه هزینههای عملیاتی و توسعه آن پایینتر خواهد بود.
بر اساس گزارش بلومبرگ، بهرهبرداری از تولید جدید این میدان احتمالاً سالها زمان خواهد برد. این کشف در شرایطی صورت میگیرد که بخش انرژی ایران در پی حملات مشترک آمریکا و اسرائیل از اواخر فوریه، آسیبهای جدی دیده است. با این حال، اعلام این کشف جدید نشاندهنده تداوم ظرفیتهای اکتشافی و توانمندیهای فنی ایران در حوزه انرژی است.
هشدار شورای عالی امنیت ملی ایران
شبکه پیبیاس گزارش داد که محسن رضایی، دبیر جدید شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران، هشدار داد که تهران حمایت هر کشوری از تحریمهای اقتصادی جدید آمریکا علیه ایران را «اقدام جنگی» تلقی خواهد کرد. رضایی در مصاحبهای با صدا و سیما تأکید کرد: «اگر ترامپ بخواهد اقدامی انجام دهد، ما پاسخی لرزهای خواهیم داد» و افزود که ایران مسیرهای جایگزین صادرات نفت از خلیج فارس را هدف قرار خواهد داد.
مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران، نیز از یادداشت تفاهم امضاشده با آمریکا به عنوان بهترین راه خروج از وضعیت «نه جنگ، نه صلح» دفاع کرد و تأکید نمود که «هیچ بندی در این توافق وجود ندارد که نشاندهنده تسلیم باشد.» پیبیاس همچنین به کاهش حملات در تنگه هرمز اشاره میکند و مهلت ۶۰ روزه یادداشت تفاهم ژوئن نیز بدون نشانهای از مصالحه به پایان رسیده است.
تهدید بزرگترین حمله مالی تاریخ
سیانبیسی گزارش داد که اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، اعلام کرده واشنگتن «بزرگترین حمله مالی تاریخ» را علیه ایران رونمایی خواهد کرد. بسنت این اقدام را «روز دی اقتصادی» و «پایان بازی» کارزار واشنگتن علیه تهران توصیف کرد. در مقابل، ایران با قاطعیت پاسخ داده و اداره تنگه خلیج فارس هشدار داده شناورهای متخلف مشمول «جریمه، توقیف یا مصادره» خواهند شد. مجلس شورای اسلامی نیز طرحی را تصویب کرد که کشتیهای عبوری از تنگه هرمز باید هزینه خدمات ایران را بپردازند.
تحلیل نیویورک تایمز
نیویورک تایمز در یادداشتی به قلم رزمری کلانیک نوشت که ترامپ باید با واقعیت کنار بیاید: نه میتواند تنگه هرمز را قلمرو آمریکا کند و نه میتواند آن را به گذرگاه آزاد بینالمللی بازگرداند. به نوشته این تحلیلگر، «بازگشایی تنگه حتی به قیمت دریافت عوارض توسط ایران، کمضررترین گزینه» برای واشنگتن است. جغرافیای منحصربهفرد تنگه هرمز پناهگاهی ایدهآل برای موشکها و پهپادهای ایران فراهم میکند و ایران میتواند این سلاحها را «ارزان و بیپایان» تولید کند. با وجود کمکهای نظامی آمریکا، تنها حدود ۵ میلیون بشکه نفت در روز از تنگه عبور میکند، در حالی که پیش از جنگ این رقم ۲۰ میلیون بشکه بود.
مواضع کشورهای خلیج فارس
الجزیره در مقالهای نوشت که کشورهای خلیج فارس در تشدید رویارویی آمریکا و ایران باید میان خواستههای دو قدرت و منافع مستقیم خود تعادل برقرار کنند. نویسنده از چهار «نه» بهعنوان خطوط قرمز یاد میکند: نه به استفاده از خاکشان برای حمله به ایران، نه به هدف قرار گرفتن کشورهای خلیج فارس، نه به تبدیل اقتصادشان به قربانی تحریمها، و نه به تلاش ایران برای تحمیل سیاستهایش بر همسایگان.
مقاله الجزیره تأکید میکند که مخالفت سیاسی با تحریمهای آمریکا لزوماً به معنای توانایی بانکها و شرکتهای عربی برای نادیده گرفتن آنها نیست؛ زیرا این مؤسسات به نظام مالی جهانی وابستهاند. بنابراین راه واقعبینانه، مذاکره برای دریافت معافیتها و حفاظت از منافع اقتصادی است.
جبهه فرهنگی و رسانهای جنگ
المیادین در مقالهای تأکید میکند که جنگ فقط در میدان نظامی رخ نمیدهد، بلکه «فرهنگ، رسانه و افکار عمومی» نیز به جبههای تعیینکننده تبدیل شدهاند. نویسنده معتقد است دشمن با استفاده از تبلیغات، شایعات و شبکههای اجتماعی میتواند بحرانهای کوچک اقتصادی و اجتماعی را به بحرانهای بزرگ تبدیل کرده و اعتماد عمومی را تضعیف کند. مقاله نهایتاً بر ضرورت شکلگیری یک «جبهه مقاومت فرهنگی» تأکید دارد و روشنفکران را فرا میخواند در برابر تبلیغات و نفوذ فرهنگی دشمن فعالانه بایستند.
سیاست خارجی ترامپ نمایش انتخاباتی
رأی الیوم سیاست خارجی ترامپ را نوعی «نمایش سیاسی با هدف تأثیرگذاری بر انتخابات میاندورهای آمریکا» دانسته و دو پرونده ونزوئلا و ایران را نمونههای آن معرفی میکند. نویسنده معتقد است اقدام آمریکا در ونزوئلا، برخلاف تبلیغات رسانهای درباره «گنج معادن کمیاب»، بیشتر یک دستاورد دیپلماتیک و تجاری برای شرکتهای آمریکایی بوده و نه کنترل واقعی بر صنعت معدن.
نظرات (0)