کارتل لوس‌زتاس (Los Zetas) که روزگاری به عنوان خشن‌ترین و مرگبارترین گروه تبهکار مکزیک شناخته می‌شد، تنها با اسلحه و خشونت قدرت نمی‌گرفت. یکی از مهم‌ترین عناصر موفقیت این کارتل، شبکه مخفی مخابراتی بود که با مهندسی ویژه در سراسر مکزیک گسترده شده بود و نقش حیاتی در عملیات‌های روزانه آن ایفا می‌کرد.

کاربرد شبکه ارتباطی در عملیات کارتل

لوس‌زتاس که ابتدا به عنوان شاخه نظامی کارتل گلف (Cártel del Golfo) فعالیت می‌کرد و بعدها به‌صورت مستقل درآمد، برای ساخت این زیرساخت از دو منبع اصلی بهره گرفت: نیروهای سابق ارتش مکزیک و کارشناسان ارتباطاتی که از سازمان‌های دولتی ربوده شده بودند. این افراد با دانش فنی خود، یکی از پیچیده‌ترین سامانه‌های ارتباطات غیرقانونی در تاریخ جرایم سازمان‌یافته را طراحی و اجرا کردند.

ترکیب فنی تجهیزات

بر اساس اطلاعات منتشرشده، این شبکه از مجموعه‌ای از تجهیزات تشکیل شده بود:

  • آنتن‌ها و تکرارکننده‌های سیگنال که پوشش رادیویی گسترده‌ای را در مناطق دورافتاده و شهری فراهم می‌کردند.
  • بی‌سیم‌های صنعتی و نظامی برای انتقال صدا و اطلاعات بین اعضای شبکه.
  • تلفن‌های پوش‌تو‌تاک (Push-to-Talk) که امکان تماس فوری و گروهی را بدون نیاز به شماره‌گیری فراهم می‌کردند.
  • پنل‌های خورشیدی که تأمین برق زیرساخت‌های ارتباطی در مناطق فاقد شبکه برق را تضمین می‌کردند.

این ترکیب تجهیزات باعث شده بود شبکه تقریباً در تمام نقاط مکزیک عملیاتی باشد و مقامات امنیتی به‌سختی بتوانند آن را شناسایی و خنثی کنند.

هالکون‌ها؛ چشم‌های کارتل در خیابان‌ها

ستون فقرات این شبکه ارتباطی، دیده‌بان‌های میدانی موسوم به «هالکونس» (Halcones) بودند. واژه «هالکون» در زبان اسپانیایی به معنی «شاهین» است، اما در اصطلاح کارتل‌های مکزیک به افرادی اشاره دارد که وظیفه رصد و گزارش‌دهی میدانی را بر عهده دارند.

این افراد در خیابان‌ها، مسیرهای اصلی و مناطق حساس استان‌های مختلف مکزیک حضور داشتند و حرکات نیروهای پلیس، ارتش و کارتل‌های رقیب را به‌طور مداوم زیر نظر می‌گرفتند. اطلاعات جمع‌آوری‌شده بلافاصله از طریق بی‌سیم یا تلفن‌های رادیویی به مرکز فرماندهی کارتل منتقل می‌شد و فرماندهان لوس‌زتاس بر اساس آن، تصمیمات عملیاتی خود را اتخاذ می‌کردند.

چرا این شبکه مهم بود؟

چنین شبکه‌ای به لوس‌زتاس این امکان را می‌داد که قبل از رسیدن نیروهای امنیتی، از عملیات آن‌ها مطلع شود و مسیرهای فرار یا حمله را برنامه‌ریزی کند. همچنین رقبای تجاری و کارتل‌های دیگر نیز نمی‌توانستند بدون اطلاع لوس‌زتاس وارد قلمرو آن‌ها شوند. این زیرساخت اطلاعاتی، تفاوت میان یک باند معمولی و یک سازمان تبهکاری پیچیده و نظامی‌شده را به‌وضوح نشان می‌داد.

برخی تحلیلگران امنیتی معتقدند تخریب این نوع شبکه‌های ارتباطی، به اندازه دستگیری سران کارتل‌ها اهمیت دارد، زیرا بدون فرماندهی اطلاعاتی، عملیات‌های گروه‌های تبهکار به‌شدت مختل می‌شود.