در دهههای نه چندان دور، سوار شدن به هواپیما تجربهای نسبتاً راحت و بدون دغدغه بود. مسافران میتوانستند بدون پرداخت هزینه اضافی، صندلی دلخواه خود را انتخاب کنند، بارشان را بدون محدودیت سختگیرانه تحویل دهند و از فضای کافی پا در طول پرواز بهرهمند شوند. اما امروزه شرایط بهکلی تغییر کرده و بسیاری از این امکانات به خدمات پولی تبدیل شدهاند.
چه عواملی باعث تنگتر شدن صندلیها شد؟
شروع این تحول به اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی بازمیگردد. افزایش چشمگیر قیمت سوخت جت، بحران مالی جهانی سال ۲۰۰۸ و همهگیری کرونا در سالهای اخیر، شرکتهای هواپیمایی را تحت فشار شدید مالی قرار داد. در چنین شرایطی، مدیران صنعت هوانوردی تصمیم گرفتند مدل اقتصادی خود را بازطراحی کنند و به جای اتکا صرف به فروش بلیت، منابع درآمدی متنوعی ایجاد نمایند.
یکی از نخستین تغییراتی که رخ داد، کاهش فاصله ردیفهای صندلی بود. با نزدیکتر کردن صندلیها به یکدیگر، شرکتها توانستند تعداد ردیفهای بیشتری را در فضای محدود کابین جای دهند و ظرفیت هر پرواز را افزایش دهند. این به معنای درآمد بیشتر از هر پرواز بدون نیاز به افزایش تعداد پروازها بود.
طراحی صندلیهای نازکتر و شکلگیری کلاسهای جدید
علاوه بر کاهش فاصله، شرکتهای سازنده صندلی هواپیما نیز مدلهای جدیدی طراحی کردند که پشتی باریکتر و ساختار سبکتری داشتند. این صندلیها فضای کمتری اشغال میکردند و هزینه تولید و حملونقل آنها نیز کاهش مییافت، زیرا وزن کمتر هواپیما به معنای مصرف سوخت کمتر است.
در کنار این تغییرات، کلاسهای پروازی متنوعی شکل گرفتند. اکونومی پلاس، پرمیوم اکونومی و بیزینسکلاس هر کدام امکانات متفاوتی ارائه میدهند و مسافران برای بهرهمندی از فضای بیشتر باید هزینه قابل توجهی بپردازند. به عبارت دیگر، «راحتی» در پرواز از یک حق پایه به یک کالای لوکس تبدیل شده است.
موضوع ایمنی و نقش قانونگذاران
Topic بحث ایمنی مسافران نیز در این میان مطرح است. فاصله کم صندلیها میتواند در شرایط اضطراری مانند تخلیه سریع هواپیما مشکلساز باشد. کنگره آمریکا تلاشهایی برای تعیین حداقل ابعاد و فاصله استاندارد صندلیهای هواپیما انجام داده، اما تاکنون هیچ مقررات الزامآوری در این زمینه تصویب نشده است و شرکتهای هواپیمایی آزادند در چارچوب مقررات کلی، ابعاد صندلیها را تعیین کنند.
چشمانداز آینده
با توجه به ادامه روند افزایش هزینهها در صنعت هوانوردی و رقابت شدید شرکتها برای حاشیه سود بیشتر، بعید به نظر میرسد فاصله صندلیها در کلاس اقتصادی به زودی افزایش یابد. در عوض، احتمالاً شاهد ت精细化 بیشتر کلاسهای پروازی خواهیم بود و مسافران باید انتظار داشته باشند که هر امکان اضافی با برچسب قیمت جداگانهای عرضه شود.
این شرایط نشان میدهد که صنعت هوانوردی جهانی در مسیری قرار گرفته که در آن تجربه سفر هوایی به طور فزایندهای به وضعیت مالی مسافران وابسته است و مرز بین سفر هوایی معمولی و سفر لوکس هر روز واضحتر میشود.
نظرات (0)